Toprağın şarkısı Yeniden

[Firble]

GEZGİNİN GÃ?NCESİ 2

Yolda olmak...
Etrafına bakmak değildir benim için...
Daha çok içime yolculuk ederim yol boyunca..
Hele yol uzunsa
Beş on saat en az
Ya da daha iyisi bir gün hatta bir hafa
Yapacak hiçbir şey yoktur.
Yetiştirecek bir iş
Konuşacak bir arkadaş
Okunacak gazete haberi
Bir defa başladın mı dönüş de yoktur üstelik
Yol bir kader gibidir
Kendi seçtiğin bir kader belki
Ancak bitine kadar değişmeyecek
Varana kadar bilemeyeceksindir seni nereye götürdüğünü
Kendini kadere teslim etmekse güzeldir.
Hayatının iplerini bıraktın mı bir defa
İlk defa belki bu kadar özgür olduğunu fark edersin.
Bu gariptir
Suda sürüklenen bir kayık özgür olabilir mi hiç?
Ã?yledir.
Bir defa umursamadığı zaman hangi yöne gittiğini
Su onu bir yere götürürken
İlk defa karar verebilir
Gerçekten yapmak istediği şeyi yapmaya kayık
Durmadan bitmeyen bir kürek çekme işi ile doldurmak yerine hayatını
İşte bu nedenle teşekkür borçluyuzdur biz gezginler
şöföre, kondüktöre, kaptana, ata, eşeğe, denizin dalgasına

[Firble]

Seçtiğim yolları düşünüyorum bu sabah
Her yolun bir bedeli var
Bazen fark edilmiyor bedeller
Bazense tüm gücü ile çıkıyor insanın karşısına
Hesap soruyor

Düşünüyorum neleri farklı yapabilirdim böyle bir günde
Bugün nerede ne şekilde olabilirdim
Neleri başarmış olabilirdim
Neleri kaybederdim ve de bugün elimde olan

Biliyorum düşünmek sağlıklı değil
Sonsuz olasılıklarının içinde seçtiğin yolu evrende
Neyi seçmiş olursan ol
Geri dönüş yok ileriye giden bir ol var önünde

Ancak an oluyor
İmkansız oluyor hesaplaşmayı önlemek
İçinde o kadar büyük isyanlar çıkıyor ki
Bir mahkeme kurmak zorunda kalıyorsun
Yargılamak için kendini

İşte dün akşam kurdum o mahkemeyi
Yargı sürüyor
Karar
Belli değil
Bekliyorum sonucu ben de sizler gibi.

[Firble]

GEZGİNİN GÃ?NCESİ 3

Gittiğimiz yere vardığımızda o tatlı bir telaş vardır ya
Ne sıradan bir yolcu gibi bellemişizdir şehrin her yerini
Ya da mesela kaşifler gibi hazırızdır başımıza gelecek her belaya
Tam tersine biz sudan çıkmış balık gibi olmayı severiz vardığımız yerde
Sudan çıkmış balık gibi
Hiçbir balığın yapamadığını yapıp nefes almaya çalışırız
Daha önce hiç görmediğimiz hiç içine girmediğimiz bir diyarda
Hiç gitmediğimiz bir lokantaya gideriz.
Sora sora bir pansiyon buluruz kendimize
şehrin bilmediğimiz bir köşesinde tek başına ederiz sabahı
Hiç bilmeden öğrenmeden rastgele dolaşırız şehri
Belki bir şey ararız
Ne aradığımızı bilmeden
Belki de aradığımız kendi içimizdedir
Severiz biz gittiğimiz şehirleri
Ã?ünkü hiç bir şey beklemen gideriz şehirlere
Gerekirse sokakta kalmayı da göze alarak
şehirlerse hep fazlasını verirler o nedenle beklediğimizden
Bizse bir an bile olsa o şehirli hissederiz kendimizi
Ã?ylesine gittiğin bir yere ait hissetmek kendini
Bir an için
Ne güzel bir duygudur bu...
Kendimizi kandırsak bile bazen
Olsun
Yine de değer.

[Firble]

Toprak
Üzerinde yaşadığım beni büyüten toprak
Çok şeyler verdin bana
Hala veriyorsun
Beni besliyorsun hala
Bir şeyleri başarıyorsam eğer
Sen öğrettin bunu bana
Senin şarkılarını dinleyerek büyüdüm
Senin şarkıların ilham verdi bana bir gün
Kendimce şarkı söylemeye,

Velhassıl borcum çok sana toprak
Bu ufak defter ufak bir çaba yalnızca
Birazcık kapamak için o devasa borcumu
Yalnız anla beni
Artık yetinemem yalnız senin verdiklerinle
Yürümeyi öğrenmeliyim ellerimle destek almadan
Yeniden yaratmalıyım kendimi
Yeni bir anlam yüklemeliyim hayata ve kendime

Anla beni toprak
Sonsuza kadar senin verdiklerinle yetinsem
Hiçbir şey sunmadan karşılığında
Mutlu olursun sen biliyorum
Ama yapamam.
Senin şarkın dilimde olacak ama
Başka bir şarkıyı da katmalıyım ezgilere...
Başka bir dönem başlamalı hayatımda
Eski benden bir şeyler taşıyan
Ancak farklı

Bir değişim başladı
Ancak bitmedi.
Çizgiyi geçecek son adımı atmadım daha
Yakında.

[Firble]

GEZGİNİN GÃ?NCESİ 4

Dönmeye karar vermek
Uzun uzun düşünülüp de verilen bir karar değildir bu
Bir an gelir
Hissedersin
Bazen inkar etmek istersin hatta
İçinde bulunduğun şehri de sevmişsindir
Biraz daha kalamaz mıydın diye sorarsın
Ancak bilirsin vakit gelimiştir

Dönüş yolculuğu
Gidişe benzemez
Gidiş seni belirsizliğe taşırken
Bu seferki hayata taşır seni bırakıp gittiğin
Ne ilginçtir
Ã?nündeki belirsizliğe bırakabilmişken kendini
Düşüncelerinden arınıp kendin olabilmişken
Belirli bir yön seni rahatsız eder
Neyi nasıl yapman gerektiğini düşünürsün

Yine de yolun anıları izin verir nefes almana
Her şeye rağmen sadece yaşadığın anlar aklına gelince
Gülümsersin
Ã?nünde bekleyen tüm sorunlara rağmen onları düşünürsün
Kendine izin verip

Yol seni değiştirmiştir
Ancak bunu anlamazsın geriye dönerken
Bir defa varınca yine yaşadığın şehre
Dönünce hayatına
O zaman anlarsın
Aynı insan olmadığını...

----------------------------------------------------

BİTİRİRKEN

Anlatmak istedim size
Dört kısa şiirle de olsa
Kendimizi
Biz gezginler
Sizler gibiyiz
Aranızda
Severiz kızarız nefret ederiz
Günah işleriz bazen
Ancak karar verip bir defa çıktığımızda yola
O zaman değişiriz işte
Farklı bir Dünyada farklı bir insan oluruz
Bir süre
Dönene dek yine aranıza
Ancak o süre işte
Hiçbir zaman unutamayız onu yaşayınca
Ã?oğumuz için hiç kaybedilmeyecek hazinelerdir
Kendimize gezgin dediğimiz o anlar...
Biz böyleyiz.

OZAN FİRBLE

[Firble]

SOKAK İNSANININ GÃ?NCESİ

Biliyor musunuz?
Bu kent göründüğü gibi değil.
Gündüz Güneş vururken gözünüzün içine fark edemezsiniz
Ancak bir şeyler var sokaklarda
Binaların çatılarında
Yıkık evlerin duvarları arasında
Masallarda hikayelerde en korkunç kabuslarınızda gördüğünüz bir şeyler
Hani siz hayal kuruyorsunuz ya kimi zaman
Korkmadığınızı göstermek için gülümseyerek
Aslında ödünüz patlayarak katlanıyorsunuz o hayale
İşte biz o hayali yaşıyoruz her an...

