FrpWorld.Com

SUCLUNUN GUNCESI 3

Yakalandigim an
Her suclunun hep bekledigi ve hic unutamadigi an
Oyle ki o an cesaret ederseniz yuzumuze bakmaya
Gorursunuz
O carpik gulumsemeyi
Anlarsiniz ne denli mutlu oldugumuzu bizim

Elbette her suc isleyen bizim gibi degildi.
Bazilari korkudan titrer
Bazilari aglar hatta
Ancak onlar bir suclu olmamistir daha
Belki anlik bir durtu ya da bir zorunluluk suc isletmistir onlara
Suc islemeyi tum varliklari ile istememislerdir henuz
Alacaklari ceza korkutur boylelerini

Bizim icin ise kurtulustur alacagimiz ceza
Bir cesit ozgurluk
Ya da arinma
Evet bu kelime daha dogru
Biz bu arinmayi bekleriz
Bizi yeniden yeni dogmus bir bebek gibi masum yapacak olan
Her insan suc isler aslinda
Ancak sadece biz gulumseyerek karsilariz cezamizi
Korkmadan
Sadece biz bekleriz arinmayi
Cekerek sucumuzun cezasini
O nedenle tum "sucsuzlar"dan daha saf
Daha temiz oluruz sonunda

Korkmamiza gerek yoktur bizim
Kacip saklanmayiz suclarimizdan
Onlar bizim en degerli yanimizdir
Oyle olmamasini isterdik belki bir zamanlar
Ama oyledir artik
O nedenle baska her insandan daha iyi yuzlesiriz onlarin sonulariyla
SUCLU diye damgalanmak sorun degildir
Aslinda her biri bir suc islemis "sucsuzlar" tarafindan

SUCLUNUN GUNCESI 4

Zindanlar sizlerin bizim için açtığı arınma mabedleri
Ã?yle ki suçlu olmayı hiç istemiş hatta işlediği suçtan nefret edenler
Barışırlar orada kendileriyle
Suçlu olmak övünç kaynağıdır orada çünkü
Suçlu olmaya devam etmek de yaşama şartı
Ã?yle bir yerdir ki zindanlar
Orada suçlu üretilir suç işlemişlerden
Suçlu olanlar ise daha bir şevkle inanırlar
Suçlarının değerine

Bir arınma yeridir aynı zamanda zindanlar
Eh cezamız orada kalmaksa eğer işlediğimiz suçtan ötürü
Toplumun verdiği cezayı çekeriz biz
Cezamız biter ve ödemiş oluruz suçumuzun bedelini
"Suçlu" olmayan suçlulardan farklı olarak
Yeniden suç işlemek kolaydır
Korkmadıktan sonra ödenecek bedelden
Neden çekinsin ki insan
Eğer suçun onu var eden
Tek erdem olduğuna inanıyorsa üstelik

Sizin bize verdiğiniz en büyük hediyedir zindanlar
Siz bize verilmiş bir ceza gibi düşünürsünüz oraları bizim için
Zannedersiniz ki caydıracak bizi zindanda yaşanmış yıllar
Suçlu olmaktan çıktığımızda oradan
Oysa...

Bağımlı olmak
Kazanamamak kendine ait olanı
Ve her hareketinde her kararında hatırlamak zorunda olmak bunu
Ne kadar korkunç
Bir el gibi boynumda
Gerektiğinde daha sıkı sarılmaya hazır..
Ã?aresizim üstelik
Ya da öyle gibi hissediyorum bugünlerde
Yabancı bir ülkede ve yeni bir şehirde
Yepyeni bir hayata başlamışken
Bir parçası olmayan bir iş bu hayatın
Ne kadar kolay olabilir
Tutunmak için
Ben ne kadar güçlüyüm
Ne kadar dayanabilirim
En büyük korkum ise
Alışmak
Bu şekilde yaşamaya
Kendime ait olmayan bir yaşama
Üstelik bilerek yaşamımın benim olmasının değerini
Korkuyorum...
Bu korkuyu gizlemeye çalışıyorum gölgelerine bu şehrin
Burada gölgeler uzun
Daha kolay gizlenmek geldiğim yerden

SUÃ?LUNUN GÃ?NCESİ 5

Salıverilmek zindandan
Yeniden özgürce dolaşmak sokaklarda
Bir çeşit aydınlanma anıdır
Her suçlemiş insan için
Biz suçlular zaten biliriz
Ã?demiş olsak bile bir hakimin tokmağı ile belirlenen bedeli
Gizli bir bedel daha vardır
Hiçbir zaman tükenmeyecek
Suçluluk bir damga gibi vurulacaktır suratımıza
İlk bakışta göremese de bazıları
Daha dikkatli iyici bakınca görülür hep

