by sanguis » Wed Jul 09, 2008 12:29 am
Ã?mer fakülteden çıktığında sevnçten uçuyordu. Sokakta sevincinden çocuklar gibi koşmamak için kendini tutarak yürümeye başladı. Güzel sekreter kağıdın arkasına ismini ve numarasını ince el yazısıyla yazmıştı: Filiz - 0535....
Ã?mer numarayı hatırlamıyordu. Kontrol etmek için kağıdı cebinden çıkardı. Kağıdı okumak için başını eğmişti ki, önünden gelen sert bir darbeyle yere düştü.
"Ã?nüne baksana a.....a koduum!" dedi onu yere düşüren 1.90'lık ogre tipli adam. Ã?mer ise yerden kalkmaya çalışıyordu. Adam bu sefer başka birisine dönerek konuştu.
"Samet, gel la şu hıyarı bi dövelim!"
"S....r et lan, uğraşamam şimdi. Hadi gidiyom ben gelceksen gel.", dedi Samet. Ogre tipli adam da Sametin peşinden uzaklaştı.
Ã?mer içinden küfrederek ayağa kalktı ve kağıdın elinde olmadığını gördü.
"Kağıt! Hass....r kağıt nerde?"
Kağıdı yerlerde ne kadar aradıysa da bulamadı.
"Sakin ol, Ã?mer. şimdi numarayı hatırlaman gerekiyor. 0535.... üç yüz... yok, dört yüz olması lazım. dört yüz... lanet olsun hatırlayamıyorum!"
Ã?mer eve doğru yürümeye başladı. Neyse ki sekreteri pazartesi bir daha görecekti. Ama eğer kız ona niye aramadığını sorarsa ne diyecekti? "Kağıdı kaybettim" çok ezik bir cümle olmaz mıydı? "Neyse buna da bir çare düşünürüz." diye düşündü. Ama o anda hafızası ona bir darbe daha indirdi.
Kızın aslında doktorun bir öğrencisi olduğunu ve bir günlüğüne sekreterlik yaptığını hatırladı.
Yani pazartesi gittiğinde orada olmayacaktı.
Ã?mer fakülteden çıktığında sevnçten uçuyordu. Sokakta sevincinden çocuklar gibi koşmamak için kendini tutarak yürümeye başladı. Güzel sekreter kağıdın arkasına ismini ve numarasını ince el yazısıyla yazmıştı: Filiz - 0535....
Ã?mer numarayı hatırlamıyordu. Kontrol etmek için kağıdı cebinden çıkardı. Kağıdı okumak için başını eğmişti ki, önünden gelen sert bir darbeyle yere düştü.
"Ã?nüne baksana a.....a koduum!" dedi onu yere düşüren 1.90'lık ogre tipli adam. Ã?mer ise yerden kalkmaya çalışıyordu. Adam bu sefer başka birisine dönerek konuştu.
"Samet, gel la şu hıyarı bi dövelim!"
"S....r et lan, uğraşamam şimdi. Hadi gidiyom ben gelceksen gel.", dedi Samet. Ogre tipli adam da Sametin peşinden uzaklaştı.
Ã?mer içinden küfrederek ayağa kalktı ve kağıdın elinde olmadığını gördü.
"Kağıt! Hass....r kağıt nerde?"
Kağıdı yerlerde ne kadar aradıysa da bulamadı.
"Sakin ol, Ã?mer. şimdi numarayı hatırlaman gerekiyor. 0535.... üç yüz... yok, dört yüz olması lazım. dört yüz... lanet olsun hatırlayamıyorum!"
Ã?mer eve doğru yürümeye başladı. Neyse ki sekreteri pazartesi bir daha görecekti. Ama eğer kız ona niye aramadığını sorarsa ne diyecekti? "Kağıdı kaybettim" çok ezik bir cümle olmaz mıydı? "Neyse buna da bir çare düşünürüz." diye düşündü. Ama o anda hafızası ona bir darbe daha indirdi.
Kızın aslında doktorun bir öğrencisi olduğunu ve bir günlüğüne sekreterlik yaptığını hatırladı.
Yani pazartesi gittiğinde orada olmayacaktı.