Gates of Shadow, 0.1 The Gathering (game screen)

[Illyra]

Omar sessiz ve çekingen bir tavırla içeriye geçerek ilk boş bulduğu yere oturdu. Soluğu düzelince konuşmaya başladı.

"Buraya Baş Büyücü Ravkhan'ın isteği üzerine sizi görmeye geldim. Belki beni tanırsınız, ben yüce kahinlerin çırağından birisiyim. Uzun zamandır kehanet yaklaşan büyük bir tehlikeyi ve karanlıığı gösteriyor. Her şey tehdit altında... Ve geçen gün... Bana bir görü geldi... Görüde sizde vardınız... Ve bir sürü tanımadığım bir insan...."

Ve Omar baş büyüce anlattığı her şeyi tekrardan Ardeth'e anlattı.

"Anlayacağınız sayın büyücü, sizi bu saate rahatsız etme sebebim bu..."

Gergince cüppesinin kollarını çekiştiriyor, Ardeth'in suratına bakamıyordu...

[Illyra]

Randillan son kere bıyğını yolup kendini toparladı.

"Ã?yleyse uyumamız iyi olur Sir Liero, yarın sıkı bir yolculuk ve takip bizi bekliyor..."

Liero bir anlığına Sir Randillan'ın gözlerinde pişmanlık ve suçluluk parıltısı gördüğüne yemin edebilirdi?

Neler dönüyordu?

Ve rüyalar? Sadece saçmalıkmıydı? Yoksa gerçeğin aynasımı?

[Illyra]

Baş Büyücü sakin bir şekilde, koltuğunda oturuyordu. İçeri giren Micah'a masasına oturması için işraet etti.

"Oku" dedi sadece...

Ve okumasu bittikten sonra ekledi.

"Bunlar bir kahine gelen görüler. Bunun içinde sende varsın. Bunlar hakkında herhangi bir fikrin var mı?"

[Illyra]

Bir cüce ve bir insan... Karşılıklı durmuş birbirlerini kamp ateşinin mistik ışığında izliyordu... Nefesleri kesilmiş gibiydi... Suratları aynı rüyalarında anılarına kazınmış gibiydi..

Ne kadar garipti... Bir rüyada görülen şeyin gerçek olması.. Bir rüyada görülen kişilerin gerçek olması... Ve evet sanki düşman değil dosttular, sanki uzun zamandan beri.. Birbirlerini tanıyorlardı...

Bu nasıl bir histi? Ne söylenebilridi?

[Illyra]

Donaef sessizce hava almak için odasının camından çıkarak lonca binasının çatısına tırmandı... Hava o kadar güzeldi ki... şehir bu saate çok sesszidi. Sivil halk rahatça yataklarında uyuyor olmalıydı...

Hırsız bir an için o insanları kıskandı... Kabuslardan yada türlü entrikalardan haberleri bile olmadan rahatça uyuyor olmalıydılar... Çok sinir bozucu bir durumdu...

Tam içeri gitmek için karşıdaki demircinin çatısında parlayan bir şey gördü Donaef... Bir yandan çok yorgundu gidip uyumayı düşnüyordu, bir yandan da parlayan şeyin ne oldujğu merakı içini kemiriyordu... Kararsızlıkla çatıya asılmış düşünüyordu...

[Illyra]

"Imm. Benim Adım Raven... Ama siz ne isterseniz diyebilirsiniz. Kalmama izin verecekmisniz?"

Kızın sesi çok narindi ve kara elfin kulaklarında yankıladı. Bir an daha saçlarını gözünün önüne getirsede kızın bir insan olduğunu ve karanlıkta kendisi gibi göremeyeceğini aklına getirerek rahatladı.

Kız bu duraksama anında izin istemeden olduğu yerde oturdu ve konuşmaya başladı.

"Çok soğuk değilmi? Halbuki daha kış gelmedi. Lusran şimdi ne kadar sıcaktır... Keşke burası bu kadar soğuk ve kasvetli olmasaydı... Sanki gökyüzünde yıldızlar bile yok... Bu arada sizin adınız nedir? Neden saklanıyor gibi duruyorsunuz? Benden rahatsızmı oldunuz?"

[WeS_DeX]

Catıda olmak kendisini biraz da olsa rahatlatmıstı.Elbisesini cekiştirdi.Hava kendisini biraz ürpertmişti.Etrafına bakarken çatıdaki parlayan nesneyi gördü.Burası demirci dükkanının catısı...Bu da neyin nesi böyle... Yavasca ayaga kalktı ve yandaki binanın üstüne sessizce atladı.Catılarda teker teker sekiyordu.Ses cıkarmamaya özen gösterdi.Demirci binasının catısı karsıda duruyordu.Nesnenin ne oldugunu anlamanın vakti gelmisti.Belki de yüksek fiyata satılabilir bir elmas veya tastır dedi sırıtarak.

[Tersyuz]

Ardeth denilenleri dinledikten sonra elini şakağına dayayarak bir süre düşündü.
"Kahinler ve falcılar! Bunlara hiç bir zaman inanmadım, gelecek hiç bir zaman bağlı değildir, her an değişebilir."
Sonra ayağa kalktı, ellerini arkasına kavuşturup yürüdü.
"Gerçi bu olayda sana inanmak için kendi sebeblerim de var. Peki ne yapacağız bu rüyanda gördüğün adamları bulmak için? Avare avare dolaşacak mıyız?"

