FrpWorld.Com

İkili aralarındaki konuşmaya o kadar dalmıştı ki henüz kendisini farketmemişlerdi. İri cüssesine ve taşıdığı onca ağır eşyaya rağmen kuzeyli sessizce ilerlemeyi başarıyordu. Gerektiğinde bir kediden fazla ses çıkarmazdı.

Kötü bir niyeti yoktu, ancak her ihtimale karşın şartları kendi lehine olacak şekilde hazırlamalıydı.

Biraz nefes almak için durdu, neyseki artık arkasındaki o paralı askerleri altlatmıştı. Ne kadar salakça davranmıştı. Kendi kendisine kızdı, her zaman merakı yüzünden başı belaya giriyordu... Ama hiç birisi şuanki kadar tehlikeli olmamıştı. Nerin nefes alıp yola devam etmeye karar verdi. şu an nerde olduğunu tam olarak bilmiyordu, Etrafına bakındı

- Bu lanet yerde adam gibi bir yer bulunmazmı?

Bunları yüksek sesle söylemişti. Ama daha fazla oyalanmadan ilerlemeye koyuldu. Epey yol almıştı önündeki küçük tümseğin üzerine çıktı ve ileriye doğru baktı. İleride iki kişi ilerliyordu ama daha ilginç olanı ise arkalarından gelen iri yapılı ve uzun sarı saçları olan biri tarafından takip edildiklerini bilmiyor olmalarıydı. Bu ilgisini çekmişti onları takip etmek için hızla aşşağı doğru hareket etti. Eh yapacak daha iyi bir işi yoktu nasılsa şimdilik ilgisini çeken durumla meşgul olmayı terçih ediyordu...

Sivri kulaklar yüksek duvarın arkasından gelen korkutucu seslerle ürperdi. Sonra da yatık bir kayanın gölgesinde kayboldular.
Küçük-göz boğazından yükselen sinirli mırıltıyı zor bastırdı. İki! İki kişi demişti kara elf. Onları görmüştü. Savaşçı değillerdi. Tehlikeliydiler , tamam , ama o kadar da değil. O yüzü boyalı iri adam da nereden çıkmıştı ki şimdi!...

Titredi , hava soğumaya başlamıştı. En azından ona öyle geliyordu. Eli bilinçsizce piposuna gitti. Tam moonsugar kesesine uzanırken aklı başına geldi. Hafifçe iç çekerken sivri dişlerini belli eden sinirli bir sırıtışla gerildi ağzı. Tam kafasını yeniden gölgenin dışına uzatacakken irkildi.

Adım sesleri. Hafif bir konuşma sesi. Arkasından gelmişti. Kayanın altına sindi. Başka biri daha!

Küçük-göz korkmaya başladı. Kül fırtınası geliyor gibiydi. Takip etmek için daha da yaklaşması gerekecekti. Daha çok adam ve daha yakın. Kül fırtınalarından zaten nefret ediyordu. Postunun içine öyle bir doluyordu ki küller!

Suratında donup kalmış sırıtış titreşti. şimdi hepsi birbirine yaklaşmıştı. O garip taşın , herhalde bir sunak , etrafındaydılar.

Kara elf nerede? Ã?demenin gerisi nerede? Kapıya kadar geldim işte...

Eldarin hanın kapısından içeri daldı.
Eldarin in hislerinin aksine han oldukça sakin ve sessizdi.
''ilginç bu saatte bu han bu kadar sesiz olmamalıydı ya neyse.''
ardından hancıdan bir kupa şarap istedi arkalarda bir yerde oturdu.
evet Eldarin bu aralar çok içiyordu.haddinden fazla.ama yapçak pekte bişey yoktu.
keçisakalını hafifçe sıvazladı.buluşması gereken dostunu bekliyordu.ona önemli şeylerden bahsedeceğini söyleyerek buraya çağırmıştı.Eldarin beklemeye devam etti.
"kesin birşeryler çeviriyore ya bakalım..." Eldarin bir yudum daha aldı,beklemeye devam etti...

Sıkılmaya başlamıştı böyle uzaktan takip etmekten sıkılmıştı. Etrafta kayalardan başka bir şeyde yoktu, acaba biraz daha hızlı hareket edip onlarla konuşsamıydı.
Hımmm sanırım bu şimdilik pek iyi bir fikir değil. En iyisimi böyle devam etmekti nasılsa, ilerideki taş duvarlarla çevrili büyük bir kapının oraya doğru gidiyorlardı...

Mızrağını rahatça savurabileceği bir mesafede durdu (tabii ki mızrağını fırlatmak gibi bir niyeti yoktu). Bu iki yolcuyu kendinden haberdar etmeye karar vermişti ve bacakları biraz açık dimdik durarak gür sesiyle selam verdi "Hey dostlar, selam olsun!".

Hoppala ne oluyor şimdi? Ã?nünde ilerleyen ve kocaman bir gövdeye sahip olan kişi birden durdu. Ve en önde ilerleyen iki kişiye seslendi şimdi ne yapacaktı eğer arkalarına dönerlerse kesin onu görürlerdi. Derin bir nefes aldı ve kararlı adımlarla ileriye doğru yürüdü. Elinde tuttuğu hançerini her an fırlatmaya hazır bir şekilde yürüyordu...

