Buyday Tanesi Hanı

[Firble]

Gnomun görüntüsü birden giderek silikleşir birkaç gün sonra ise ölüm haberi gelir.

Gnomun ölümünden sonra içerde çalışan tek görevli onun vasiyet
ettiği gibi arka odadaki sandığı açar. Orada tek cümlelik bir not
vardır. Han ve içindeki her şey diyarlarda ufak ırkları temsil eden
son kişi olan dostum Gorath a kalmıştır.

[Gorath]

Cüce Gorath içeriye girdi ve hana bir baktı. Oldukça güzel anılarla doluydu bu alan ve bu ona acı veriyordu. Elinde baltasını aldı ve hanın duvarlarına sallamaya başladı. Kudretli cehennem baltası duvarları parçaladı ve han yıkılmaya başladı.

Cüce Gorath bir an sonra büyük gümbürtü ile yıkılan hanın altında kaldı.

Han büyük bir toz yığını ile yere çökerken cüce Gorath acılar içinde yıkıntılar arasından kalktı ve huzur bulduğu tek yer olan tapınağa doğru yürüdü...

[Azalin]

Diyarın sakinleri kendilerini peş peşe bir duygu selinin ortasında buldular.. herkesin kalbinde ve kafasında sırasıyla en çok korktukları anı, en acı çektikleri olay hatırladılar... ve dünyada en çok nefret edip intikam almak istedikleri varlığı gördüler.. üst süste gelen bu duygular diyarda çok kişinin dizleri üstüne çöküp yığılmasına sebep oldu...

Sonra...

Bir anda diyarın her köşesinde bir ses duyuldu, bugüne kadar duyulmuş en dehşet verici sesti bu:

Diğerleri acı çektirirse, ben kan kustururum...
Onlar kokutursa ben dehşete düşürürüm...
Ve sizden yada başkasından alınması gereken bir intikam varsa BEN alırım.

Sesin susması ile diyarda herkes ruhunda rahatlamayı hisseti..

[Palisdan]

Diyarda güzel olan şeyler basit amaçlarla yıkılıyordu...

Üstat Firble'dan geriye kalan bu güzel mekanın kalıntısı yanında dururken Palisdan bunları düşünüyordu. Acaba dengeyi sağlayacak başka bir güç var olacak mıydı? Bu şu an için önemsizdi, önemli olan karşısındaki gerçekliğin ifade ettiğiydi, üstat Firble ölmüştü, iyilik gücünün bir kısmını yitirmişti.

Palisdan üstat Firble'ın anısına yıkıntıların ortasında bir mum yaktı, üstat Firble'ın ruhu için dua okudu ve ayrıldı. Onun için bu kadarını yapması gerektiğine inanıyordu.

[Firble]

Gnom akşama doğru eski hanına ulaştı. Yıkıntıları görünce birden tüm o aklındakileri bile bastıran bir acı duydu ve haykırarak koştu. Hanı yok edilmişti. Yıkıntıların yakınına gelince düştü. Tam da eski şiirlerini yazdığı parşomenlerinin yanına.. Bir süre öyle kaldı sanki zaman durmuşcasına ve sonra yere kapandı ve saatlarce ağladı.

Kendine geldiğince gece olmuştu. Artık burada kalamazdı yeni bir yer inşaa etmeli idi ama o zamana kadar kalacak bir yer bulmalı idi.