SAVAşÖININ ACZİ

[ElessarTelemnar]

Benim kişisel fikrimce savaşçılar en aciz insan gruplarıdır.. Sadece kas gücü ile işlerini halletmeye çalışırlar bunun önemini küçümsemiyorum bir hırsız ve rahip de güçlü olmalıdır.. Ama onlar kas gücünün çok ötesindeki başka güçlerin bilincindedirler... savaşçı ise bunları düşünmez bu nedenle hiç umulmadık anda bir darbe yemesi kaçınılmazdır.. Belki korucular ile bazı şövalyeler hariç tutulabilir... Ama diğerleri... Hele tempus adındaki o konuşmasını bile başaramayan tanrıya tapanlar..... Evet onlar o şişkin kaslarına rağmen diyarların en savunmasız insanlarıdırlar....

katilmiyorum sen savascilardan daha akilli olacaksin ve onlari amaclarin dogrultusunda kullanacaksin ne onlarla ne onlarsiz derim (savascilar alinmasin lutfen)

[Efla]

Efla sanırım sen zamanında iyi ya da aydınlık ya da her neyse o tarafta bulunmuştum. Bu taraf hakkında bir şeyler biliyorsun. Dragonfire ın yanında idin yanılmıyorsam değil mi?

şimdi tüm bunları boş olarak görebilirsin belki... Yine de bakış açımı özetleyeyim. Karanlık evet bir bakıma bencilliktir ama nasıl bencilliktir? Mesela hoşuna giden bir şeyi almak için kaç kişinin acı çektiğinin umurunda olmaması. Tabii bunun yanında insanların çektiği acılardan zevk almayı daha uç bir karanlık gibi düşünebiliriz. Mesela senin tanrın Apocalipse de olduğu gibi.. Mesela duyduğum kadarıyla bir zamanlar dostun olan Andreoya acı çektirirken bunu biraz da zevk aldığı için yaptığı muhtemel.

İyilik ya da ışık tüm bunlardan uzak olmaktır. Ama savaşçılık kötü de olsa birini öldürmek birine acı vermek demektir. Asıl sorun her ölüm bir savaşçıyı karanlığa daha fazla yaklaştırır. Her savaşçının bu boşluktan düşme tehlikesi vardır. Hamborn sanırım çizginin ucuna kadar çekilmiş düşmekten belki son anda kurtulmuş.

Düşman saldırırken savaşmak bir çözüm olabilir. Ama düşün ki düşman çok güçlü ve senden çocuklardan birini kanlı şekilde kurban ediyorlar. Yapılamayacak bir şey. Israrla ve son ana kadar başka bir çözüm arardın değil mi? Savaşmak da ışığın en uç noktasında belki bu şekilde olabilir. Israrla son ana kadar diplomasi değil de başka bir methodla da olsa savaş dışı bir çözüm aranabilir.

Tabii savaşıla da bilir sonunda ama eğitiminin büyük bölümü savaş üzerine olan birisi muhtemelen kendisini savaş dışı çözümler konusunda çok da geliştirmemiş olacaktır.

Doğrusu konuşmalarınızeski bir dostumu andırıyor.

Beni anlamaya daha çok yaklaştığınızı söyleyebilirim. En azından bazı saplantılarınız olmadığı açık. En azından bazı şeyleri kendi bakış açınıza göre tanımlayabiliyorsunuz.

Bilginiz doğru iki tarafta da bulundum sizin deyiminizle hem iyi hem kötü oldum fakat ben bunu Hayata bakış açımda meydana gelen ciddi bir değişme olarak görüyorum. Zira önceden sahip olduğum düşüncelerin tamamını da kaybetmiş değilim. Bu çoğu kişi için olumsuz birşey olarak görülse de bana geniş bir bakış açısı sağladığını söyleyebilirim. Ve diyebilirim ki iyi kötü kavramlarıı varlıkların davranışını tanımlarken kolay aldatabilecek ve yetersiz bir tanımlamadır.

Sanırım herkesin ödediği ya da ödettiği bedeller var. Bunun için göze aldıkları veya gözden çıkardıkları da var.Başkalarını düşünme konusunda sizden daha duyarsız davrananlar olabilir. bu da açıkladığım gibi bencilliktir. Fakat büsbütün başka bir tanımlama getirmek açıkca kısıtlamaktır. Bu insanın diğer "kötü" dediklerinizle başka hiçbir ortak özelliği bile olmayabilirken aynı sınıf altına sokmak ne kadar mantıklı olur ki?