Daha suçlu olmayan sadece suç işlemiş olanlarımız
Yeniden doktor, mühendis, kasap, işçi olmayı düşleyenler
Kapıların kapandığını görürler yavaş yavaş
Tek yol suçlu olmaktır
Ya kabul edeceklerdir bunu
Ya da yaşamayı reddeceklerdir tüm suç işlemiş olanlar
Onlar için ilk defa kesin görünür
Bir suçlunun nasıl yetiştirildiği
"Suçsuzlar"dan oluşan bir toplum tarafından
Ã?oğu katılır bize
En iyi suçlular o resmi belki hepimizden daha iyi görenlerimiz olur hep

O resim...
Bir toplum ki
Suçlulardan onca nefret ediyorken
Gizlemeye çalışıyor ne denli ihtiyaç duyduğunu bize
Kendi suçlarını da ödetmek için arıyorlar
Kendilerinden daha aşağılık olanı
Hep bedel ödememizi istiyorlar
Düşünmeden hiç bir zaman
Bunun yetip yetmeyeceğine
Nefret ettikleri suçların yok olmasına
Aslında istemiyorlar zaten suçların yok olmasını
Ã?ünkü ihtiyaçları var
Bağıracakları, saldıracakları, nefret edecekleri suçlulara
Biz doktorlardan, polisten, sanatçılardan bile daha gerekliyiz onlar için
Bilmiyorlar...

Ben suçluyum
Sizinle paylaştım aklımdakileri bir an için
Bunu yapmaz çoğu suçlu
Yanınıza bile yaklaşmaz eğer bir kurban değilseniz onun için
Anlayamaz der "suçsuz" insanlar benim zihnimdekileri
Onlar ki aciz kendilerini anlamaktan bile
Ancak ben anlattım
Umarım kızmadınız bana
Zaten yeteri kadar kızıyorsunuz her gün biliyorum...
Söyleyeceklerim bu kadar bugün
Kendi Dünyama dönüyorum...
Kimbilir karşılaşırız sizinle de
Bir gün... : ) )

Gulen dans eden mutlu cocuklar niye icimizi isitir bizim...
Ihtiyacimiz var cunku hepimizin
Gormeye
Bir Dunyanin var olacagina
Bizden sonra
Devam edecegine yasam
Umudun da
Umut olmadan yasam olmaz zaten
Daha guzel olacagina topragin
Daha mutlu olacagina insanlarin
Kelimelerin siirlerin daha guzel
Daha buyuk ve sen olacagina diyarin
Inanmak istiyoruz hepimiz
Belki bir koseden izlemek
Bizden sonra var olmaya devam edeceklerin
Sahiplendigini diyari
Biz olmadan
Hatta belki unutuldugunu gorup ismimizin
Cunku ismize bile gerek olmayacak guzel bir diyar kurdugunu
Kardeslerimizin
Cocuklarimizin
Olur mu?
Olmaz diyebilir miyiz?
Umut olmadan hayat olmaz ki....

Yakin olsun istiyorsun gidecegin yer...
Ancak yollarda yurumeden tadi cikmaz ki baharin
En son nefesini tuketip cokup kalsan da bir kosede
Ya da cehenneme donse de taslar yaksa da ayagini bir gun
Sen son umidini kaybedip teslim olsan da karanliga
Varsan yahut hedefe
O vaadedilen aydinliga bir gun
O yurudugun an var ya
Yollarda yurudugun
O ani unutamayacaksin hayat boyu
Belki korkacaksin
Cocuguna anlatmaktan
Belki aptalmisin diyeceksin
Cikip onca rahatligi birakarak yuruyecek kadar
Ancak ne zaman bir patika gorsen
Uzerinde yuruyen insanlar ve de
Hatirlayacaksin
Icinde bir seyler kopacak
O hatirayi yasayarak butun benliginle
Iyi ki diyeceksin
Iyi ki yurumusum o yolda...

Ozan Firble....

Bugun yapamadiklarim takildi aklima
Kovmak istedim onlari gozumun onunden
Inadina kaldilar yerlerinde
Oyle ki
Dusunemez oldum baska bir sey
Gozum sadece bakar oldu onumdeki Dunya ya
Ruhum esirdi artik kacirdigim tum anlarin
Ve esir ettikce beni bu anlar kendilerine
Yeni anlar eklendi kacirilmis
Hayat pismanliklarimdan baska bir sey degildi artik
Kacirilmis dostluklar
Gidilmemis yerler
Kazanilmamis basarilar
Zor oldu siyrilmak bu zindandan
Siyrildim
Artik daha guzel Dunya
Artik daha....

