FrpWorld.Com

Genç paladin imanın gücüyle yapılamayacak hiç birşeyin olmadığını düşünüyordu.Başrahip in böyle tehlikeli bir zamanda dışarıda çocuklarla beraber ders yapma düşüncesi hiç iyi bir fikir gibi gelmiyordu.

Ã?öplüğün içi sanki bir savaş yaşanmış gibi kan ve çürümüş ceset doluydu.şehirde bu kadar paladin varken kim böyle bir cinayeti göze alabilirdi.Orda dedi sakince küçük bir beden bir kan yığının içinde yatıyordu.Hala zorda olsa nefes alıyordu.Genç paladin gözlerini kapattı dua etti bu buçukluğun iyileşebilmesi için.Mucizevi şekilde buçukluktan akan kan durdu.Yaraları kapanmaya başladı biri dışında dağlanmış gibi görünen yara dışında bütün yaraları iyileşmişti ama o yara hala kanıyordu.Genç paladin tekrar denedi.Bir şey olmadı artık buçukluk rahat nefes alıyordu.Buçukluğu kucağına alıp dışarı çıktı.Başrahip efendim sanırım bu bu buçukluk chaos tapınağı tarafından kutsanmış bşr silahla yaralanmış.Başrahip sert bir tonda ders bitmiştir dedi.Diğer iki paladine dönüp tapınağa zihinsel bir mesaj gönderdim.Yolda size yoldaş rahipler ve paladinler katılacak çocuklara birşey olmasına izin vermeyin.

Yavaşça buçukluğa döndü, gülümsedi güven verici bir tonda konuştu.Lomba....

Başrahip sınıf ve paladinlerle beraber yola çıktığında çöplükten fdazlasını beklemiyordu ama yinede biraz şaşırdı.Paladinler somurtuyorlardıı küçük bir çocuğun bir lafı için buraya bu şekilde gelmek hoşlarına gitmemişti.Özellikle tarikatın başı olan başrahipin gelmesi dahada rahatsız vericiydi.Bu görevi daha düşük rütbede bir rahipte üstlenebilrdi.Götrünüşe bakılırsa başrahip eyleniyor görünüyordu.

Ã?öplüğün önüne gelen gurup başrahip in etrafında toplandılar.Başrahip gülümseyerek seslendi Lomba...
Lomba görünmeden ortalık acı bir çığlıkla yankılandı.Paladinler kılıçlarını çekerek çocukları ortada toplayıp bir çember içine alıp etrafını sardılar.Başrahip uzun zamandan beri büyülere sahipti.Aslında itiraf edemesede bu mertebeye ulaşmasında inancı dışında büyüleride çok yardımcı olmuştu.
Yerinizde kalın diye emretti.Ã?ocuklar donmuş gibi hareketsiz kaldılar.Paldinlere doğru biriniz benimle gelsin diye seslendi.

Brintat paladinlerin en genci öne çıktı.Başrahip in yanına doğru geldi.Başrahip yanımda kal deiye emretti.Söylemek istemesede bir suikast girişiminin mümkün olabileceğini düşünüyordu.Gözlerini kapattı çocuklara birşey olmaması için dua etti.Duayı bitirdiğinde gözlerini açmadan konsantre oldu etraftaki büyüyü sezmeye çalıştı.Gözlerini açtığında buçukluğun olduğunu düşündüğü çöplüğün parladığını görünce şaşırmadı.Muhtemelen çocukta bir büyü yada büyülü nesne tarafından kontrol ediliyor olabilirdiye düşündü.Genç paladini çöplüğe göz atmasını ama hiç birşeye dokunmamasını söyleyerek gönderdi.Başrahip tekrar dua etmeye başladı hem paladin hemde çocuklar için.Bu arada çocukları koruyabilecek büyüyü hatırlamaya çalışıyordu.

