FrpWorld.Com

02/22/104

Neden dileklerim duyulmuyor?Lanet olsun,şimdiye kadar gelmiş geçmiş en iyi assasin bizim peşimizde...Eskiden olsa,adını defterime yazmaya korkardım,uzun zaman oldu....Artık o kadar korkmuyorum,kendime olan güvenimle,dostlarıma olan güvenimle. Artık eminiz, Kadifeayak peşimizde...

Bize saldıran adamlara yaptığımız basit bir işkence ile öğrendik bunu...Zor değildi,özellikle bizim için...Kadifeayak çok yakın zamanda buralarda olur,artık kimse tek başına birşey yapamaz...Dua edelim de tanrılar bizi bundan kurtarsın.İçimden bir ses,tanrıların yardımına ihtiyacın olacak diyor...

Korku kalbimde büyürken,
Yaşamaya çalışıyorum...
Kendime olan güvenim yiterken,
Onu avucumda tutmaya çalışıyorum...

Ozan Wicked One

01/22/104

şehirdeki ilk gün...Odamdayım,yorgunum. Zor bir gün oldu. Daha önemlisi sıkıcı bir gündü. Hep konuştuk. Herkesle konuştuk ve halen elimizde çok az şey var.

Akşam geç saatte girdik zaten şehire...Birkaç saatlik bir uykuyla,herkes bir yerlere gitti...Diğerlerinin ne yaptığı önemli değil zaten,ben Myra ile loncaya gittim. Arkamızı sağlamlaştırmamız gerekiyordu...Nasıl yapacaktık? şimdi düşünüyorum, o kadar eksiğe rağmen birşeyler başardık sanırsam...

şuan yeni evimizdeyiz....Uykum var,umarım yarın daha iyi bir gün olur...

Güneş doğup batarken,
Hayat devam ederken,
Ne yapmalıyım?
Nasıl yapmalıyım?
Hiç bilmiyorum...

Ozan Wicked One

21/21/104

Yolun birinci günü...Köyden,belki de hatamızdan,çok uzaklaştık.Kaç gün kaldı bilmiyoruz.O kadar da önemli değil benim için.Ne de olsa yolda ilginç birşeyler olabilir.

22/21/104

Boğulmak üzereyim.Twi'nin hesaplarına göre daha 4 günümüz var.Üstüne üstlük ilginç birşey de olmuyor...Bir ozanın hayatı daha ilginç olmalı bence...Neyse,bu akşam Myra'ya biraz daha yakın davrandım,o da bana.

23/21/104

Galiba daha erken varacağız şehre...Emin değilim,umarım öyledir...Bütün gün yol üzerinde at sürmek.Yorgunluktan akşamları bir şey yapacak gücüm kalmıyor...Umarım sorun çıkmaz...

24/21/104

Sonunda...şehre yarın akşam varacağız,aslında daha erken varabiliriz,ama şehre gece girmemiz en iyisi olacak gibi...Neyse,uyumam lazım,şehre girince yazarım...

Yollar...
Uzanıp giderken önüne hiç bitmemecesine...
Benim yaptığımı yap...
İlk adımı at...
Gerisi gelir nasılsa...

20/21/104

Yine kamp ateşi,yine aynı görüntü.Belki bana birşey anlatıyorlar,hala anlamıyorum...

Dağ köylerinin biraz kuzeydoğusundayız....Myra'nın evine doğru gidiyoruz..Bugün yaptığımız şeyden rahatsızlık duysa da,yine de bizimle...Sadece gerektiğinde öldürüyoruz...Bunu artık biliyor.O yüzden bize güveniyor...

Adamla anlaşacaktık...Atlara ihtiyacımız vardıBasit yaşlı bi çiftçiydi...Ama birçok kişi gibi hata yaptı...Bizi çok fazla inceledi,özellikle beni...Yüzümü hatırlaması ben ve dostlarım için iyi olmazdı...Öldürmek zorundaydık...Öldürdük...Özgün değilim...Param cebimde kaldı...

Yola çıktık yine...Artık daha hızlıyız....Birbirimize daha çok güveniyoruz...Ve Myra ile yakınlaşıyoruz...İlk başlarda belli etmiyordu...Ama artık öyle değil...Artık O'nu seyretmek üzmüyor beni...

Aşkın kollarına attım kendimi...
O'nun somut haline dokundum ellerimle...
Ona seslenmem gerektiğinde...
Myra dedim...

Ozan Wicked One

19/21/104

Kamp ateşi dans ediyor sanki benim için, gölge oyunu yapıyor gibi... Bilmiyorum, belki de sadece yanıyor...

Halen çok yorgunum, neredeyse hiç uyumadım dünden beri... şehirde bir süre daha kalabilirdik belki... Birşey değişeceğinden değil ya... Büyücü bizi er ya da geç bulur...

şehrin dışındaki ormanın ucundayız... Herkes uykuda... Burdan ne şehri muhafızlarının ateşi görülüyor surların üzerinde yanan, ne de surun kendisi...