Bu gece dolaştım sokaklarında şehrin
Garip bir tad var ağzımda
Kimbilir belki yeniden hayat bulur hayallerim

Bu gece sokaklarında dolaştım şehrin
Hissettim
Doladı kollarını boynuma sokaklar
İçten içe tutmaya çalışırken gökyüzü
Yapamadı
Ağladı bu gece benimle şehir

Sokaklarında dolaştım şehrin bu gece
Lambaların ışıkları aydınlattı bedenimi
Yepyeni bir gün dururken birkaç saat ötemde
Ben unuttum geleceği o an
Düşündüm kurduğum tüm hayalleri geçmişte

Sokaklarında dolaştım şehrin bu gece
Bir ay olmuş ayrılalı ülkemden
Bir uçağın koltuğuna oturarak geçip okyanusu
Ayak basalı yeni bir şehire
İlk defa bugün bıraktım kendimi korkmadan
Bu şehrin kollarına
Kimbilir böyle başlar insan sevmeye
Güvenirsin önce
Sonra anlarsın karşındakini
Bir gün gelir paylaşırsın en gizli hayallerini
Seversin...

Ben bu şehri bu gece sevdim.

Neyini özledim biliyormusun en fazla ülkemin
Ã?ykülerini
Evet burda da okuyabiliyorum onları
Aklımda zaten okumasam da hepsi
Ancak ülkemin sokaklarında dolaşmadan
İnsanların yüzüne bakmadan
Kopuk öyküler köklerinden
Toprağından alınmış çiçekler gibi öksüzler burada
Suya koyup sergilenebilirler sadece
Kendileri olamadan
Özgürce büyüyemeden insanların içinde
Hep Dünyanın bir olacağı günü hayal etmiştim ben...
Burada anladım..
En iyi burası anlattı bana
Daha varmış o güne
Daha insanların birbirlerini anlamalarına varmış.
Tek tek insanlar çabalasa bile öyle zor ki anlamak
Toplumlar çabalamadıkça anlamaya birbirlerini
Bir gün bir sokakta yürürken öylece anlıyorsun...
Evet burası da bir parçası Dünyanın
Dolaşanlar da insanlar tıpkı bizler gibi
Onların da öyküleri var bizimkiler gibi
Ancak memleketin değil burası
Olamamış memleketin...
Belki de en fazla Amerikada hissediliyor bu...
Sanki herkes burada benim gibi
Memleketsiz....
Yok onların öyküleri...
Ancak benim var...
Uzaklarda bile olsa kökleri
Ã?ykülerim var benim...

Hiç kaçış yok derler içindeki şehirden
Boşuna aldığın yol o nedenle derler
Denizleri dağları geçtiğin boşuna

Ancak kaçmak için almıyorum ki ben yolu
İçimdeki şehirden
Aksine seviyorum o şehri

Aştığım dağlar, geçtiğim denizler
Uzaklaştırmıyor beni o şehirden biliyorum
Aksine daha içine giriyorum sokaklarına şehrin gezdikçe

Her yeni ülke yeni bir anlam veriyor
İçimdeki şehrin taşlarına, ağaçlarına
Her yeni dağ her yeni insan gördüğüm

Onca yılın emeği ile inşaa edilmiş şehir
Onca arkadaşın koyduğu onca taş
Arkadaşım olduğunu bile bilmiyorken hem birçoğu

Durabilir miyim?
Yolların verdiği o taddan vaz geçebilir miyim ben?
Sanmıyorum, olmaz...

En çok yollar bana gösteriyor
Kim olduğumu, nereye gittiğimi
Vazgeçebilir miyim onlardan?
Mümkün mü?

Bir şeyler oluyor bugünlerde
Hep ben miyim derdim eskiden
Bir şeyler yanlış burada diyen
Artık öyle değil
Soruyor nice kişi
Bakıyorlar etraflarına şaşkın
Ben ilk defa mutlu
İlk defa rahatlamış
Bir cevap bulduğum için değil
Soru soranın sadece ben olmadığımı gördüğüm için
Artık cevap bulmasam da olur
Yeter ki devam edeyim görmeye
Ben değilim yalnız bunu hisseden
Bir şeyler yanlış
Çok yanlış

Yabancı bir ülkedeyim
Yıllardır
Burası sadece bunu daha açık anlatıyor bana
Ã?yle anlar geliyor ki
Apaçık
Kendini kandırmana hiç fırsat vermeden
Acımasızca üstelik
Gözünün önüne seriyor gerçekleri
İşte böyle
Kafamın içinde yalanlar uydurup kandırabilirim kendimi
Yapmayacağım ama
Kaçmayacağım gerçekten
Gerçek bu
Yabancı bir ülkedeyim ben
Hiç bir zaman çıkamadığım bir yabancı ülkede..

