Sıcak bir merhaba ve bir hikaye..

NightShade · Post by **NightShade** » Tue Jun 12, 2007 9:49 am

Merhaba..Sitede tanışma bölümü bulamayınca ben de hikaye şeklinde yazayım dedim..

"20 Mayıs 1995'te dünyaya gelmişti o.Hem de zar zor.Kendi kordonu ile boğulmak üzere iken...Doktor kucağına almış,sarmış,yıkamış..Yıllar geçmiş..O ufak bebek,kocaman bir çocuğa dönüşmüş..

--Ve 2006 senesinin ortasında,ailesi ile ilgili problemleri yüzünden not ortalaması 5.0'dan 4.0'a düşmüş..Ailesinden dayak yemiş..hep sıkmış kendini,yutmuş öfkeyi..Bir gün,defteri eksikmiş..Matematik öğretmeni velilerini okula çağırmış..Annesi telefonda hakaret etmiş..Ãƒ?ocuk da öfkesini tutamayıp,bir elinde bıçak,öbür elinde haplar,intiharı denemiş..Ailesi hastaneye yetiştirmiş..Ãƒ?ocuk şans eseri hayatta imiş..Aylar geçmiş..O çocuk,doğumgününün ertesi,hayatının en berbat geçen sınavından hayatının en berbat notunu,%34'ü almış..Ailesi,çocuğun üstüne bardak fırlatmış..Bardaklar cammış.Ãƒ?ocuk yüzünü elleriyle örtmüş,fakat ayaklarını örtememiş.Ayakları ufak ufak kesiklerden oluşan bir kan deryasına bulanmış..O çocuk,bütün gece inlemiş,inlemiş..Ertesi gün,yürüemez hale gelmiş..Ve o çocuk,insanlık sergileyerek azap çeken ailesini affetmiş..Daha sonra,FRPWorld forumlarını görmüş,ve üye olmuş..ve çok sevmiş.."

İşte benim hikayem bu..

|Okuduğum fantastik kitaplar|
Ejderhamızrağı Destanı-Güz Alacakaranlığı Ejderhaları
Ejderhamızrağı Destanı-Kış Gecesi Ejderhaları
Ejderhamızrağı Destanı-İlkbahar şafağı Ejderhaları
Ejderhamızrağı Destanı-Yaz Ateşi Ejderhaları

The Hobbit
Silmarillion
Güç Yüzüklerine Dair
Yüzüklerin Efendisi-Yüzük Kardeşliği
Yüzüklerin Efendisi-İki Kule
Yüzüklerin Efendisi-Kralın Dönüşü

Unutulmuş Diyarlar-Karanlık Vadi

|Kişiliğim|

Çok iyi şiir yazarım ve İngilizcem çok iyidir..Hatta ikisine birden bir örnek:

Night Of The Morning

Every morning has a night,
Peaceful,quiet night..
I yearn for night,
Take me to your embrace moonlight..

Arms of the dark,
Pulls me to itself,
I find peace in moonlight,
Faces of angels around me..

Burning fire in that heart,
I find peace in twilight..

I am dying,
Without love,
Only thing i had in life,
Happiness and collapse..

Winds of the night,
Fly me to the moon,
The sword behind me,
Stab in to my heart,
And bid my blood to land..

I want leave my blood left.
I dont need it,i dont feel it.
Faces of angels,
Save me from the nothing i've become.

Faces of the angels,
Take me to infinity of darkness,
Peace,faith and quiet,
Save me before the dawn..

İşte böyle biriyim ben..

aransayes · Post by **aransayes** » Tue Jun 12, 2007 10:25 am

Hoşgeldin. Ege de mi okuyorsun?

aransayes · Post by **aransayes** » Tue Jun 12, 2007 10:35 am

Böyle sordumda 1995 doğumlu olunca zor tabi ünide okumak

uyku sersemliği kötü şey.

Neyse tekrardan hoşgeldin diyim

Bogus · Post by **Bogus** » Tue Jun 12, 2007 3:03 pm

Hoş geldin Nightshade...

Sınavlara kafanı takma. Kötü sonuçlar aldığında hayatı daha çekilmez yapıyorlar biliyorum ama yine de önünde onlardan daha çok var ve Türkiye'de bile her şey o sınavların sonucuna bakmıyor neyse ki...

12 yaşında ben daha yeni yeni Almanca öğreniyordum, İngilizcem ise hiç yoktu. Sense bayaa ilerletmişsin. şiirini okuduğumda Evanescence'i sevdiğini düşündüm

. Demek istediğim kumaşın sağlam. 12 yaşında birine göre yaşının oldukça ilersinde olduğuna emin ol.

