Daha yeni başlanılmış bir oyun. Herkes 1. seviye. Benim bir bard karakter var 18 char. Gurubun savaşçısıda bana sinir oluyor adam vermiş karizmaya 16 ama ben varken bütün kızlar benim.
Hikayeye başlayacağız ama seviye düşük ayağımız takılıp düşsek ölecez. Bir paralı asker tutupda gitmeye kara verdik. Paralı asker sonradan öğrendiğimize göre 5. seviye. Ama adam parayı peşin isterim diye tutturuyor. Bizde para ne gezer! Kazandığımız paradan sana pay ayıralım diyoruz anlamıyor.
Tartışma büyüyor ve bizim cüce diklenmeye başlıyor "Korkuyorsun sen o yüzden", "Sen bizimle bile başa çıkamazsın" falan.
Savaşçı "Ne diyonuzlan siz" diye diklenince bizim cücenin baltası elinde beliriyor. Savaşçıda bunu karşılığında kılıcını çekiyor ama DM anlatırken "Üstündeki rünlerin parladığını görüyorsunuz" diye söylüyor. Savaşçıda battı balık yan gider diyor aile yadigarı +1lik kılıcı çekiyor "Abi benimkide parlıyor değilmi" diyede soruyor.İkiside savaşa hazır fakat cücemiz bir anda karar değiştirip "Bende midillime binip gidiyorum" diyor.
Herkes aval aval cüceye bakıyor, kavgayı başlatıp baltayı çeken cüce hiçbirşey olmamış gibi ayrılıyor.
Biz başlıyoruz "Ne yapıyon olm!", "Sen başlattın şimdi kaçıyorsun, cüceye hiç yakışırmı?" falan diye. Arkadaş ikna oluyor geri dönüyor. Zarlar atılıyor ilk bizimkiler saldırıyor. Bir ıska bir vuruş. Ama 5. seviye savaşçı dinlermi. "Ah!" diye bir ses çıkıyor savaşçıdan karşılarında dimdik duruyor. Bizimkilerde bir panik.
Paralı asker saldırıyor ilk vuruşunda cüceyi yere indiriyor, cüce öldüm derken bide ikinci vuruş geliyor bizim cüce
üçe bölünüyor.
Sonraki roundda bizim gaz savaşçı kaçmaya karar veriyor. Ama ne yazar. Savaşa girdik iki tane savaştan çıktık 6 parça.
Benim bard ölmüyor ama oyun bittiğinden zaten oynamıyorum karakteri. Zaten kızlarala yatıp kalkmaktan büyü bile ezberleyemiyordum. İyi olmuştu.
Daha yeni başlanılmış bir oyun. Herkes 1. seviye. Benim bir bard karakter var 18 char. Gurubun savaşçısıda bana sinir oluyor adam vermiş karizmaya 16 ama ben varken bütün kızlar benim.
Hikayeye başlayacağız ama seviye düşük ayağımız takılıp düşsek ölecez. Bir paralı asker tutupda gitmeye kara verdik. Paralı asker sonradan öğrendiğimize göre 5. seviye. Ama adam parayı peşin isterim diye tutturuyor. Bizde para ne gezer! Kazandığımız paradan sana pay ayıralım diyoruz anlamıyor.
Tartışma büyüyor ve bizim cüce diklenmeye başlıyor "Korkuyorsun sen o yüzden", "Sen bizimle bile başa çıkamazsın" falan.
Savaşçı "Ne diyonuzlan siz" diye diklenince bizim cücenin baltası elinde beliriyor. Savaşçıda bunu karşılığında kılıcını çekiyor ama DM anlatırken "Üstündeki rünlerin parladığını görüyorsunuz" diye söylüyor. Savaşçıda battı balık yan gider diyor aile yadigarı +1lik kılıcı çekiyor "Abi benimkide parlıyor değilmi" diyede soruyor.İkiside savaşa hazır fakat cücemiz bir anda karar değiştirip "Bende midillime binip gidiyorum" diyor. 8O
Herkes aval aval cüceye bakıyor, kavgayı başlatıp baltayı çeken cüce hiçbirşey olmamış gibi ayrılıyor.
Biz başlıyoruz "Ne yapıyon olm!", "Sen başlattın şimdi kaçıyorsun, cüceye hiç yakışırmı?" falan diye. Arkadaş ikna oluyor geri dönüyor. Zarlar atılıyor ilk bizimkiler saldırıyor. Bir ıska bir vuruş. Ama 5. seviye savaşçı dinlermi. "Ah!" diye bir ses çıkıyor savaşçıdan karşılarında dimdik duruyor. Bizimkilerde bir panik. :!:
Paralı asker saldırıyor ilk vuruşunda cüceyi yere indiriyor, cüce öldüm derken bide ikinci vuruş geliyor bizim cüce [b]üçe[/b] bölünüyor.
Sonraki roundda bizim gaz savaşçı kaçmaya karar veriyor. Ama ne yazar. Savaşa girdik iki tane savaştan çıktık 6 parça.
Benim bard ölmüyor ama oyun bittiğinden zaten oynamıyorum karakteri. Zaten kızlarala yatıp kalkmaktan büyü bile ezberleyemiyordum. İyi olmuştu. :lol: