Huor sinirle aklına gelen şeye lanetler okudu.Bu lanet şeyin buza ve elektriğe dayanaklılığı vardı.
Ardından sırıtarak:
*Bu kez kurtulayacaksın!*
derken büyüsünü yaptı.
[Melf's Acid Arrow]
Gates of Shadow, 0.1 The Gathering (game screen)
Micah, iki parmağını yanağına vurdu. Sonra, yeni asasına bakıp gülümsedi. Uzaklaşan yeni bir dostta bulmuştu.
Onların kim olduklarını anladı, ilerledi: " Selam, seçilmişler. Ben Micah. "
" Sizi tanıyorum."
" En azından rüyalarımdan, sonunda tanıştık. "
"Arkaya seslendi; " Donaef, bunlar onlar. "
Onların kim olduklarını anladı, ilerledi: " Selam, seçilmişler. Ben Micah. "
" Sizi tanıyorum."
" En azından rüyalarımdan, sonunda tanıştık. "
"Arkaya seslendi; " Donaef, bunlar onlar. "
Kendi doğanı öğren, bütün yanlarını kabul et, egemenlik ancak o zaman başlayabilir. Kendini reddetmek herşeyi reddetmektir.
Jarenek kızın onu uyarmak için çektiğini anlamıştı ama bu canlıyı öldürmemeye kararlıydı. Ne diyeceğini bilemiyordu fakat yinede konuştu "Bak...sana rüyalarımı gösteremem. Ama yine de dünya tehlike içerisinde. Fazla şey söylemek belki sakıncalı olabilir.. -amaan, ne de olsa bir rüya. Tahminimce ırkım deliklerinden çıkıp aptalca bir hareket yapmayı planlıyorlar ve eğer bunu durdurmazsam huzur içerisinde yaşadığım bu toprakları ele geçirecekler. Sen doğanın bir parçasısın, bu konu hakkında bir şeyler duymuş olman muhtemel. Ve bunlar sadece söylenti değiller.." derin bir nefes verdi "eğer kötü biri olsaydım seni öldürmüştüm, buna emin olabilirsin... Ah, bunu tehdit olarak algılama lütfen," dedi.
Kılıç tam hedeflediği gibi anhkegin ağzından içeriye girmişti. Liero kılıcının takıldığını hissetti muhtemelen yaratığın nefes borusuna denk gelmişti. Bu sırada Ardeth’in elinden fırlayıp ankhengin üzerinde bir başka alev huzmesi düşmüştü. Alev tam gözüne denk gelmişti ve kısa sürede tek gözü kavrularak akmıştı. şimdi çaresiz bir biçimde kıskacını Liero’ya uzattı ve bacağını yakaladı ama belli ki dermanı kalmamıştı çünkü kıskacını kapatamadı. Yine de şimdi paldinin tek bacağı yakalanmıştı.
Ayna belli ki vampir üzerinde hiçbir etkiye sahip olmamıştı, çünkü kendi canavar suratını aynada göremiyordu.
Büyücünün ellerinden fırlayan asit vampirin eline çarparak tütmeye başladı. şimdi silahını düşürmüştü. Ve elleri git gide daha da kötü yaralanıyordu. Bir diğer yandan derisi kendisini yenilemek için çabalarken bir yandan tütmesi pek alışıldık bir manzara değildi doğrusu.
Vampir Lordu aradaki mesafeyi kısa sürede aşarak Huor’u kollarından yakaladı ve boynundan ısırmak için hamle etti…
Bu sırada sırtı savunmasız bir şekilde tamamen Dwax’a açıktı…
Büyücünün ellerinden fırlayan asit vampirin eline çarparak tütmeye başladı. şimdi silahını düşürmüştü. Ve elleri git gide daha da kötü yaralanıyordu. Bir diğer yandan derisi kendisini yenilemek için çabalarken bir yandan tütmesi pek alışıldık bir manzara değildi doğrusu.