Her gün dolaştığınız sokaklarda başka bir Dünya var aslında
Aralamak için bu Dünyanın kapılarını
Bir gece yeterli
Sokaklarda geçirilecek bir gece
Ancak öyle gidecek bir eviniz olmayacak korktuğunuzda
Bir diskoya sığınmak için yetecek para taşımayacaksınız yanınızda
Tamam sabah olup da
Uyanınca şehir
Bir minibüsle evinize gidecek para olabilir
Ne de olsa sabah bir hayal gibi uzak görünecek size
Gece boyunca

Bir gece kalınca sokakta
Anlayacaksınız
Bir daha asla eskisi gibi gözükmeyecek bu şehir size

Göründüğü gibi değil bu şehir
Farklı

[Firble]

SOKAK İNSANININ GÃ?NCESİ 2

Sokaklarda fark ettiğiniz ilk şeydir
İnsanlar sizin gördüğünüz gibi değildir.
Siz de aslında başka birisiniz
Ancak bilmiyorsunuz bunu
Kendinizi kandırıyorsunuz nasıl bir insan olduğunuzu düşündüğünüzde
Oysa sokaktaki ilk gece aynayı tutar yüzünüze
Nelerden korktuğunuzu anlarsınız
Nelere değer verdiğiniz
Gerçekten kimleri en çok sevdiğinizi Dünyada
En masum hayalinizin ne olduğunu
İşte o bir gece tüm bunları çekip çıkarır derinlerden
Sadece bununla da kalmaz üstelik
Ã?rtünün altındakini görmenizi sağlar
Diğer insanları örten
O örtü ki sadece belli anlarda kalkar insanın üzerinden
Ã?oğunlukla gece
Ã?oğunlukla bizim sadece sokak insanlarının göreceği yerlerde
O örtü kalktığında kimi zaman bir canavar belirir
Kimi zaman silik bir hayalet
Ya da bir kahraman...
Beliren ne olursa olsun
Güneş ışığınca korkar insan ondan
Kapatır yine örtüyü üzerine
Kaçar...
İlk olarak insanları öğretir sokaklardaki geceler insana
Sonra....
Diğer dersler gelir...

[Firble]

Sokak İnsanının Güncesi 3

Aklınınıza bile getirmeye korktuğunuz şeyleri sınar biz sokak insanlarını
Açılık mesela
Hayır her gün aç değiliz belki düşündüğünüz gibi
şehir onca yemekle doludur aslında
Elinizi uzatıp yiyebileceğiniz
Gerçi bir paketten kolayca alınmaz onlar
Aramanız bulmanız gerekir onları
Ancak gün gelir açlık başınızda belirebilir yine de...
Ya da asla kaçamayacağınız
Yüzünüze tokat gibi inen soğuk
Hayvanlar, kedi köpek ve fareler en çok
Onları engelleyecek duvarlar olmadan sizinledir.
Elbette görmek istemediğiniz
Kaçmak istediğiniz tüm çıplaklıkları şehrin
Ã?nünüzdedir
Kaçamazsınız
Cinayetler
Ã?ocukları hasta bir kadının çığlıkları
Yeniyetme bir gencin gün ve gün uyuşturması kendini
Bir eviniz olsa giderseniz oraya
Tüm bunların olmadığını tekrarlarsınız kendinize
Sokakta bunu yapamazsınız
Sokaklar acımasızdır...
Ã?yle ki çoğu sokak insanı kendisini uyuşturmayı dener
Tıpkı o yeniyetmeler gibi...
İşe yaramaz
Gerçek önüne çektiğiniz onca örtünün üzerinden yine de yürür üzerinize

[Firble]

