Page 5 of 9
Posted: Mon Dec 12, 2005 10:21 pm
by Beckett
Ölümü düşünmek gayet doğaldır.Her insan hayatında defalarca milyonlarca kez aklından ölümü geçirir.Ölümü bilmek,tatmak,yaşamak,nasıl olduğunu bilmek,ölürken neyi düşünüdüğünü merak etmek,nasıl gerçekleşeceğini öğrenmek istemek...vs vs vs.
Ama şunu unutmayın ölümü düşünürken bu sizin ölümünüz olmasın.İnsan kendi ölümünü düşündüğü zaman devamlı bir boşluğa çekilir.Ölmeyi düşünmeyin ölümü düşünün.Ölümü unutmak bir aptallıkdır zaten.Ölüm her an kafanızda olsun ki daha dikkatli olun.
Yalnıııız ölmeyi düşünmek çok farklıdır.Ölmeyi düşünmek bir kaçış ve karamsarlıktır.Sizi çektikçe siz daha dibe gidersiniz.Hele ki moraliniz çok bozuk olduğu zaman ne kadar zor olsada iyi şeyler mutlu anları düşünün ki kafanızdan bir *aptallık* geçmesin
Bilmenizi isterim;intiharların %90 ölmeyi düşünmekten çok kısa bir süre sonra gerçekleşir.Akıllı olun küçük sorunları büyütmeyin...
Posted: Tue Dec 13, 2005 2:51 am
by felix_felis
off...
taam ya...
istemiom bn hiçbişi....
ölmiim bn...
ölmk de istemiom ztn...
sadece düşünüorm...
bu arada sınawa da çalışıorm...
anladıım kadarıyla destekliosnuz ama bilemicem...
şu sıralar yalnız kaldıımda arkadaşlarımı çok özlediimi düşünüyorum... keşke kardeşlerimin kollarında olabilsem... hepsi dibimde olduu kadar uzak... ikisi dışında...
onlar bnden çok uzakta ama hep kalbimdeler... jnlarm bnim ne zaman görcem szi...
üff yaa...
bu arada logan, ölüm her zaman zayıflık diildir... bugün türkçe öğretmenim öğretti...
bikaç hafta önce az kalsın kaybediyorduk... ciddi bi ameliyat geçirdi ve dualarımızla yaşama şansı çok küçükken kurtuldu...
bugün şmdi onun ziyaretinden döndüm ve ölümle ne söylediini duydum...
"ben ciddi olarak ölümü düşündüm" dedi "bu riski aldım..."
"iki oğlum wardı ve ben çok önemli bir ameliyata girecektim... tüm sorumluluğu bana bıraktılar ama kurtulmak pahasına bunu kabul ettim... ölümden korkmayın; onu bir huzur gibi düşünün" dedi...
aslında haklı sayılır ama artık düşünmüyorum...
Posted: Tue Dec 13, 2005 4:13 am
by Firble
Felix kardeş ölümden korkmamak ayrı bir şeydir her an öleceğini düşünüp yaşamayı bırakmak hiç risk almamak yanlış bir şey buna katılıyorum.
Ama ölümü farklı türlü düşünmek daha başkadır. Bu bir çeşit zayıflık mıdır, yoksa hastalık mıdır bilmiyorum ama yanlış bir düşünce tarzı olduğunu düşünüyorum. Umutsuzluğa kapılmak hepimizin zaman zaman hissettiği bir şey ama o umutsuzluğu aşma gücünün de hepimizde olduğuna inanıyorum.
Bu arada Felix sen Ankaralı gözüküyorsun. Niye Ankara buluşmalarına eğer müsait oluyorsan katılmıyorsun. Hem derslerle ilgili konularda da sana elimizden geldiğince yardım ederiz. Zaten benim de dahil olduğum buluşmalarda hep derslerle ilgili muhabbet açılıyor. : ) )
Özlediğin insanlar konusunda da şunu söyleyeyim. Benim de özlediğim çok insan var. Onun dışında bir sürü mekan artık yaşayamayacağım pek çok şey bunları unutmak kafana takmamak yanlış. Bunları hissetmelisin. Ama tüm bu duygularına rağmen yaşamaya değer olan anları kaçırma bence.
