FrpWorld.Com

Hadi çocuklukla ilgili bir başlık daha açayım dedim. Bu konuda benim yazacağım epey bir şey var.

İlki ilkokula ilk başladığımda ilkokul lise ve üniverstenin birer sene olduğunu ve bu dört sene sonunda evden ayrilip ise baslayacagimi saniyordum. Hatta o kadar kisa bir süre sonra ailemden ayrılacağım için hala üzülmştüm. Ulan o kadar sene geçti hala okula devam ediyoruz. Bitmiyor... : )

bitmiyor abicim bu okul harbiden bende çocukken hep Fredy i hayal ederdim yanımda ve beraber dehşet saçarken evde annem ve babam bile kimi zaman tırsardı elm sokağında kabusu izlerken ama ben gülerdim...

Ã?ocukken, sonsuza dek, acı çekmeden, oyuncaklarımın süslediği dünyada mutlu mesut yaşayabileceğimi hayal ederdim.

Cocukken hayatımı save edip,tekrar load edbileceğimi sanardım...İnsanlara komutlarla hükmedebilecğimi..Hayatın bi konsolu olduğunu ve kötü adamların /give all yazanlar olduunu sanardım

(PC'ye 4 yaşında başlamanın doğurduğu kötü sonuçlar)

etrafta insanların öldüünü farkındaydım küçüklüümden beri, ama kendi ailemin, yakın çevremin ölmeyeceini sanırdım, hep beraber yaşayacaız zannediodum,

öle diilmiş acı şekilde farkettim....

Küçükken geçmişte her tarafın siyah beyaz olduğunu sonradan renklendiğini zannederdim.(İnsan çocuğa biraz kameradan gelişen teknolojiden felan bahseder yaws)

Valla çok küçüktüm sonra hatırlamıyordum anlattılar bana. 3 yaşımdayken beni yağmır yağdıında Allah dede yıkanıyo die kandırmışlar. 6 yaşıma kadar gerçeiği saklamışlar Hainler )

Küçükken her geçen sene "ulan geçen sene düşünüyorumda hareketlerim falan ne kadarda aptal ve küçükmüşüm" derdim... Ve bir sonraki sene "ulan geçen senede aptalmışım ben ya" diyordum.... Ve bu yaşıma geldim hala diyorum sanırım her sene büyüyorum

valla ben küçükken dua yerine mektup yazardım yukardakine duymuyordur beni diye .bide bi ara yazar filan sanıyordum baksana 4 tane kitap yollamış diye töbe töbe .allahım affet beni şimdi gülüyorum utandığım kadar .sonra ayın güneşi hep kovaladığını düşünür ay yada güneş tutlmasında ahada yakaladı lan derdim.ve bunun gib ibir çok salakça şey zannederdim.

sen psikopatsın olum zaten bende küçükken sanırdımkine hep sevdiklerimle beraber olup beaber ölücez die ama en sevdiğim insan dedem terk ettiğinde bunu yalan olduğunu anladım :(:(:(:(

Ya benden hiç bir şeyi gizlememişler ya... üç yaşında okumayı öğretmişler... Nefret ediyorum bu yüzden ailemden... İnsan azıcık saf yetiştirir, kandırır eder...

Beni hiç kandırmadılar... Bir hatırladığım kandırma olayı var; babannem uyumadığımız yağmurlu gecelerde gök gürlemesine "Allah kızıyo" derdi biz de uyurduk... sonraları uyumayınca sineklikle iki tane vuruyodu, o zaman görüyoduk uyumamak ne demek... (sineklik çok pis acıtır... özellikle de çocukken)

Saygılarımla...

ayy canım benim kıyamam ama bunlar hayatın gerçekleri bana hiç sineklikle vuran olmadı

siz yine iyi be sineklik yemişiniz o eski gırgırlar vardı ya büyük kalın demirleri vardı onlardan bitanesi benim sırtımda yamuldu .bide teyzem bizi sobanın maşasıyla kovalardı

bak ne dicem beni dedem pisikopat olan kürekle kovalamıştı bi kerede kafama demir kül tablası atmıştı ama adam haklı idi anlatmayayım neden haklı olduğunu

Ulan ben de ne dayaklar yedim... Hatırladım da şimdi komik geldi... Hak etmediğim dayak yoktu da... Bizimkiler haketmeden dövmezlerdi beni...

Acayip hakederim yalnız dayağı... Çok şerefsizimdir...

Saygılarımla...