Vampir Lordu aradaki mesafeyi kısa sürede aşarak Huor’u kollarından yakaladı ve boynundan ısırmak için hamle etti…
Bu sırada sırtı savunmasız bir şekilde tamamen Dwax’a açıktı…
Koridorun ilerisindeki iki yabancı Micah’ın sesi ile dönüp baktılar. Yakınlaştıkça iki tarafta birbirini daha iyi gördü. Micah ve Donaef emindi bu rüyalarında gördükleri bıyıklı şövalyeydi. şövalyenin yanında daha önce hiç görmedikleri siyah cüppeli esmer birisi duruyordu.
şövalye Micah ve Donaef’e başı ile selam verdi.
“Bende sizi hatırlıyorum. Rüyalarımdan. Ama yanımdaki kâhin bunun tamamen bir rüya olmadığını iddia ediyor. Yine de siz bir büyücüsünüz belki de bu konu hakkında daha fazla bir şeyler biliyorsunuzdur. Bu arada benim adım Sir Randillan. Silvia’dayım siz neredesiniz?”
Bir diğer yandan kâhin çok korkmuş gözüküyordu. Mırıldandı.
“Yine kara efleri gördük. Bir tanesi ile savaştık. Çok korkunçtu…”
şövalye Micah ve Donaef’e başı ile selam verdi.
“Bende sizi hatırlıyorum. Rüyalarımdan. Ama yanımdaki kâhin bunun tamamen bir rüya olmadığını iddia ediyor. Yine de siz bir büyücüsünüz belki de bu konu hakkında daha fazla bir şeyler biliyorsunuzdur. Bu arada benim adım Sir Randillan. Silvia’dayım siz neredesiniz?”
Bir diğer yandan kâhin çok korkmuş gözüküyordu. Mırıldandı.
“Yine kara efleri gördük. Bir tanesi ile savaştık. Çok korkunçtu…”
Satyr kılıcını belinden çekerek yanlarına doğru yürüdü fakat hiçbir tehditkâr harekette bulunmadı. Kılıcı neredeyse suya sokarcasına rahat bir şekilde kayanın içine soktu. Arından ikisine döndü.
“Bu gördüğün gibi büyülü bir kılıç. Sahibini kendisi seçer. Eğer bu kılıcı rahatça kayadan alabilirsen alıp gitmene izin veririm çünkü o zaman gerçekten senin demektir. Ve istediğin kötülüğe karşı kullanabilirsin onu kara elf. O kadarı beni ilgilendirmez. İspat etmemi ister misin?”
Kısa bir duraksamanın ardından parmağı ile Raven’i gösterdi.
“Gel buraya insan kızı. Kılıcı çekmeyi dene bakalım.”
Raven ürkekçe ileriye çıkıp iki eli ile kabzaya asıldı ama kılıç yerinden oynamadı.
“Gördün mü hadi al onu!”
Jarenek içinde tuhaf bir hisle kılıca uzandı, heyecanlıydı. Parmaklarını kabzanın üzerine kapattığında tüm elleri uyuştu. Ve kılıcı aynı rahatlıkla kayadan çekip çıkarttı. İçinde kutsal bir şarkı başlamış gibiydi… Uzaklardan Satyrin sesini duydu oldukça saygılıydı.
“Ciddiymişsin, kılıç seni seçmiş. Bundan sonra sen koruyacaksın arkadaşlarını bu kılıçla bir ejderin derisini bile kâğıt gibi kesebilirsin. O zaman insan kızı sen de yalan söylemiyorsun demektir. Yine de yüzüğü takıp denemeni istiyorum. Bakalım sana ne olacak? Eğer yüzük seni seçmişse zaten hemen anlaşılacaktır…”
Raven, Jarenek’e heyecanlı bir bakış atıp titreyen ellerle yüzüğe uzandı. Başını önüne eğmişti ve saçları yüzünü kapatıyordu. Yavaşça sol elinin işaret parmağına geçirdi yüzüğü. Sonra ellerine baktı. Görünüşe göre hiçbir farklılık yoktu. Başını kaldırıp baktığında farkı gördü Jarenek. Gözleri birkaç dakika önce kahverengiyken şimdi sıvı gümüş rengiydi. Ve yüzünde bir şeyler öylesine değişmişti ki, sadece gülüşü bile bir insanın veya herhangi bir canlının nefesini kesebilirdi.