İnsanların en büyük acıları çektikleri hastalıklarında bile bir müzik dinlemeye bir arkadaşlarına mektup yazmaya bir kitap okumaya veya bilimsel bir konuda uğraşmaya çabaladıklarını unutmamak lazım bence. Bu fiziksel olmayan acıları hissederken de yapılmalı bence.
Posted: Sun Dec 18, 2005 6:49 am
by felix_felis
şu sıralar yalnız kalınca ankaradaki geçireceğim ilk toplantıyı düşünüyorum... ah ah... çok çaylağım ama bulucam bişiler... bni geçindirin ya...
Posted: Sun Dec 18, 2005 5:43 pm
by Justarius
logan wrote:vala bu arlar yanlız kaldıgımda sadece eski kız arkadaşımlar geçirdimiz günleri düşünüyorum
yeni erkek arkadaşı ile aynı şeyleri yaptını hayal ederk bir hışımla buluştumuz mekanlarda onları arıyorum...
bne kız arkımı istiyorum
ben salagım niye ayrıldım ondan
Tamamen aynısı.
Posted: Sat Dec 31, 2005 8:14 am
by nzl
Ben yanlız kalınca genelde izafiyet teorisini ve Peru'nun ekonomik problemlerini düşünürüm.
Ne bilim, sabahsa o gün napıcaımı düşünürüm, okul yoksa mutlu olurum, akşamsa o gün neler yaptığımı ve ertesi gün nolucağını düşünürüm..
Posted: Sat Dec 02, 2006 11:22 am
by aransayes
Bu başlığı gecenin bir yarısında sitede yalnız kalınca gördüm.
Ben yalnız kalınca O nu düşünürüm. Baştan sona geçen her saniyemizi. Nerde hata yaptığımı bulur sonra acaba öyle olmasa şimdi neler olurdu diye kendi kendimi yer bitiririm. Biliyorum kendime işkence ediyorum ama elimde değil.
Genellikle geceleri yalnız kaldığım için çok gerçekçi oluyorum. Herşey istemediğim kadar netleşiyor.
Ayrıca ben yalnız kalamam. Böyle bir huyum vardır. Dayanamam yalnızlığa.
Posted: Sat Dec 02, 2006 8:38 pm
by Mark
Sarı bir Kare
Posted: Sat Dec 02, 2006 9:01 pm
by Aredheliquas
neden yanlız kaldığımı düşünürüm
Posted: Sat Dec 02, 2006 9:59 pm
by C_Deschain
yalnız kaldığımda hayatım boyunca yeterli cesareti kendimde bulamamaktan dolayı kaçırdığım fırsatları düşünürüm...
Posted: Sun Dec 03, 2006 12:11 am
by Edmond
Benim aklıma bir ton soru gelir
Mesela ;
insan hangi atomlardan oluşmuştur
ben yok olsam ne olurdu acaba ben yok olabilir miyim?
Bir de roman yazıyorum.Onu düşünürüm(roman da fantazi aşk)
Bu arada tabi sevdiğimi düşnürüm
Posted: Sun Dec 03, 2006 1:03 am
by Rhonin
Neleri kaybettiğimi , nerelerde yanlışlar yaptığımı düşünürüm.Neden yalnız kaldığımı düşürüm
tabi bi de sevgililerimi.
Posted: Sun Dec 03, 2006 3:38 am
by celeraen
geçmişi düşünürüm eğer o olaydan kopabilirsem,geleceği düşünürüm o da biterse ve yalnız kalmaktan sıkıldıysam yalnız kalmamanın yollarını düşünürüm...hadi o da olmadı diyelim sıkıntımı geçirecek bir şeyler düşünürüm
Posted: Sun Dec 03, 2006 5:21 am
by haldor_goraxe
Onu düşünürüm...
Posted: Sun Dec 03, 2006 6:21 am
by Narq
Bir tanemi düşünürüm...