Aile konusuna gelince... Daha ilk mesajında bizlerle paylaştığına göre sanırım halen kafanda olayı tam olarak bitirmemişsin. Pek çok anne baba için çocukları dünyanın en mükemmel varlıkları ve ne yazık ki Türkiye'de ne olduğu belirsiz yapılan bir toplu sınav başarı kriteri olarak empoze ediliyor. Bu yüzden anne babaların çocukları sınavdan kötü neticeler aldığında kafalarında oluşturdukları benim mükemmel çocuğum konsepti sarsılıyor. Bazen bunu onlara saldırarak hafifletmeye çalışıyorlar.

Umarım anne baban senin iyiliğini isteyen insanlardır. Kalemin kuvvetli, daha da çok kuvvetlenecek. Yazdıklarını sakla, bir on sene sonra tekrar oku. Ne kadar geliştiğini göreceksin.

Bir de ukalalık gibi olacak, ben senin yaşındayken bana söylenince fitil oluyordum. Ama! Allahaşkına git top oyna, bisiklete bin, gez, çık dolaş. Aylak aylak gez! Sakın melankolik olma! Bak sonra gerçekten bir ofise tıkılıp günde 10 saat çalışacağın günler gelecek. Ondan sonra Melankoli standart pakette geliyor zaten... :embarrass:

Artemis Entreri · Post by **Artemis Entreri** » Tue Jun 12, 2007 3:48 pm

Çok içten bir yazı olmuş Nightshade. Bogus benim de düşündüklerimi çok güzel dile getirmiş. Hoşgeldin. Tanışma için bir başlığımız vardı ama olsun, herkes hata yapabilir. Özellikle de yeni olanlar. Yetkili birisin bu başlığı da o bölüme taşıyacaktır eminim ki. Hadi senin okuyacak tonla şeyin vardır. şiirlerini paylaşmak istiyorsan, Çalgı, Parşömen, Sahne bölümündeki Bard Birliğine gidebilir, ya da Ocakbaşı Hikayeleri bölümünde yeni bir başlık açabilirsin.

Post by **Efla** » Tue Jun 12, 2007 8:30 pm

Hoşgeldin aramıza...
Kalemi kuvvetli olan başka arkadaşlarımız da var burda yazdıklarını buralarda görmek isteriz. Okunulacak ve yorum yapılacaktır. ingilizce şiir yazan pek yoktu sanırım aramızda pek kolay bişey değil sadece biriki kere denemiştim

Tebrik ederim o yüzden. Genç yazarlarımızın sayısı hızla artıyor...

Affetmek bana göre büyük olgunluk gerektirir. Ãƒ?oğu zaman yetişkinlerin bile erişemediği kadar büyük bir olgunluk. Sen bunu aşmış gibi görünüyorsun. Zaten çoktan derslerini almşlardır ama işte... bazen ellerinde değil sanırım.

Artemis nerlerde paylaşabileceğini anlatmış yazdıklarını.

Tekrar hoşgeldin...

Dreamscape · Post by **Dreamscape** » Tue Jun 12, 2007 10:13 pm

Senin 12 yaşında olduğundan bir an şüphe duydum.Gerçekten tebrikler çok etkileyici bir yazı...

Demek istediğim şuki anne ve babanın yeri tartışılmaz derecede önemlidir.Onlarla umarım problem yaşamazsın bu dakikadan sonra.

VE şunuda unutmaki bazı insanların kızacak annesi bile yok...İnan bana bu durum çok daha acı veriyor insana...

Lord Necros · Post by **Lord Necros** » Tue Jun 12, 2007 10:50 pm

Hoşgeldin.

şiir hoşuma gitti. İnsanın, anadili olmayan bir lisanda şiir yazması oldukça zor olsa gerek. (Gerçi ben anadilimde bile yazamıyorum ya.

)

Gerçekten de bazen kızacak bir annenin veya babanın yokluğu, daha acı verici oluyor. Ya boşluklarını hissettiğin için, ya da kızamadığın için.

Ehem...yine de eklemeden edemeyeceğim, zaman zaman da öldüğüne şükredebiliyor insan.

Umarım şimdi ailenle aran iyidir ve başka sorun yaşanmıyordur.

aransayes · Post by **aransayes** » Tue Jun 12, 2007 11:00 pm

Ailesi konusunda bişey demiyeceğim. Herkesin doğuştan gelen şansına farklı ebevenyler düşer. Seçme hakkımız yok. Umarım bu yaşadığın olaylar hayallerine ulaşman için sana irade verecek itici güç olur.
tekrardan... aramıza hoşgeldin