FrpWorld.Com

istemeyerek de olsa oren in komutanının selamına karşılık verir.

ve yemeğine devam eder.

Gorath arkadaşının sevgilisine baktı ve sonra bakışlarını yeniden Unholy'e çevirdi. "Bana anlatıcağın bir hikayen var mı?" diye sordu.

Hafifce gülümsedi ve acı çeken ruha baktı bir an için tekrar ovaladı boynundaki kolyeyi ve bir kaç kadim söz söyledi. Görüntü yavaşça yok oldu geldiği gibi sislere karışarak.

- Uzun hikayeleri severmisin Cüce dostum benim hikayem oldukça uzun...

Cüce arkasına yaslandı ve "Dinlemek için sabırsızlanıyorum dostum!" dedi. "Uzun hikâyeleri her zaman sevmişimdir."

Gözleri puslandı bir an için tapınak şovalyesinin. Yüzündeki donuk ifade buzun sıcakta erimesi gibi eridi. Hüzünlü bir ifade ve buruk bir surat kalmıştı geriye, Hafifce yutkundu.

- Üzerinden ne kadar geçtiğini bilmiyorum. Bir zamanlar benim diyarımda yaşayan insanların, barış içinde sakin bir hayat sürdüğü bir yer vardı. Adını bile hatırlamadığım bir yer. Yeraltı kentlerine yakın olan bir yer Karanlık altına bir gece ormanda yanlız avlanıyordum. Genç ve heyecanlı bir çocuk... Bir kadın gördüm hayatımda görmediğim bir tür kadın 'Abanoz rengi cildi ve beyaz saçları vardı.' ay ışığında ne kadar güzel olduğunu tahmin bile edemezsin...Onun peşinden gittim ve oda beni fark etti. Beni öldürmedi esir olarak aldı ve karanlık altına gittim. Orada ölümün elinden kaç kez kurtulduğumu hatırlamıyorum bile kaç kez..
Sonunda onun gözüne girdim bu yıllarıma mal oldu. Ama Drow adaleti bunu kaldıramadı ve onu buldu. Drow adaleti onu bulduğunda gözlerimin önünde onu gün doğumun altında bıraktılar ve yaktılar. Ã?ığlıklarını hala duyarım...
Drow adaleti onu bende Drowları buldum. Bir çoğu ellerimde can verdi... Bunu tek başıma yapamazdımo kadar güçlü değildim ama kargaşa vardı diyarda bunun etkisi mi yoksa tanrıların oyunu mu asla öğrenemedim. Tek bildiğim öldürdüğümdü ve Lloth'un lanetini üstüme çektim.
şimdi buradayım yıllar geçti, gözümün önünde yaşamlar filizlendi ve yok oldu. Sonunda en alta indim sizin bildiğiniz adı ile Abyss'e ve geri döndüm...
şimdi buradayım...

Cüce Gorath dikkatle dinledi. Başını salladı ve ciddiyetle "Burada olmana sevindim dostum!" diyerek hancıya bir oda için seslendi.

majenta gelene kadar hiç yoktan oda konusunun konuşulmasını halletmek için Palisdan yaklaştı: "Nasıl bir oda isterdiniz? Manzara sahibi lüks bir oda mı yoksa kesenizi daha ağır tutabileceğiniz ekonomik odalarımızdan mı?"

Neyse burada kalmaktan vaz geçtim. Unutmuşum Unholy bana karargahta bir oda ayarlamıştı. Ama senden şöyle bir şarkı daha dinlemek için kalabilirim biraz daha..!

Orta boylu ciddi adam hiçbirşey içmemişti. Ã?nüne gelen içeceğe anlamaz bir şekilde bakmış daha sonra da yine aynı anlamsız bakışla hanı süzmüştü. Aradığı şeyin ne olduğu belirsizdi. Hiçbirşeye dikkat ediyormuş gibi görünmüyordu.

Daha sonra ayağa kalktı ve yavaşça cücenin olduğu masaya doğru yaklaştı. Konuşmak istediği belliydi ama sanki kelimeleri hatırlayamıyordu. Daha sonra da arkasını döndü ve kapıya doğru yoluna devam etti....

"bazen hayat bize seçim şansı vermez Efendi fakat ondan alabildiğimizdir size kalan. Kötülük yoktur sizin hayattan nasıl intikam aldığınızdır var olan..."

Hanın kapısı açıldı ve majenta ağır adımlarla içeri girdi."Özür dilerim.Bir süredir ortalarda yoktum..."Tezgahın arkasına geçti ve kendine şarap doldurdu.Terden ıslanmış saçlarını yüzünden çektikten sonra şarabından bir yudum aldı.

Gorath içeriye giren eski dostuna baktı ve gülümsedi. Tüm herşeye rağmen hâla içinde bu eski dostuna karşı bir düşmanlık yoktu. Nedense ondan bir türlü nefret edemiyordu. Bir sandalyeyi işaret ederek "Oturmazmısın Majenta?" diye sordu.

Elinde şarabı bir süre Gorath'a baktı.Sonra yüzüne bir gülümseme yayıldı.Dostunun içinde birşeylerin aynı kaldığını biliyordu.Belki dostluğu gibi inancı da derinlerde biryerde yatmaktaydı."Tabii ki"dedi ve şarabı elinde dostunun karşısına oturdu.

"Sevgili dostum.İçinde birşeylerin aynı kaldığını biliyordum.Anlat bakalım içinde başka neler aynı kaldı?"

Cüce Gorath önce dostuna baktı sonra yanında oturan Unholye baktı ve yeniden bakışlarını yere indirerek "Beni duymayana karşı inancım kalmadı!" diye mırıldandı kimsenin duymadığı bir sesle. Sonra bakışlarını Majentaya kaldırarak "Her şey değişti Majenta." dedi. "Sadece bazı dostluklarımı asla unutamadım. Cehennemde geçirdiğim yıllarda bile dostlarımın görüntüleri sayesinde ayakta kaldım."

Dikkatle amasaya doğru gelen adama baktı şovalye. Üzerindeki giysiler ve zırhının olmayışı onu bir an rahatsız etsede tekrar yüzündeki donuk ifadesi yerini aldı.

- Hiç vazgeçmiyorsunuz değil mi?

Gözlerini Majenta'nınkine odakladı ve gülümsedi.

we tam onda kapıdan kırmızılara burunmus bir buyucu girer. gorathı görür ve gülümser. onun oturdugu masya dogru yurur bi sandalye ceker ve oturur "iste geldim dostum. tam zamanında" bakıslarıni gorathın yanında oturan kisilere cewirir. ve gorath a"beni dostlarınla tanıstırmıcakmısın" die sorar.