Ayrıca yaşamın koruyucusu olan paladinlerin 100 insanın yaşamını korumak için 1000 orkun yaşamına kıyabileceklerini düşünüyorum. Bunun sebebi orkların "kötü" olarak . nitelendirilmiş olmasıdır. Ama temelde orklarla insanların anlaşamamsı da olabilir üzerinde düşünlmeye değer...

Ve iyi diye tabir ettiğini insanlar kötü diye tabir ettiğiniz insanlara karşı onları "kötü" yapabilecek eylemlerde bulunmuyor değiller. Mesela bir katille karşılaştırdıklarında onu öldürmek isteyecek çok kişi vardır. Bir casusa işkence etmek koruduğunuz çoğu insanın yapabileceği bir eylemdir. Fakat bakış açısına göre değişen o kadar çok şey varki. Casuslar ancak başarısız olduklarında casus olurlar başarılı olurlarsa ise kendi taraflarının kahramanı dahi olabilirler. Aynı şekilde acımasızlara karşı acıma hissedilmemesi durumu sözkonusudur. Peki tam tersinden bakalım olaya. çok benzer bir durum sözkonusu. Karşınızda size merhamet etmeyecek birisi var. Neden merhamet edesiniz ki? Fakat bir noktada size saldırmasını sağlayan size saldırması oluyor. İronik değil mi?

Tabii savaşıla da bilir sonunda ama eğitiminin büyük bölümü savaş üzerine olan birisi muhtemelen kendisini savaş dışı çözümler konusunda çok da geliştirmemiş olacaktır.

işte buna katılıyorum. Kılıcı son çare olarak kullanacağını söyleyen bir insan bunun üzerinde çok fazla duruyorsa. Ya kılıcın son çare olacağı konusunda kendini kandırmıştır ve diğer çözümleri göremeyecek kadar körleşmişştir. Ya da vakit kaybetmeyi önemsemeyeecek kadar duyarsızdır.

Umarım fikirleri zaten kabul etmeyeceğim konusundaki önyargılarınızı yıkmışımdır.

Andero meselesini de cevapsız bırakmak istemem tabii. Andero seçtiği yolda pekçok şeyi göze almıştı. Apocalipsein yaptığını belki de önceden kabullenmişti. Rski biliyordu ben de biliyordum. Bu yüzden Apocalipseye kin duymak, nefret etmek gereksiz. Zaten kin ve nefret büyük günahlarınızdan değil miydi?Ayrıca bu konuda vijdani bi rahatsızlık duymak dahi çektiği acıları yoketmeyecektir.

[Firble]

Ben kendimin günahlardan arındığını idda etmedim hiçbir zaman.... Karanlıkm özellikle bu kadar güçlüyken elbette herkesi etkiliyor. Ama Dünyadakinden önce kendi içimdeki karanlıkla da savaşmam gerektiği açık. Ama açık olan bir başka bir nokta da Apocalipse in karanlığı kullanarak Andreo yu açık bir şekilde kendisine esir ettiği ve neredeyse bilinçsizce kendisine hizmet etmeye zorladığı. Burada da bir savaşçının savaş dışı konularda yeteneksiz olmasının getirdiği acizliği fazlası ile kullanmış. Sonuçta Apocalipse e en acizce teslim olan Andreo ydu. Eflanın teslim oluşu daha çok arkadaşını kurtarmak için oldu. Change ise bir çeşit anlaşma yapmış gibiydi.

Bu da sanırım konu herşeyden önce savaşçının aczine geliyor. Savaşın bir işe yaramayacağı öyle çok nokta var ki. Ve o noktaya geldiğinde savaşçılar çoğu zaman neredeyse bir şey yapamayacak noktaya geliyorlar. Ama diğer sınıflar tam ustası olmasalar da savaşmaları gerektiğinde o derece çaresiz değiller.

[Horcoel_Baator]

Doğrusu konuşmalarınızeski bir dostumu andırıyor.

Beni anlamaya daha çok yaklaştığınızı söyleyebilirim. En azından bazı saplantılarınız olmadığı açık. En azından bazı şeyleri kendi bakış açınıza göre tanımlayabiliyorsunuz.

Bilginiz doğru iki tarafta da bulundum sizin deyiminizle hem iyi hem kötü oldum fakat ben bunu Hayata bakış açımda meydana gelen ciddi bir değişme olarak görüyorum. Zira önceden sahip olduğum düşüncelerin tamamını da kaybetmiş değilim. Bu çoğu kişi için olumsuz birşey olarak görülse de bana geniş bir bakış açısı sağladığını söyleyebilirim. Ve diyebilirim ki iyi kötü kavramlarıı varlıkların davranışını tanımlarken kolay aldatabilecek ve yetersiz bir tanımlamadır.

Sanırım herkesin ödediği ya da ödettiği bedeller var. Bunun için göze aldıkları veya gözden çıkardıkları da var.Başkalarını düşünme konusunda sizden daha duyarsız davrananlar olabilir. bu da açıkladığım gibi bencilliktir. Fakat büsbütün başka bir tanımlama getirmek açıkca kısıtlamaktır. Bu insanın diğer "kötü" dediklerinizle başka hiçbir ortak özelliği bile olmayabilirken aynı sınıf altına sokmak ne kadar mantıklı olur ki?

Ayrıca yaşamın koruyucusu olan paladinlerin 100 insanın yaşamını korumak için 1000 orkun yaşamına kıyabileceklerini düşünüyorum. Bunun sebebi orkların "kötü" olarak . nitelendirilmiş olmasıdır. Ama temelde orklarla insanların anlaşamamsı da olabilir üzerinde düşünlmeye değer...

Ve iyi diye tabir ettiğini insanlar kötü diye tabir ettiğiniz insanlara karşı onları "kötü" yapabilecek eylemlerde bulunmuyor değiller. Mesela bir katille karşılaştırdıklarında onu öldürmek isteyecek çok kişi vardır. Bir casusa işkence etmek koruduğunuz çoğu insanın yapabileceği bir eylemdir. Fakat bakış açısına göre değişen o kadar çok şey varki. Casuslar ancak başarısız olduklarında casus olurlar başarılı olurlarsa ise kendi taraflarının kahramanı dahi olabilirler. Aynı şekilde acımasızlara karşı acıma hissedilmemesi durumu sözkonusudur. Peki tam tersinden bakalım olaya. çok benzer bir durum sözkonusu. Karşınızda size merhamet etmeyecek birisi var. Neden merhamet edesiniz ki? Fakat bir noktada size saldırmasını sağlayan size saldırması oluyor. İronik değil mi?

Tabii savaşıla da bilir sonunda ama eğitiminin büyük bölümü savaş üzerine olan birisi muhtemelen kendisini savaş dışı çözümler konusunda çok da geliştirmemiş olacaktır.

işte buna katılıyorum. Kılıcı son çare olarak kullanacağını söyleyen bir insan bunun üzerinde çok fazla duruyorsa. Ya kılıcın son çare olacağı konusunda kendini kandırmıştır ve diğer çözümleri göremeyecek kadar körleşmişştir. Ya da vakit kaybetmeyi önemsemeyeecek kadar duyarsızdır.

Umarım fikirleri zaten kabul etmeyeceğim konusundaki önyargılarınızı yıkmışımdır.

Andero meselesini de cevapsız bırakmak istemem tabii. Andero seçtiği yolda pekçok şeyi göze almıştı. Apocalipsein yaptığını belki de önceden kabullenmişti. Rski biliyordu ben de biliyordum. Bu yüzden Apocalipseye kin duymak, nefret etmek gereksiz. Zaten kin ve nefret büyük günahlarınızdan değil miydi?Ayrıca bu konuda vijdani bi rahatsızlık duymak dahi çektiği acıları yoketmeyecektir.

Çok garip birisisin dostum..Bir yandan bizim eleştirilerimizi tarafsızlıkla suçlarken bir yandan kendi tarafsızlıgını koruyamıyorsun..Ama bizim tarafsız bakınmadıgımız konusunda da ısrarcısın .. Neyse görüşler değişir tabiki...Ancak saçma buldugum kısımları eleştirmek istiyorum...

Savundugumuz 100 insana karşı 1000 orcu acımasızca katletmiyoruz..Onlara durun dediğimizde durmuyorlar..Yani köşede çaresiz sıkışmış bekleyen 1000 orktan bahsetmiyoruz..Güzel konuşma yapmnışsında önemli bir ayrıntı unutulmuş..Saldıran biz değiliz..Saldıran onlar..Durun dediğimizde durmayan onlar..Ve istedikleri sadece bizim ölümümüz başka birşey de değil..

Casus olayı başka bir durum iki tarafta casus kullanıyor iyisi kötüsü yok..

Acımasızlara karşı acımama tarzı bir repliği biz yazmadık abi kendi kendine eklemişsin..Zira paladinlerin herkeze acıması bence zorunludur..

Katille karşılaştıgında onu öldürmek isteyen vardır ama tarafsız bakarsan önce canı alan katildir..Zaten o yüzden katil olmuştur.. Katil ise önce insanlardan bir can alıp sonra kendi canına kastedildiğinde mi içi sızlıyor..Tarafsızlık bumudur..

Sinan,Dostum gerçekten iyi konuşuyorsun ama bize hitap ettiğin gibi nasıl desem..Olaya tarafsız bakmayı maalesef zanaatimce sende becerememişsin abi..Bu konuya Neutral bakan birisi lazım aramızda hakim varmı

[Firble]

HMMMM Mesele şurada düğümleniyor olabilir. Acaba paladinler o 1000 orku da öldürmeden sorunu çözmeyi ne kadar deniyorlar. Acaba 1000 ork da daha önce köylerine saldıran 10000 insanın saldırısının intikamını almak için saldırmış olamaz mı? Acaba bir paraldin bu tip kişileri öldürmeme veya karanlık tarafa düşmesini engellemek için kendisini ne kadar ve ne şekilde geliştiriyor? Savaş sanatını öğrenerek harcadığı zamanının birazını bu konuya harcasa çok daha başarılı olabilir mi acaba? ? ?

[Efla]

Oh... ben en azından tarafsız olduğumu idda etmiyorum. Yapım gereği farklı bakış açılarına sahip olduğunu düşünyorum. Ayrica sanırım anlayamamışsın.

Zaten objektif olmamı da bekleyemezsiniz. Kimse objektif değildir. Tanrılar bile En fazla birkaç bakış açısına sahip olabilir. Evrensel bir bakış açısına kimsenin sahip olamayacağı gibi evrensel bir bakış açısı YOKTUR. Bu durumda savaşçıların kendilerini bu konuda savunmasına yadırgamamalı.

bu sözleri sarf eden birinin. Kimseyi objektif olmamakla suçlaması mantıklı değil. Sadece sizde kendinize bunu iltiraf edecek bilgeliği arıyorum.

Bence iyi kötü kavramını paladinlerin ne yaptığıyla da açıklamamalısın. Zira bir insanın iyi olması için paladin olmaya ihtiyacı yok değil mi?

"Saldıran onlar" sözlerinden de birşeyler öğrendim. Paladinler bu durumda hiçbir zaman ilk saldıran değillerdir sanırım. Ya da genelleme yapmak thlikeli olsa bile çoğu durum için diyebiliriz. Ama "kötülüğün kökünü kazımak için" saldırmaktan hiç çekinmezler gördüğüm kadarıyla... Kendinin böyle olmadığını rahatlıkla söyleyebilirsiz zira sizi pek ayrıntılı tanımıyorum ama gördüğüm kadarıyla yapılan bir davranış. Tabii bu da eleştirilebilir ama Bir paladin bu kadar paladini eleştiriorsa soruun diğerlerinde mi kendisinde mi olduğunu da sorgulamalıdır bence her meslek grubu için geçerli.

Ben meselelerin kimin saldırdığıyla ilgili olduğunu düşünmüyorum. Düşmanlıklar tarihin çok eski zamanlarından geliyor olaiblir. Ama bu onları kötü yapmamalı eğer kötü yapmazsa da öldürmek bu kadar kolay olmamalı. Ya da paladinler hayatın koruyucusu değil belli kesmin hayatının koruyucusu olarak alınmalı. Amaç hayatı korumaksa en mantıklı seçenek savaşı önlemek. Mümkün değilse daha fazla hayatın kurtulması için uğraşmaktır. Yani Paladin insanlara karşı savaştığında daha fazla hayat kurtulabilir belki. Ama sanırım gözlerinde bir orkun yaşamıyla insanınki aynı değerde olmuyor.

Bence önce canı alan katildir tanımlaması da yanlış. Basit bir örenekle açıklamak isterim. sizin paranızı gasp etmek üsere silah çekmiş ve vermemeye ısrar ettiğinizde size saldırmış bir kişiyi öldürürseniz bu tnaımlamaya göre katil olursunuz. Tanımlamaları daha kuvvetli yapmak gerekir demek ki...