Buçukluk Lomba ilerdeki çöp tenekesinde oturmuş,etraftaki paladinlerin koşturmalarını izliyor ve içinden kıkır kıkır gülüyordu.Biliyordu ki,paladinlerin tüm bu çocukça çabası boşunaydı.Fakat bu onu endişelendirmiyor,tam tersine ona çok eğlenceli bir oyunmuş gibi görünüyordu...

Arennanın kalbi olan başkent Harrena,bir yıldır kuzeyden buralara akın etmekte olan Landerwanlara karşı mücadele etmekteydi.Son alınan istihbarat raporları Landerwanların yeniden saldırıya geçeceğini söylüyordu.Bu yüzden şehrin başrahibi civar bölgelerdeki tüm paladinleri,kenti korumaları için çağırmıştı.Herkes kentin güvende olacağına inanıyordu...

...Fakat küçük buçukluk lomba kimsenin bilmediği şeyi biliyordu...Güneyde ve batıda toplanan yeni ordudan ve bu ordunun gizlice Landerwanlar ile işbirliği yaptığını biliyordu...Doğudaki yolların tutulduğunu ve deniz yolunun kesilmek üzere olduğunu biliyordu...Fakat tüm bunları nereden biliyordu?İşte bunu bilemiyordu...

Küçük buçukluk lombar birden bire garip ve tanıdık bir ses duydu.Yoksa küçük arkadaşı onu görmeye mi gelmişti?Peki ama yanındakiler kimdi öyleyse?Küçük buçukluk lombar içinde durmakta olduğu çöp tenekesinden çıkarak onu evinde,bu çöplükteki yüzlerce çöp tenekesinden biri olan kirli yerde ziyaret edenleri görmek için iki gözünü birden açıverdi.İçinden bir ses bu gelenleri tanıdığını söylüyordu.Onlar dikkatle süzünce haklı olduğunu anladı,onları tanıyordu.Fakat nerden tanıdığını birtürlü hatırlayamıyordu...

Muhtelemen sadece bir kaç göz numarasıyla etkilenmiş bir çocuk diye düşündü başrahip.Tapınakta o kadar çok tartışılmıştı ki.Bazı rahip ve rahibeler bu kutsal hediyenin basrahibin olmaması için bir neden göremiyordu.
Ama başrahibin esas merak ettiği konu şu buçukluktu.Ertesi gün öğrencilerle beraber öğrenci paladinleri de alıp buçukluğu görmek için yola koyuldular.Sabah duasında hissettiğini tekrar hissetmeye başlamıştı.şaşırdı.Korkuyordu ilk defa korkuyordu....

"Sanırım siz gençler bu tapınakta ters cevapların sevilmediğini öğrenmediniz, az sonra öğrenmiş olacaksınız, şimdi sakince sınıftan çıkabilirsiniz. Hem ayrıca daha tapınaktan mezun bile olmamış siz üç genç paladinin dersteki yöntemime karışmasını yaşınızdan ötürü kabullenebiliyorum."

Başrahip sinirlenmişti, bu çocukları görüp ileride "gerçek" paladin oldukları zaman bu çocuklardan birini yetiştirebilecekler, çocukların üzerine düşebilirler ama benim yöntemime karışamazlar.

"Evet gençler" dedi kapıyı göstererek;
"şimdi çıkabilirsiniz, yemekhaneden yemek alabilirsiniz, nasıl olsa bu tapınağın misafirisiniz."

Başrahip gülümsüyordu, suratında sinirine dair hiç bir iz bile yoktu.

'Bu da ne demek şimid?'dedi Brindat,paladin üçlüsünün en genci olan sık, kabarık saçlı genç adam.

'Başrahibin,çocuklarla daha iyi kaynaşmak için kulandığı bir yöntem olmalı herhakde.'dedi Robntuin.

' Saygısızlık etmeden dersi takip edelim,daha sonraki derste çocuklarla birlikte biz de gideceğiz.Baş rahibe,çocukların tüm ön eğitimlerinde olacağımıza dair söz verdik,untmayın...'dedi Koruçal.

Sıralara iyice yayılırken paladinlerin genel karakterlerinin aksine,biraz sıkılmaya başlayan ve bunu pek gizleyemeyen Koruçal,biraz da seslice esnedikten sonra hemen toplandı ve yerinde dikleşti.

Başrahip: Gerçekten mi? peki kim olduğunu söyleyerek arkadaşlarını bilgilendirebilirmisin?

Ã?ocuk bir süre bekledi..."Ehmm..şey..benim bir arr...arkadaşım var..o.oo..onun öyle olduğuna inanıyorum..."

Başrahip şaşırmıştı, acaba gerçekten doğrumuydu, böyle birşey doğruysa belki çocuğun yaşamasını sağlayan ve belki de üzülmesini istemeyen bir kişi vardı. Ã?ünkü tanrının hediyesini almış bir kişi artık o hediyeyi herkesle paylaşabilirdi.

"Ã?yle mi? çok ilginç. peki bir gün bizi onunla tanıştırmak istermisin? mesela yarın olabilir, değil mi çocuklar?"

şöyle bir etrafına baktı rahip, çocuklar hayretle sevinç arasında kalmışlardı, tanrılarının mucizesine o kadar aç olan bu çocuklar, daha okul hayatlarının başlamasının bir hafta sonrasında tanrının bir mucizesini görebileceklerdi.

Ã?ocuk çok şaşırdı, aslında bunu yapmamalıydı:
"ehem..ş..şey...olabilir...arkadaşım Lomba buna sevinir belki...kendisi bir buçukluktur...çok iyidir...

"Buçukluk mu? daha insanlara bile yüzyıllardır bir umut kıvılcımı vermeyen Konne, nasıl olur da bir buçukluğa güç bahşedebilr? Belki çocuk yanlış biliyor, hıh ne de olsa çocuk aklı" diye düşündü içinden rahip, sonra:

"Peki o zaman, yarın Lomba'yı ziyarete gidiyoruz çocuklar"

Ã?ocukların gözleri faltaşı açılmıştı.

Rahibelerin ve rahiplerin konuk olarak katılmış olduğu derste,arka sıralarda oturmakta olan üç adam,aralarınada fısıldaşmakta ve bu çocuklardan hangisinin savaşçı ruha ve cesarete sahip olabileceği hakkında yorumlar yapmaktaydılar.

Bir süreliğine tapınak kompleksi ve yatakhanelerde konaklamaya karar vermiş olan üç paladin,yetenekli olanları alacak ve yanlarında bir süreliğine yardımcı ve acemi eğitimi vereceklerdi.

Derler ki yaşam değerli bir hediyedir.Yaşamın değerini anlayabilen birinin hayatını elinden alabilirsen, ya ölürsün yada yaşarsın.Eğer yaşabilirsen bir daha asla ölmezsin işte tanrıların insana verdiği en büyük hediye budur dedi başrahip.Dersteki bütün öğrenciler soluklarını tutmuşlardı.Gülümsedi.Hepsinin aklından geçenleri tahmin edebiliyordu.
Cılız bir ses korkarak efendim dedi.
Bu yeni gelen yetim çocuk hayatında böyle güçlü çocuk görmemişti.Ailesi gözleri önünde öldürülmüştü gözünden tek bir damla yaş akmamıştı.Ama şimdi korkuyordu.
Efendim
Buyur yavrum sor bakalım.
Başaran oldu mu tanrıların hediyesini alan oldu mu?
Zeki çocuk diye düşündü.Ama neden korkuyordu.Karşısındaki savaşçı kılıcıyla ona doğru gelirken yerinden kıpırdamamıştı.Bir şeyler olmuş ve başrahip bunu bulmak istiyordu.
Kimse bu değerli hediyeyi alma şerefine erişemedi.Deneyenler olmadı değil.Sonuçlarını sadece tanrılar bilir.
Efendim ben öyle birini biliyorum.....