"Sanada selam olsun" dedi Vien arkasını dönmeden önündeki sütunu inceleyerek.
"Kendinden beklenmicek kadar sessizsin ama genede biz karanlıkta yola çıkanlar için görülebilen birisin" dedi arkasına dönerek.
"Ne zaman mızrağını indireceğini merak etmeye başlamıştık.Buralarda ne arıyorsun? Bu kadar yolu biz iki serseriyi öldürmek için geldiğini sanmıyorum.Bu Tanrıların umuttuğu yerde avlıcak hayvanda yok, olanlarda bir işe yaramazlar.Söyle sen niye hayattan bu kadar sıkıldın?" diye gülerek sordu Vien

Loncada kendisine ait odadan çıkmaya hazırlanıyordu. Hırsız olduğunu belli etmeyecek birşeyler giymişti. Gereksiz eşyaların hepsini bırakmıştı. Biraz şehre inecekti. Dinlenmeyi hak ettiğini düşünüyordu. Bu gece pek çalışmayacaktı. Belki bir iki ahmağın kesesini aşırabilirdi ama bu çalışmak sayılmazdı. Odanın kapasını kapattı. Kapılar kilitlenmezdi. Zaten bu çok saçma olurdu. Kimsenin anahtara iht,yaç duymadığı bir yerde kapı kitlemek... Tek güvenlik bir çeşit saygıydı. Mesleki açıdan ışığı pek sevmediklerinden ancak görmeye yarayacak kadar ışık vardı koridorlarda. Alışkanlıktan dolayı ses çıkartmadan süzülüyordu. Ã?ylece dışarı çıkacaktı.Daha sonra sadece kolunda birşey hissetti. Kolunu birşey yakalamıştı. Gölgeden ansızın çıkan birşey...

İkili, gizemli yabancıdan cevap beklerken adamın arkasında beliren ikinci bir süliet Suar'ın dikkatini çekmişti. "Hey sen!" diye seslendi ve dostu Vien'e gülümseyerek "Lanetli topraklarda ölümüne susamış biri daha.. Bunların derdi ne ha?" Bunun üzerine Vien'de Suar'a dönerek alaycı bir tavırla "Demek ki hayattan sıkılan yanlızca bu iri cüsseli adam değilmiş" dedi.
şimdi Suar bu iki yabancının nasıl davranacağını beklemeye başlamıştı..

Eh işte korktuğu başına gelmişti, farkedilmişti zate farkedilmeyecek gibide değildi hani. Biraz fazla kendine güveniyordu ama bir şekilde içten içe öyle davranmayıda umdu. Ã?ndeki adamlardan biri ona seslenmişti, sakin ama tedikte yürümeye devam ederek yanlarına yaklaştı.

- Bu ıssız yerde iyice sıkılmaya başlamıştım artık. Ağzından çıkan ilk sözcükler bunlar olmuştu, gülümsemesi hala yüzünde duruyordu ama en ufak bir tehditte harekete geçmeye hazırdı.
- Ã?ncelikle selam olsun , sanırım tesadüfen hepimizin yolu aynı yöne gidiyor ...

Mızrağını yere doğru kuvvetlice vurup saplanarak dimdik kalmasını sağladı.
"Canım sıkıldığı için gelmedim bu sıkıcı topraklara. Benim vatanım can sıkıntısı nedir unutturacak kadar güzeldir."
"Tabii ki sizi öldürmek gibi bir niyetim de yoktu. Ne katilim ne de durduk yere birilerini öldürecek bir vahşi. Saldıracak olsam çoktan yapardım."
"Bu boğucu diyarda yalnızlıktan öyle sıkıldım ki, aradığım düşman değil kesinlikle. Aksine dost istiyordum, yoldaş arıyordum. Ama gerek kalmadı herhalde. Sanırım Ghost Gate'te bulacağımı söyledikleri kişiler sizlersiniz."

Kafasını bir anlığına çevirince kızı gördü. İkiliyle kızın tam ortasında kaldığı için ne olur ne olmaz diye yan döndü, ki böylece gözünü her iki tarafın da üzerinde tutabilecekti. Üç kişi de pek tekin görünmüyordu ve bir tuzağın tam ortasına düşmüş de olabilirdi pekala. Temkinli oacaktı. Dikkati hiç bir zaman elden bırakmazdı. Kız biraz daha yaklaşınca daha dikkatli bakabilme olanağı buldu ve "güzel..." diye düşündü ama hemen ardından ekledi "ve tehlikeli."

"Saldırmıcağını biliyoruz dostum.Öle bir şey hissetseydik ortaan kaybulmuştuk bile" dedi Vien gülümseyerek."Temkinli yaklaşman doğal ve evet biz aradığın kişileriz"

"Ne yazıkki" dedi Suar arkadan sessizce.
"Seni buraya gelmeye nasıl ikna ettiler peki? diye sordu Vien.
"Ve seni bayan.Senin evinde bakman gereken bir çocugun bir kocan yokmu?"

"Paraya ihtiyacım var. Bu işi yapmam karşılığında çok para vereceklerini söylediler. Evet belki biraz tehlikeli, ama Nordic'ler için böyle tehlikeler önemsizdir. Ben de işi kabul ettim, çünkü planladığımdan çok daha kısa zamanda ihtiyacım olan parayı elde edebileceğim."