Bir Ulu Daha Öldü ..

[faldor]

Gözlerinden ateş fışkırarak baktı büyücü. İçinden gelen tanrının gücü, büyüsü ile öyle bir haykırdı ki, yanındaki ağaçlar alev aldı. Tılsım, büyücünün ağzından süzüldü havada uçarcasına, Ulu'ya doğru süzüldü. Etrafında dolaştı, onu sardı ve etkisini gösterdi.

Sözcükler Ulu'nun etrafında dolanmaya devam etti, garip simgeler parladı. Simgelerden bir kaçı alev aldı ve yok oldu. Ulu'nun alnının ortasına yuvarlak bir simge yerleşti, parladı. Ulu sendeledi, sözcükler etrafında dönmeye devam ederken Ulu gözlerini kapadı. Bir şekil Ulu'nun eline yapıştı, buz mavisi renginde parladı. Ulu'nun kolu inanılmaz bir şekilde seğirmeye başladı. Artık zangır zangır titriyordu.

Büyücü sırıttı.....

Ulu gözlerini açtı hala hiçbir tepki yoktu gözlerinde. Büyücü baş parmağını kaldırdı, bir sözcük Ulu'nun karnına kondu, elbiseyi yırtarak deriye yapıştı. Pembe pembe parladı Ulu'nun kaslı karnında. Büyücü sırttı ve göz kırptı. Sözcük Ulu'nun derisini yırttı ve karnının içine girdi. Karnından kan boşaldığını gören Ulu şaşırmadı.

Bir kelebek tutuşan ağaçların arasından süzüldü, kanatları ay ışığında parlıyordu. Ulu'nun çıplak ve kanayan karnının üstüne kondu. Ulu eski bir dostunu gören biri gibi gülümsedi. Kelebek de yaradan içeri, karnına girdi ve bir anda Ulu'nun etrafında dönen sözcükler söndü.

Büyücünün sırıtışı yarım kaldı. Ulu saçının bir telini kopardı, büyücüye üfledi. Kıl Ulu'nun nefesi ile havalandı. Büyücüyü hedef almış bir şekilde uçtu, büyücü sadece baktı. Büyücüye ulaşan kıl bir anda tutuştu. Kıldan çıkan alevler çoğaldı ve büyücüyü sarmaladı. Nefes alamadığını anlayan büyücü alevlerin arasında yok oldu. Alevler söndüğünde büyücüden sadece küller kalmıştı.

Ulu karnına baktı. Ulu'nun karnında da başka bir mücadele vardı. Kelebek sözcüğün peşinden Ulu'nun içinde uçuyordu. Sözcük daha hızlıydı ve kelebek, artık son gücü olduğunu bildiği enerjisini de harcayarak sözcüğe yetişmeye çalıştı. Ama artık çok geçti. Sözcük sürekli kan pompalayan kalbin üzerine yapıştı, kelebeğin bir kanadı koptu, Ulu'nun atan kalbine yapışan sözcük kırmızı bir ışıkla parladı ve yok oldu. Ulu kalbini tuttu, sendeledi, gözlerinden kan akmaya başladı. Kan toprağa düştü, düştüğü yerdeki otlar kavruldu. Büyücünün külleri gece rüzgarında uçuştu. Ulu öyle bir düştü ki, yukarıdaki yamaçtaki köylerdeki iki ev parçalandı. Ulu sırt üstü düşmüştü. Gözlerini yıldızlara bakmaya zorladı. Bir yıldız parladı yukarıda, Ulu hafif bir gülücük attı yıldıza. Ve sonra karanlık......Ulu öldü.

Hafif bir rüzgar esti. Zamanın başından beri esen, bir rüzgarlı, bu yıldızlı gece de dondurucu soğuktu. Büyücünün külleri tekrar havalandı ve bir daha bir araya gelmemek üzere dünyanın dört bir yanına yayıldı. Ulu'nun kanla kaplı saçları rüzgarda oynadı, içi boştu. Ruhu çoktan yıldızların arasında yerini almıştı. Büyücünün ruhu ise, ağaçlara takılmıştı ama mutluydu. Zafer onun olmuştu. Bir ulu daha ölmüştü.

Mesajınız düzenlenmiştir. Lütfen biraz daha dikkatli olalım.// Editör.