by shalafi666 » Mon Apr 23, 2007 5:23 am
Rahibe sol ayağının altında çıtırdayan kavruklasmış dalın sesiyle irkildi ve daha sıkı tutunmaya çalıştı sağ eliyle.biraz daha ileriye uzanmak için kurtçukların yıllardır kemirdiği dala vermesi gerekti ağırlığını.
Ama bu riski almak zorundaydı bir hayat buna bağlıydı şimdi.bu her riske değer diye düşündü.beyaz cüppesi yer yer kahverengi siyah lekelerle dolmuş,kol ve bacaklarında ağacı sarmalayan yabani böğürtlen çalısının dikenlerinin çizdiği yerlerden sızan kanda siyah ve kahverenginin yanında yerini almaya başlamıştı.
o küçücük örümceklerin nasıl olup ta bu kadar kalın ve yapışkan bir ağ örebildiğine hayranlık duymaya çalışıyordu suratına yapışmış koca bir parçayı omzuyla oradan oynatmaya çalışırken.altındaki dal bir kez daha çatırdadı.
küçük bir dua fısıldamayı düşündü tanrısından yardım istemek için ama hemen bundan vaz geçti.böyle bir şeyi tanrısının ona bahşettiği koruma büyülerine başvurmadan yapabilmeliydi.gerçek bir savaşçı rahibe olmak istiyorsa.
O nun daha önemli işleri olmalıydı şimdi
hele hele savaş devam ederken.o pis cehennem çukurundan oluk oluk akan goblin ler,kurt adamlar,minatorlar troller ve daha nice kötü yaratığa karşı haftalardır savaşan çocuklarını gözlüyor.onlara savunma ve iyileştirme büyüleri bahşediyor ve ışığın savaşçılarını karanlığa karşı takdis ediyor olmalıydı.
Bunlar ona korkutucu gelen vahim olaylardı.neden kötülük huzurun kısa bir süre yaşandığı her yerde bitip hastalık gibi halkları mutsuz etmek zorundaydı ki sanki.merrilliell için bunlar anlaşılmaz üzücü yanlarıydı hayatın.
ve dal kırıldı.tiz bir çığlıkla meri savruldu.dikenler biraz daha derine girdi beyaz teninden.acıyla dudaklarını ısıran meri simdi tek eliyle tutunduğu daldan aşağı sarkıyordu.düşmenin verdiği panikle sol elini sıkmamış avucunun içindeki narin yaşama zarar vermemişti.
ama yinede becerememişti işte.sakarlığı yüzünden yine kendini içinden çıkılması zor bir duruma sokmuştu ve büyü kullanmak zorunda kalacaktı.
ama olsun denemişti en azından.ve duasını fısıldadı gözleri yapraklar arasından zorlukla geçen altın sarısı ışıkta meri vücudunun hafiflediğini hissetti.okyanus mavisinden çivit rengine ordan turkuaz a atlayan ışımalar sardı etrafını.
kulaklarında büyünün müziği.kıpkırmızı dudakları kutsanmışlığın verdiği mutluluk ve iman la yukarı doğru muhteşem bir yay çiziyordu.havada asılı dururken etrafındaki orman sessizleşmiş sanki zaman durmuş,her ağaç her yaprak huşuyla onu süzüyordu.
meri uzandı ve sol elindeki yaşamı kibarca anne kuşun çalı çırpıdan yaptığı yuvaya özenle yerleştirdi.serçe parmağıyla pembe tüylerini okşadı yavrunun son bir kez .
kristal ışımaların arasında ağaca tırmandığı yirmi metreyi süzülerek inerken teşekkür cik lemesinde yavru kuşun ona gerçekten göz kırpmış olup olamayacağını düşünüyordu…
Rahibe sol ayağının altında çıtırdayan kavruklasmış dalın sesiyle irkildi ve daha sıkı tutunmaya çalıştı sağ eliyle.biraz daha ileriye uzanmak için kurtçukların yıllardır kemirdiği dala vermesi gerekti ağırlığını.
Ama bu riski almak zorundaydı bir hayat buna bağlıydı şimdi.bu her riske değer diye düşündü.beyaz cüppesi yer yer kahverengi siyah lekelerle dolmuş,kol ve bacaklarında ağacı sarmalayan yabani böğürtlen çalısının dikenlerinin çizdiği yerlerden sızan kanda siyah ve kahverenginin yanında yerini almaya başlamıştı.
o küçücük örümceklerin nasıl olup ta bu kadar kalın ve yapışkan bir ağ örebildiğine hayranlık duymaya çalışıyordu suratına yapışmış koca bir parçayı omzuyla oradan oynatmaya çalışırken.altındaki dal bir kez daha çatırdadı.
küçük bir dua fısıldamayı düşündü tanrısından yardım istemek için ama hemen bundan vaz geçti.böyle bir şeyi tanrısının ona bahşettiği koruma büyülerine başvurmadan yapabilmeliydi.gerçek bir savaşçı rahibe olmak istiyorsa.
O nun daha önemli işleri olmalıydı şimdi
hele hele savaş devam ederken.o pis cehennem çukurundan oluk oluk akan goblin ler,kurt adamlar,minatorlar troller ve daha nice kötü yaratığa karşı haftalardır savaşan çocuklarını gözlüyor.onlara savunma ve iyileştirme büyüleri bahşediyor ve ışığın savaşçılarını karanlığa karşı takdis ediyor olmalıydı.
Bunlar ona korkutucu gelen vahim olaylardı.neden kötülük huzurun kısa bir süre yaşandığı her yerde bitip hastalık gibi halkları mutsuz etmek zorundaydı ki sanki.merrilliell için bunlar anlaşılmaz üzücü yanlarıydı hayatın.
ve dal kırıldı.tiz bir çığlıkla meri savruldu.dikenler biraz daha derine girdi beyaz teninden.acıyla dudaklarını ısıran meri simdi tek eliyle tutunduğu daldan aşağı sarkıyordu.düşmenin verdiği panikle sol elini sıkmamış avucunun içindeki narin yaşama zarar vermemişti.
ama yinede becerememişti işte.sakarlığı yüzünden yine kendini içinden çıkılması zor bir duruma sokmuştu ve büyü kullanmak zorunda kalacaktı.
ama olsun denemişti en azından.ve duasını fısıldadı gözleri yapraklar arasından zorlukla geçen altın sarısı ışıkta meri vücudunun hafiflediğini hissetti.okyanus mavisinden çivit rengine ordan turkuaz a atlayan ışımalar sardı etrafını.
kulaklarında büyünün müziği.kıpkırmızı dudakları kutsanmışlığın verdiği mutluluk ve iman la yukarı doğru muhteşem bir yay çiziyordu.havada asılı dururken etrafındaki orman sessizleşmiş sanki zaman durmuş,her ağaç her yaprak huşuyla onu süzüyordu.
meri uzandı ve sol elindeki yaşamı kibarca anne kuşun çalı çırpıdan yaptığı yuvaya özenle yerleştirdi.serçe parmağıyla pembe tüylerini okşadı yavrunun son bir kez .
kristal ışımaların arasında ağaca tırmandığı yirmi metreyi süzülerek inerken teşekkür cik lemesinde yavru kuşun ona gerçekten göz kırpmış olup olamayacağını düşünüyordu…