Sabah SamWhill son kez evimize gitti... Eşyalarımızı aldı... Sonra da evi yaktı... Ne hissettiğini bilmiyorum evi yakarken, ama üzüldüğünü de sanmıyorum... Yapılması gerekeni yaptı ne de olsa...

O, evi yakarken bende loncanın adamlarından birini arıyordum... Scythe ve Twi evde bekliyorlardı bizi... Akşama kadar dönemezsek oradan ayrılmak üzere bekliyorlardı...

Beklerken,uzaklardan birinin koştuğunu gördüm... Yaktığımız binanın yönünden koşuyordu lonca binasına doğru... Nasıl haberler taşıdığını anlamak zor olmamıştı benim için.. Ölmesi gereken biriydi, ölmesi gerekecek pek çok insandan biri... Yoluna çıktım, çarpıştık... Alışmış ki, takmadı bile beni... Ama kavga çıkmalıydı... Benim için de pek zor değildi bu... Kavga başladığında tahmin etmemişti benim gücümü... Karşısındakinin gücünü tartmamıştı... En büyük hatasıydı... Cezası ölümdü onun için... Öldürdüm, zevk almadım bunu yaparken... Kendi hayatımı biraz daha uzatmak için onunkini aldım...

Sonra oraya gitme sebebimi gördüm... Ölüye bakmak için birkaç kişiyle gelmişti... Ben gölgelerle bir olmuşken, o ayrıldı oradan...Birşey yapamadım... Yanındakiler çok güçlüyüdü benim için... Eve döndüm... Kız baygındı... Ya da numara yapıyordu... Yanına uyandığında yemesi için birşeyler koydum... Sonra bize yardım eden adamlardan biri geldi... Konuştuk bazı şeyleri... Sonra bize Myra adlı bir kızdan bahsetti, ozan bir babanın kızı... Çok güçlü bir eşyanın yerini bildiğinden de kızın... Onu bir lord arıyormuş... Bize onu bulursak 7000 gp vereceğini söyledi... Kim bilir gerçekte ne kadar alıyor..? Evden çıktığında kız da uyandı...Kızla konuşmaya başladık...

Kız hakkında konuşup durduk hep...Myra'ydı adı,ozan bir babanın kızı...Çok güçlü bir eşyanın yerini biliyordu...Söylemedi bize...Ne kadar sormuş olsak da...Sonra o bize iş teklif etti...Onu istediği yere götürmemiz karşılığında bize para verecekti...Ozan olduğu belliydi...Ben onun bilgisini istedim...Bedelim buydu...Ve babasının bilgisini istedim...İstediğim şeyin bedeli yoktu...

Yola gece çıktık....Myra benle birlikte gaza dönüşüp geçti surlardan...SamWhill gölgeleri kullanıp geçti...Twi kapıdan çıktı...Kimseden korkusu yoktu...Scythe ise boyut değiştirerek geçti diğer tarafa...

Atları geride bıraktık...-Böyle bir aptallığı nasıl yaptığımızı halen anlamıyorum...-Geride bıraktıklarımız artık önemli değil...Ã?nümüzdeki yola yoğunlaştık...Yeni bir yol var önümüzde...Belki de yeni bir yaşam...

Kendi ruhunu yönlendirir akıl...
Tanrılar sadece yollar koyar...
Ruhun yolu belliyse...
Tanrılar bile karşı koyamaz...

Ozan Wicked One

Bu defter,benim yanımda,aynı dava için kılıç salladığım kişilere adanmıştır...
Ozan Wicked One 15/20/94
(Bu deftere başlama tarihi ile bu olayların oluşum tarihi arasında yaşım gereği çok fark vardır...Aradaki olaylar o kadar da önemli değildir...)
(Dilbao,senin karakterini burada yazmadım bu oyuna gelmediğin için...Eğer devam edersen şuan bulunduğumuz yerden hikayeye sokarım...Özür dilerim...)

18/21/104

Ruhum savruldu bütün gün...Belki de gece demeliyim...Gündüzümüz savaşa hazırlıkla geçti...Gecemiz ise savaşla...şuan gün doğumuna sadece dakikalar var...Halen yapılacak birçok iş var....En baştan anlatmaya başlasam daha iyi olur sanırım...


Bize bu şehirde yardım eden adamlardan biri yakalanmıştı hırsız loncası tarafından...Tek şansımız onu bulmak ve konuşmasını engellemekti...Büyücünün bizim hakkımızda birşey öğrenmesi demek,ölümümüz demekti...Sabah ne yapacağımıza karar verdik dostlarımla...Belki de dostlarım dememeliyim...Neyse...

Gece,sabaha karşı, saldıracaktık binaya...Bu fikir Twi den çıktı...Haklıydı da...O saatlerde insanlar bazı sesleri normal karşılayabilir...Demircinin çekiç kullanışı gibi olacaktı nasılsa...Hızlı,kesin...Lonca binasında tutmamaları büyük şanstı bizim için,oraya girecek güç bizde yok...şimdilik...Gerekli malzemeleri aldık,kapıdan çıkarken,geçmişimizi orda bıraktığımızı hissettim bi an..Korkmuştum...Ama alışıktım bu duyguya...Onlar yürümeye başladığında peşlerinden gittim...