Satyr saygıyla konuştu.
“Sen de doğru söylüyormuşsun insan kızı, cennetin yüzüğü seni seçmiş ve sana bütün gücünü bahşetmiş. Bundan sonra arkadaşlarına sen rehber olacaksın. Bilek gücü ile yapılamayanı sen yapacaksın. Eh madem artık koruyacağım bir emanet kalmadı bende bir süre dinlenebilirim. Bu arada gölden gitmelisiniz.”
Sonra koşarak uzaklaşmaya başladı ve ağaçların arasında kayboldu. şimdi Jarenek bir göle bir de Raven’e bakıyordu…
“Bu gördüğün gibi büyülü bir kılıç. Sahibini kendisi seçer. Eğer bu kılıcı rahatça kayadan alabilirsen alıp gitmene izin veririm çünkü o zaman gerçekten senin demektir. Ve istediğin kötülüğe karşı kullanabilirsin onu kara elf. O kadarı beni ilgilendirmez. İspat etmemi ister misin?”
Kısa bir duraksamanın ardından parmağı ile Raven’i gösterdi.
“Gel buraya insan kızı. Kılıcı çekmeyi dene bakalım.”
Raven ürkekçe ileriye çıkıp iki eli ile kabzaya asıldı ama kılıç yerinden oynamadı.
“Gördün mü hadi al onu!”
Jarenek içinde tuhaf bir hisle kılıca uzandı, heyecanlıydı. Parmaklarını kabzanın üzerine kapattığında tüm elleri uyuştu. Ve kılıcı aynı rahatlıkla kayadan çekip çıkarttı. İçinde kutsal bir şarkı başlamış gibiydi… Uzaklardan Satyrin sesini duydu oldukça saygılıydı.
“Ciddiymişsin, kılıç seni seçmiş. Bundan sonra sen koruyacaksın arkadaşlarını bu kılıçla bir ejderin derisini bile kâğıt gibi kesebilirsin. O zaman insan kızı sen de yalan söylemiyorsun demektir. Yine de yüzüğü takıp denemeni istiyorum. Bakalım sana ne olacak? Eğer yüzük seni seçmişse zaten hemen anlaşılacaktır…”
Raven, Jarenek’e heyecanlı bir bakış atıp titreyen ellerle yüzüğe uzandı. Başını önüne eğmişti ve saçları yüzünü kapatıyordu. Yavaşça sol elinin işaret parmağına geçirdi yüzüğü. Sonra ellerine baktı. Görünüşe göre hiçbir farklılık yoktu. Başını kaldırıp baktığında farkı gördü Jarenek. Gözleri birkaç dakika önce kahverengiyken şimdi sıvı gümüş rengiydi. Ve yüzünde bir şeyler öylesine değişmişti ki, sadece gülüşü bile bir insanın veya herhangi bir canlının nefesini kesebilirdi.
Satyr saygıyla konuştu.
“Sen de doğru söylüyormuşsun insan kızı, cennetin yüzüğü seni seçmiş ve sana bütün gücünü bahşetmiş. Bundan sonra arkadaşlarına sen rehber olacaksın. Bilek gücü ile yapılamayanı sen yapacaksın. Eh madem artık koruyacağım bir emanet kalmadı bende bir süre dinlenebilirim. Bu arada gölden gitmelisiniz.”
Sonra koşarak uzaklaşmaya başladı ve ağaçların arasında kayboldu. şimdi Jarenek bir göle bir de Raven’e bakıyordu…
Ardeth bağırdı "Bacağını kurtar!" Bu tür kıskaçlı hayvanların ölünce kıskaçlarının kitlendiğini hatırlıyordu. Artık rüyada olduğunu filan unutmuştu var gücüyle savaşıyordu.