Gecenin sarhoşluğu üzerine çöktüğünde
Her şey daha güzel olur demiştim bi defa
Üstad Yeminere...
Ã?yle ya
şimdi de yaşarken o sarhoşluğu
Düşünüyorum
Zor şey direnmek uykuya..
Ancak başardıkça
Gecenin o bambaşka dünyasında bulmak kendini
Değiyor uykusuzluğa
Belki de bir iki günün alt üst olmasına hala
Hele tartışıyorsan bir arkadaşınla
Hayatın anlamını
Ya da ne kadar uzak olduğunu yıldızların
Ya da neler yaşayacağını bin yıl sonra insanlığın
Ya da belki çalışıyorsan bir amaç için
Senin için değerli
Başkası aptalca buluyorsa amacını daha da güzel hatta
Sabahlara kadar uğraşmanın tadını ne verir
Değer verdiğin bir şey için
Gece onu yaşayabildiğin her an çok daha kıymetli ve güzel
Gündüzü yaşamak sıradan olmuş artık bizim için
Ancak geceler çoğunlukla bilinçsizce geçerken
Eğer birini bile yaşayabildiysek doya sıya
Paha biçilmez ve benzersiz
Yeter ki...

GEZGİNİN GÃ?NCESİ 1

Niçin çıktım yola?
Bilmiyorum
Bir amaç yok belki
Sadece gezmek için demek geliyor içimden
Biliyorum ama cevap bu değil
Başka bir cevap var bir yerlerde
Göremediğim ve ulaşamadığım
Ancak bana uzak henüz
Belki de bulmak için bu cevabı kimbilir

Bir sabah kalktım ve anladım
Kalamazdım artık bu şehirde
Bu kadar basit
Bu kadar hızlı bir karardı gitmek
Hiç düşünmedim ki nedenini
Düşünecek bir şey yoktu zaten
Beni tanıyan kim varsa şehirde
Hatta şehrin kendisi bile
Biliyordu
Gitmeliydim
Gittim.

KENDİNLE BAşBAşA KALMAK

Yalnız kalmak değildir başbaşa kalmak kendinle
Ã?evrende kimse olmasa bile
Kazılması gereken bir bahçe
Taşınması gereken taşlar
Ã?özülmesi gereken bir matematik problemi
Okunacak bir kitap varken
Kendisi ile başbaşa değildir insan
Ancak dinlenmek için bir koltuğa oturup da
Kafanı hafifçe yaslayınca yastığa
İşte o zaman kalırsın kendinle başbaşa
Birlikte geçirilen bir beş dakika ya da yarım saat
İyi gelir
Nasıl özlersen bir arkadaşını uzun süre görmeyince
Özlemişsindir kendini de

Ya uzarsa bu süre
Bir gün bir hafta ya da belki bir ay kalırsan yüzyüze kendinle
Kaç arkadaş arkadaş kalır böylesine uzun bir yüzleşme sonrası
Ya kendinle yüzleştiğinde bu kadar uzun süre
Dayanabilir mi insan
Kaçamadığında yüzünde hiç görmek istemediği yaralardan
Nefret ettiği hiç olmadığını sandığı biçimsizlikler inadına takıldığında gözüne

Ancak dayanırsa eğer
Kaybetmezse benliğini
Artık aynı insan kalmıyor kimse böyle bir yüzleşmenin sonrasında
Her yüzleşme götürüyor bir şeyleri içinden insanın
Her yüzleşme yeni bir şeyler getiriyor

Kolay değil
Zor
Ancak yaşanıyor
Ã?oğu insan yapsa da ne geliyorsa elinden
Kaçmak için böyle bir yüzleşmeden bir ömür boyu
Yine de sağ kalmak mümkün
Ne kadar biçimsiz ve anlamsız olsa da bedenin
Bir defa cesaret edip baktın mı aynaya
Geliyor gerisi

Hatta kimbilir diyor insan günü gelince
Kimbilir belki bir gün gelir de
Ben sevebilirim kendimi
Neden olmasın?
Kimbilir.

OZAN FİRBLE