Biraz araştırma yaptık binanın girişinde...Ã?nceden SamWhill in yaptıklarıyla birleşince birşeyler öğrendik...Hazırdık herşeye,kendimize güvenimiz tamdı...Yinede birşeyler eksik gibiydi...Neyse diye geçirdim içimden o sırada...Önemli değil gibiydi...Gerçekten de değilmiş...

İçeri girerken,karşımıza sadece 2 kişi çıktı.Scythe'in tanrısına küfretti...Hata yapmıştı...Ve o an yapılan hataların bedeli ölümdü...2 kişiyi öldürmek kolay oldu diyebilirim diğerlerine nazaran...İçerde daha çok adam vardı...Yine de kolay avlardı bizim için...

Hep arkada durdum...Büyülerim ve yayımla yardım ettim dostlarıma...Twi kılıçlarını kullandı...Dans etti demeliyim belki de...Scythe'in damarlarında tanrısının gücü akıyordu sanki...Bunla ilgili bir şiir yazmalıyım...SamWhill ise gölgelerle birdi...Ruhu karanlıkla bütünleştiğinde bedene ihtiyacı kalmamış gibiydi...İnsanlar onu görmeden,hançerini tadıyorlardı...

Alt katta bizi bir kişi zorladı...Cezasını çekti...Ölüm onu bulduğunda bedenine rahat vermedi Scythe...Ã?nce sorularla sordu bedene,istediği cevapları alamadı...Ama farketmedi...Bedeni bir ölü olarak kaldırdığında,istediğini almış oldu...

Üst kata çıktık...Silahlarımız hazırdı...Ã?ıkarken,bir büyücü büyüsü üzerimize saldı...Zarar veremedi...Ã?nden çıkan ölü için değişen birşey yoktu zaten...Kapıları açmaya başladık....Ã?nce soldaki kapı,sonra sağdaki kapı...Başka bir odaya açılan başka bir kapı vardı...Onu da açtık...Aradığımızı bulmuştuk...

Savaşmaya başladık...Belki de sanat yapmaya demeliyim...Herşey mükemmeldi...Hareketler,teknikler...Büyücünün kaçmaya çalışması dışında...GÃ?rünmez yapmaya çalıştı kendisini... Ama onu Scythe halletti zaten...Korkaklığının bedelini ise benim okuma hedef olarak ödedi...Diğerleri ise Twi'nin kılıçlarında can verdi...Yada SamWhill oklarında...

Bİze yardım eden adamı kurtardık...Boşuna geldiğimizi anlamamız fazla zaman almadı...İlk başta saklamıştı gerçeği bizden...Birkaç kelime yeterli oldu olayı anlamama...İyi saklamıştı gerçeği...Ama benim anlamamı engelleyecek kadar değil...Kaçmaya çalıştı...Kabul,belki ruhlarımız kaotikti...Ama ölmeden önce cesur bedenlere gereken saygıyı gösterirdik...Bu beden haketmiyordu...Ölümü çabuk oldu belki...Ama hakettiği acıyı çekti...Başka bir odada ölümü bekleyen 2 kişi daha vardı...Onlar,diğerleri gibi,beklediklerini aldılar...

Scythe diğer odaları gezerken bir kıza (Belki bir kadındır....Bilmiyorum) rastladı...İşkence gördüğü belliydi...Yüzü kirliydi...Bedeni de öyle...Üzerindeki paçavraları çıkarttım...Sadece çıkarttım,orda kendi zevklerimi düşünemezdim...Yanımdaki çantadan kıyafet çıkartıp onu giydirdim...Bazı şeyleri yanımdan hiç ayırmam...şimdi bakıyorum da...Gerçekten güzel bir kız...Hatta ona aşık bile olabilirim...

Ã?evreyi biraz araştırdıktan sonra gizli bir geçit bulduk...Ve birçok büyülü eşya...Gizli geçit limana çıkıyordu...Oradan gittik,yanımızda eşyalarla...Gitmeden önce de binayı yaktık...Arkamızdaki tek iz küllerdi...SamWhill evimize döndü...Son kalan eşyaları almak için...Sonra eski handa buluştuk...Ordan ormandaki evimize yollandık...Başka bir şansımız yoktu...Görülmemeliydik...

Eve gittiğimizde kızı yıkadık (adının ne olduğu öğrenene kadar ondan kız diye bahsedeceğim).Ya da yıkadı demeliyim...Scythe'nin bu iş için kutsal su kullandığına yemin edebilirim...Aslında bu güzellikte bir kız için...Hakediyor...

Belki beden gizemlidir...
Belki de ruh çekicidir...
Bilmiyorum...
Ama ona baktığımda...
Bilmek de istemiyorum...

Ozan Wicked One