by Edmond » Wed Sep 03, 2008 7:38 am
Yine bir akşam daha gelmiş, o lanet olası karanlık korkusu ortaya çıkmıştı tekrar.
Belki de çocukken başına gelen kötü olaydan kaynaklanıyordu bu korku.Aynı kardeşine duyduğu kıskançlık gibi.11 yaşındaydı henüz kardeşi öldüğünde, yaptığı her şey normal karşılanıyordu.Fakat bu bazı şeyler için geçerli olmayabilirdi.Kardeşi ölürken 2-3 yaşlarındaydı.Zaten ses de çıkaramamıştı ölürken.Yaşarken de çıkaramıyordu zaten adam gibi henüz.
Kardeşinin ölümünü gördükten sonra başlamıştı bu lanet korku.Banyoda mosmor yüzünü hatırlıyordu kardeşinin.Küvette boğularak ölmüştü.Ne büyük talihsizlikti.
Fakat şimdi 16 yaşındaydı.Ama her şeye rağmen korkuyordu karanlıktan.Ã?ünkü kardeşini banyoda gördüğünde banyo karanlıktı.Ama çocuğun -bebeğin- mosmor yüzü parlıyordu.Gördüğü her siyahlıkta bir morluk farkediyordu sanki.
O gün bir başkaydı sanki.Odanın ışığını yine kapatırken eli titremişti.Fakat bir farklılık vardı ama ne olduğunu çözemiyordu.
Saatler geçtikten sonra uyuyabilmişti, fakat uykusu o kadar uzun sürmemişti.Bir çıtırtı duyup uyandı.Etrafa bakındığında pek bir şey göremedi.Fakat kötü hâlde sıkıştığını hisseder gibiydi.Tuvalete koştu.Yatağa rahat -korkuları saymazsak- dönüyordu.
Neden sonra aklına boğularak ölen kardeşi geldi.Kardeşinin nasıl boğulduğunu hatırlamaya çalıştı, yapamadı.Galiba annesi mi onu orada unutmuştu?Yoksa çocuk kendisi mi girmişti oraya?Hatırlayamıyordu.
Sonra yatağa yattığında aşağıda sokak lambasından vuran ışıkların ağaçlara takılıp duvara vurduğunu farketti.Bir şey vardı o ışıkta.Sonra ne olduğunu farkettiğinde çığlık atmaya çalışarak -ve başaramayarak- ayağa fırladı.Bir yazı yazıyordu duvarda.Bugün okuma yazmayı öğrenen kardeşi yazmıştı.
"Sevgili abim, beni suda boğduğun günü hatırlıyor musun?Beni bağlayıp suya bırakmıştın.Sonra kaçmıştın.Birkaç dakika sonra sevinçle gelmiştin ve ipi çözüp kaçmıştın.Bunları unuttuğunu zannediyorsun, fakat aklındaydı her zaman.şimdi ben yazmayı öğrendim, ve sana bunları anlatmaya geldim."
Yazıdan gözünü zor alan John, bu yazıya sebep olan ağaca bakmak için cama gitti.Camdan aşağıya, ağaca baktığında, ağaçta dalın üzerinden kendisine gülümseyen yedi yaşındaki kardeşini gördü.Kardeşi gülümseyerek:
"Yanıma gel abi, sana çikolata vereceğim."
dediğinde, John kendinden geçti ve camdan aşağı düştü.
Daha sonra yüzü tanınmayan hâldeki cesedin başındaki doktorlardan birisi diğerine:
"Henüz yere düşmeden, ağaç hizasındayken travma nedeniyle ölmüş"
P.S:John kardeşini öldürmek için banyoya sokarken:
"Yanıma gel kardeşim, sana çikolata vereceğim." demişti.
Yine bir akşam daha gelmiş, o lanet olası karanlık korkusu ortaya çıkmıştı tekrar.
Belki de çocukken başına gelen kötü olaydan kaynaklanıyordu bu korku.Aynı kardeşine duyduğu kıskançlık gibi.11 yaşındaydı henüz kardeşi öldüğünde, yaptığı her şey normal karşılanıyordu.Fakat bu bazı şeyler için geçerli olmayabilirdi.Kardeşi ölürken 2-3 yaşlarındaydı.Zaten ses de çıkaramamıştı ölürken.Yaşarken de çıkaramıyordu zaten adam gibi henüz.
Kardeşinin ölümünü gördükten sonra başlamıştı bu lanet korku.Banyoda mosmor yüzünü hatırlıyordu kardeşinin.Küvette boğularak ölmüştü.Ne büyük talihsizlikti.
Fakat şimdi 16 yaşındaydı.Ama her şeye rağmen korkuyordu karanlıktan.Ã?ünkü kardeşini banyoda gördüğünde banyo karanlıktı.Ama çocuğun -bebeğin- mosmor yüzü parlıyordu.Gördüğü her siyahlıkta bir morluk farkediyordu sanki.
O gün bir başkaydı sanki.Odanın ışığını yine kapatırken eli titremişti.Fakat bir farklılık vardı ama ne olduğunu çözemiyordu.
Saatler geçtikten sonra uyuyabilmişti, fakat uykusu o kadar uzun sürmemişti.Bir çıtırtı duyup uyandı.Etrafa bakındığında pek bir şey göremedi.Fakat kötü hâlde sıkıştığını hisseder gibiydi.Tuvalete koştu.Yatağa rahat -korkuları saymazsak- dönüyordu.
Neden sonra aklına boğularak ölen kardeşi geldi.Kardeşinin nasıl boğulduğunu hatırlamaya çalıştı, yapamadı.Galiba annesi mi onu orada unutmuştu?Yoksa çocuk kendisi mi girmişti oraya?Hatırlayamıyordu.
Sonra yatağa yattığında aşağıda sokak lambasından vuran ışıkların ağaçlara takılıp duvara vurduğunu farketti.Bir şey vardı o ışıkta.Sonra ne olduğunu farkettiğinde çığlık atmaya çalışarak -ve başaramayarak- ayağa fırladı.Bir yazı yazıyordu duvarda.Bugün okuma yazmayı öğrenen kardeşi yazmıştı.
"Sevgili abim, beni suda boğduğun günü hatırlıyor musun?Beni bağlayıp suya bırakmıştın.Sonra kaçmıştın.Birkaç dakika sonra sevinçle gelmiştin ve ipi çözüp kaçmıştın.Bunları unuttuğunu zannediyorsun, fakat aklındaydı her zaman.şimdi ben yazmayı öğrendim, ve sana bunları anlatmaya geldim."
Yazıdan gözünü zor alan John, bu yazıya sebep olan ağaca bakmak için cama gitti.Camdan aşağıya, ağaca baktığında, ağaçta dalın üzerinden kendisine gülümseyen [i]yedi[/i] yaşındaki kardeşini gördü.Kardeşi gülümseyerek:
"Yanıma gel abi, sana çikolata vereceğim."
dediğinde, John kendinden geçti ve camdan aşağı düştü.
Daha sonra yüzü tanınmayan hâldeki cesedin başındaki doktorlardan birisi diğerine:
"Henüz yere düşmeden, ağaç hizasındayken travma nedeniyle ölmüş"
P.S:John kardeşini öldürmek için banyoya sokarken:
"Yanıma gel kardeşim, sana çikolata vereceğim." demişti.