Büyüsünü tekrar ederek Ankheg'e yöneltti.
Scorching Ray 4d6
Büyüsünü tekrar ederek Ankheg'e yöneltti.
Scorching Ray 4d6
Wulfgar Snowtiger, Shifter, Barbarian 2/ Ranger 2 /Warshaper 2
Str: 31
Dex:14
Con:26
Pençe:
Saldırı, +16/+16
Hasar, 1d6+12
Str: 31
Dex:14
Con:26
Pençe:
Saldırı, +16/+16
Hasar, 1d6+12
Donaef, Micah'ın ne yapmaya calıstıgını anlamamıstı fakat eger cıkmasını söylediyse cıkmalıydı.Yavasca karanlık köseden meydana cıktı.Karsısında ki adamlara bakıyordu.Adam adının sir Randillan oldugunu söylemisti.Güvenilir birisine benziyordu.Yanındaki adam biraz daha sessizdi sanki.
"Kara elfler mi?...Anladım kötülük sacan elfler yani..." dedi sırıtarak "Ben Donaef...Madem Micah'ın söyledigi gibi secilmis bir kisisin o zaman sana dogruları söyleyecegim..." dedi ve elini beceriksiz bir sekilde kafasına götürdü ve kasımaya basladı "Aslına bakarsan bizde bir ejderhayı ortadan iki ye ayırdık simdi biraz mola mı versek diye düsünüyorduk..." dedi hala sırıtıyordu.Koluyla Micah'ı dürttü artık onunda bir seyler söylemesi gerekiyordu.
"Kara elfler mi?...Anladım kötülük sacan elfler yani..." dedi sırıtarak "Ben Donaef...Madem Micah'ın söyledigi gibi secilmis bir kisisin o zaman sana dogruları söyleyecegim..." dedi ve elini beceriksiz bir sekilde kafasına götürdü ve kasımaya basladı "Aslına bakarsan bizde bir ejderhayı ortadan iki ye ayırdık simdi biraz mola mı versek diye düsünüyorduk..." dedi hala sırıtıyordu.Koluyla Micah'ı dürttü artık onunda bir seyler söylemesi gerekiyordu.
Just because you were born a noble, you can act like God? - Griffith (the White Hawk)
Sir Randillan wrote:“Bende sizi hatırlıyorum. Rüyalarımdan. Ama yanımdaki kâhin bunun tamamen bir rüya olmadığını iddia ediyor. Yine de siz bir büyücüsünüz belki de bu konu hakkında daha fazla bir şeyler biliyorsunuzdur. Bu arada benim adım Sir Randillan. Silvia’dayım siz neredesiniz?”
Bir diğer yandan kâhin çok korkmuş gözüküyordu. Mırıldandı.
“Yine kara efleri gördük. Bir tanesi ile savaştık. Çok korkunçtu…”
Kara elfleri düşüncelerinden attı, hırsızın dürtmesiyle."Kara elfler mi?...Anladım kötülük sacan elfler yani..." dedi sırıtarak "Ben Donaef...Madem Micah'ın söyledigi gibi secilmis bir kisisin o zaman sana dogruları söyleyecegim..." dedi ve elini beceriksiz bir sekilde kafasına götürdü ve kasımaya basladı "Aslına bakarsan bizde bir ejderhayı ortadan iki ye ayırdık simdi biraz mola mı versek diye düsünüyorduk..." dedi hala sırıtıyordu.Koluyla Micah'ı dürttü artık onunda bir seyler söylemesi gerekiyordu.
" Lusran Büyü Kulesinden, Ben Micah. Yeni tanıştık ama şimdiden çok eski iki dost gibiyiz. " Hırsızı gösterdi. " Dostum, Donaef. "
" Anlatim. Rüyalarımızda gördüğümüz eşyalar, kadim büyülere sahip. Sadece seçilmiş kişiller tarafından kullanılmalılar. Siz, Lusrandaki kahinlerden birisiniz. Ustam, geleceğin karanlık olduğundan bahsetti. Bu eşyaların seçilmişlerin eline geçmesi sağlamalıyım. Daha önemlisi tüm seçilmişleri biran önce bulmam gerekiyor. "
şövalye'ye gülümsedi:
" Siz seçilmişlerdensiniz. "
Kendi doğanı öğren, bütün yanlarını kabul et, egemenlik ancak o zaman başlayabilir. Kendini reddetmek herşeyi reddetmektir.
