Planescape: Torment! Kesinlikle Planescape: Torment! Oyun boyunca her karakterin duygularını aynen yaşamıştım. Sonlarına yaklaştıkça içim parçalanıyordu. Bitiş filminde benim gibi babası öldüğünde dahi ağlamayan bir adamı ağlatarak oyun tarihine geçmiş bir RPG'dir kendisi.
Baldur's Gate. Oyun boyunca Sarevok'un entrikalarını çözmekten anam ağlamıştı. Oynun sonunda da öldürmeye kastım kırk gün.
Lord Necros wrote:Planescape: Torment! Kesinlikle Planescape: Torment! Oyun boyunca her karakterin duygularını aynen yaşamıştım. Sonlarına yaklaştıkça içim parçalanıyordu. Bitiş filminde benim gibi babası öldüğünde dahi ağlamayan bir adamı ağlatarak oyun tarihine geçmiş bir RPG'dir kendisi.
!!Spoiler!!
Harika oyundu. Gruba alınabilen neredeyse her karakterin Nameless One'la geçmişi olması dumur ediyordu adamı, Ignus, Morte, Dak'kon, hatta Vhailor'un bile ve bu geçmişlerin bir bir açığa çıkması... Sonra "What can change the nature of a man?" sorusu ve o hikayeye sürekli göndermeler... Bir de oyun sonunda o NPClerin tepkileri... Modron bekleyeceğim diyip enerji saklamak için kapatıyor kendisini falan, hüzünlüydü orası, doğru.
!!Spoiler!!
Ilfirin Osta Tel'quessir
----------------------------
Inde Ferunt, Totidem Qui Vivere Debeat Annos,
Corpore de Patrio Parvum Phoenica Renasci
prince of persia serisini bitirmek ömürümden ömür götürmüştü ama final demosunu seyrederken bütün yorgunluğumu alıp götürdü ne güzel seriydi o acaba devamı gelirmi???
sustum genelde bazende gülümsedim nazikçe dinlemediğim belli olmasın diye
Blood Rayne 1 ..Arasıra delirdiğim yerler olmuştu bir türlü geçemiyorsun falan.Ama sonunda başarıyorsun.şimdi 2. side çıkmış ama başlayamaya yanaşmıyorum ..