[liero]

"Peki o zaman, sabaha görüşürüz. Hayırlı geceler Sir Randillan."

şövalyeye selamını verdikten sonra kütüphaneden ayrıldı ve odasına doğru ilerlemeye başladı. Düşünceleri rüyalar, ortadan kaybolan Gilanhsar ve Sir Randillan'ın yüzünde gördüğü ifade arasında gidip duruyordu.

Odasına girince yolculuk için gerekli eşyalarını hazırladı. Daha yatağının kenarına diz çöküp tanrısına rüyaların ne anlama geldiğini öğrenmesi için kendisine yardım etmesi için dua etti. Kılıcını çıkardı uzanabileceği bir yere dayadı. Zırhını da çıkardıktan sonra yatağa uzanıp bu sefer uykusunda rüyanın tamamını hatırlayabilmek için konsantre oldu ve uykuya daldı.

[dwaxer]

.
"Memnun oldum Huor, benim adım da Dwax... Dwax Ungart. Bu dağda yaşıyorum... Peki ama söylesene, neden senin de içinde olduğun garip garip rüyalar görüyorum?" dedi Dwax.
.

[Mark]

Yazıları okumaya başladığında öksürmeye başladı.
" Ne?" Kendini toparladı.

" Uzun zamandır, bu insanları rüyamda görüyorum. Ama gerçek olduğunu sanmıyordum. "
Kulenin Leydisine baktı.
" şu adı geçen asa, nasıl bir güce sahip, usta? " Sırıtmadan edemedi.

[Edmond]

*Açıkçası ben de onu merak ediyorum.*

Huor elinde eldiven olmadığını farkettiğinde rüyada olmadığına emin olmuştu.Sonra cüceye bakarak:

*Sende olmadığı halde rüyanda olan bir şey var mı?Gerçekten ben o eldivenleri çok isterdim.*

[Alenthas]

Jarenek neden gizlendiği hakkında yorum yapamamıştı. Ã?ünkü diyecek pek bir şeyi yoktu. Ne diyebilirdi ki zaten? "Neden saklandığım beni ilgilendirir. Yanlış anlama, arandığımdan değil. Kimse tanımaz beni buralarda. Tanınmakta istemiyorum."

Biraz durdu. "Ben Jarenek, memnun oldum Raven, " dedi. "Senin gibi genç birinin gecenin bu saatinde buralarda olması biraz garibime gitti. Belanı arıyorsun herhalde? Tanımadığın birinin yanında kalacak kadar çaresiz olmalısın değil mi? Peki madem. Kalabilirsin, nöbeti ben tutarım."

[Illyra]

Donaef uykusunu unutmuş gibiydi. Gece havasının güzel serinliğinde bir kedinin sessiz adımları ile demircinin çatısına kadar sekmişti. Eğilip baktığında parlayan şey hala orada duruyordu ama şey parıldayan ne elmastı ne de değerli sayılacak bir şey. Bu sadece çirkin gümüş bir paraydı, hatta fazlasıyla paslıydı. Üzerinde ise hiç anlamadığı dilden yazılar vardı. Sanki zamanında birisi gümüşün üstüne sıcak damga basmış gibi. Üzerindekinin bir aile arması olabileceğini düşündü ama çok eski zamanlardan kalmış olmalıydı.

Peki, bu kadar eski bir şey demircinin çatısına nasıl gelmişti? Gümüş para masum bir şekilde elinden kendisine bakıyordu.

Bu kesinlikle loncadaki buçukluklardan birisinin işi olmalıydı. Ne de olsa en olmadık şeyleri çalmayı çok severlerdi. Pekâlâ, çatıdan sekerken düşürmüş olabilirdi.

Birden aklına dank etti. Ya bu tarihi değeri yüksek olan bir antikaysa?

Yine de şimdi çok uykusu gelmişti…

[Illyra]

“Düşünüyorum ki sayın büyücü, eğer siz bu rüyaları görüyorsanız ve eğer bu insanlar gerçekse onlarda rüyalarında sizi görüyor olamazlar mı? Ya da birbirlerini? Eğer öyleyse onları bulmak daha kolay olur. Hepsini diğerlerinden ayıracak şeyleri var. Baş Büyücü görüdekilerden birisinin kendi kulesindeki bir büyücü olduğunu söyledi. Ayrıca bıyıklı şövalyeyi de tanıyormuş. Cüceyi ise bulacağımız yer belli, Tria dağları. Sanırım kara elfi bulursak kızı da buluruz veya tam tersi. Bir kara elfi ya da öylesine güzel renkli gözleri olan bir kızı her gören hatırlayacaktır. Beni düşündüren bıçağı tutup yüzünü gizleyen ile boynunda sarı küre olan kişiler. Eğer onları arayacaksanız bende sizinle gelmek iste…”

Ses burada kesilmişti. Ardeth ne olduğunu anlamak için baktığında Omar’ın olduğu yerde sızarak uyduğunu fark etti. Yüzü ifadesizdi. Kâhin çok yorulmuş olmalıydı… Üstelik Ardeth’te kendini alışmadığı bir şekilde yorgun hissediyordu…