Jarenek şaşkındı. Elinde tuttuğu bu kılıç kendisini daha iyi hissetmesini ve derisinin karıncalanmasına neden oluyordu. Yüzüne bir gülümseme yerleştirip Raven'e baktı. "Gölden gidin derken ne demek istedi acaba?" diyerek göle doğru ilerlemeye başladı. Kafasını suya daldırdığında aşağıdan bir tünelin uzandığını gördü. "Hımmm, nefesini tutsan iyi olacak," diyerek suya atladıktan sonra "haydi gelsene, su sıcak," diye espiri yaptı.
Suyun içerisine dalıp tünele girdiklerinde bir koridora düşmüşlerdi. "İşte şimdi bunun bir rüya olduğuna eminim," dedi tavana bakarak. Tavan gayet normaldi, hatta bir geçiş noktası bile yoktu. Sanki taşların arasından geçip buraya düşmüş gibiydiler.
Suyun içerisine dalıp tünele girdiklerinde bir koridora düşmüşlerdi. "İşte şimdi bunun bir rüya olduğuna eminim," dedi tavana bakarak. Tavan gayet normaldi, hatta bir geçiş noktası bile yoktu. Sanki taşların arasından geçip buraya düşmüş gibiydiler.
Huor canavara tutulmuş vaziyetteyken sırıtarak:
*Lanet olsunn.Ã?pmeee, daha bir kızla evlenemedim, vampirle olmaaaz.*
Zerre kadar korkusu yoktu, ama az sonra öleceğini düşünüyordu.Neyseki Huor hiçbir zaman ölümden korkmadı.Ama boş boş durmak aptallıktır:
[Melf's Acid Arrow]
*Lanet olsunn.Ã?pmeee, daha bir kızla evlenemedim, vampirle olmaaaz.*
Zerre kadar korkusu yoktu, ama az sonra öleceğini düşünüyordu.Neyseki Huor hiçbir zaman ölümden korkmadı.Ama boş boş durmak aptallıktır:
[Melf's Acid Arrow]
I always knew I was a star And now, the rest of the world seems to agree with me.
The reason we're successful, darling? My overall charisma, of course.
I never thought of myself as the leader. The most important person, perhaps.
-Freddie Mercury
The reason we're successful, darling? My overall charisma, of course.
I never thought of myself as the leader. The most important person, perhaps.
-Freddie Mercury
Bir başka büyü alevi kabuklarını yakarken Ankheng kırk kıskacını Ardeth’e doğru uzatıp yakalamak içim uğraştı. Ama elindeki yeni asanın sivri dibi ile eklem yerine bastıran büyücü kırık kıskacı yere çiviledi.
Diğer yandan yüzüne yediği tekmelerle iyice sersemlemişti Ankheng.
Ve sonunda paladin bacağını kurtarabildi.
Elindeki kılıcını kaldırıp can havli ile yaratığın ağzının içine tekrar sapladı…
Ankheng yere düştü. Artık daha fazla bu kutsal mekânı kirletemeyeceklerdi. Ve ileride bir tünel açılmıştı. Gitmeleri gereken yol muhtemelen orasıydı…
Diğer yandan yüzüne yediği tekmelerle iyice sersemlemişti Ankheng.
Ve sonunda paladin bacağını kurtarabildi.
Elindeki kılıcını kaldırıp can havli ile yaratığın ağzının içine tekrar sapladı…
Ankheng yere düştü. Artık daha fazla bu kutsal mekânı kirletemeyeceklerdi. Ve ileride bir tünel açılmıştı. Gitmeleri gereken yol muhtemelen orasıydı…