Bir gece daha
Bir gece daha kaldım sokaklarda
Sabaha kadar sayarak saatleri
Gidecek bir yer olmadan
Gidecek yerleri kapatmıştı çünkü zihnim...
Ve yanımda param olsa da bu defa
Açık dükkanlar olsa da sokaklarda
O duygu var ya
Hani eğer istersen
Kafana eser sinirin bozulursa
Gidecek bir evinin olmadığı duygusu
İşte o duyguyu yaşadım...
Ã?ylesine bir panik ki içinden yükselen
Ã?ylesine bir ürperti ki bedeninin tüm hücrelerini sarsan
Ve en sonunda bir şekilde döndün mü ev denen yere
Bir göz oda bile olsa döndüğün yer
Hala özlüyor olsan da okyanusun ötesindeki
Sen yanında olamadan 85. yaşını kutlayacak vatanını
Yine de evim diyorsun
İşte burası benim evim
Yatağına yatmak
Kapını kapatmak
Ve belki günlerce hiç ayrılmamak istiyorsun...
Peki ya olmasaydı..
Gidecek evim olmasaydı... İşte sokak insanları bunun öyküsüydü...

Okuyan herkese teşekkür ederim.

[Edmond]

Boğuyor beni bu yer
Bu ev, bu sokaklar sanki artık daha dar
Küçücük bir nefes almak için camı açıyorum
Artık yeter, boğuluyorum.

Evden dışarı çıkıyorum
Sokaklarda yürürken beni boğan insanları görüyorum
Bazen de birbirlerini boğan.
Kardeşlik denen şeyin nefesini özlüyorum.

Sahtekar insanların yalanları boğuyor beni
Yine o insanların yalan aşkları
Yalan mutluluklar, yalan hasret boğuyor beni
Boynuma ip, çoktan geçirilmiş, idam olacağım.
Ama beni tutan bir tabure var: Aşk
Altımdan çekilmesini bekliyorum.

[catboy]

Ben şiir yazamadığım için buraya şiir dışında şeyler yazarak düzeni bozmak istemiyordum. ama son yazılan sokak insanının güncesi şiirlerinden sonra ozan firble'nin şiir yazma ustalığını ayakta alkışladığımı belirtmek istedim.
(daha da fazla alkış lazım!)
(bu da yeterli değil!)
(bu da değil ama alkış sayısının sonu olmadığını herhalde belirtmeme gerek yok.)
daha çok şiir isteriz.....

[Firble]

Bu bölümü sitemizin aşığı Edmond a adadım... Umarım hep aşık olarak kalırsın kardeşim. Ã?ektirdiği tüm eziyetlere rağmen aşk iyi bir şeydir.

AşIğIN GÃ?NCESİ

Ne kadar doğal bir duygudur değil mi aşk
Ã?yle ki ne çok insan yaşar hayatı boyunca
İlkgençlik aşkları gibi kısa olanları da vardır
Bir ömür boyu sürenleri de
Ama işte öyle bir duygu ki bu
Bir defa gidince zihninden insan
Unutur
Hiç yaşanmamış gibi
Bir köşesine atar zihninin anıları
Kaybolur belki de hayatına en çok anlam katan duygu
Ve bir zamanlar o kadar benzediği aşıkları anlayamaz insan
şaşırır
Suçlar bazen
Bir aptala benzetir
Oysa hatırlayabilse o günleri
Aşık olduğu zamanları hatırlasa bilir
Bazen bir aptal gibi yaşamak
Ama anlamlı yaşamak gerekir....

[Edmond]

Aslında hepimiz aşkı yanlış tanımışız
Hepimiz SEVİLDİK sanmışız
Ne kadar da yanılmışız
Meğerse aşk, yalnızca âşıkmış
Yâr denilen şey yalanmış.
Aslında aşk SEVİLMEK değil, SEVMEKMİş
SEVİLMEK diye bir şey eğer olsaymış
Mutluluk olacakmış aşk
Ama şimdi tek kelime: Yalnızca aşk

Bir güzele vuruldum sanmıştım
Aynı Mecnun gibi, âşıkmışım
Mecnun da Leyla'yı sevmemiş
Yalnızca âşık var,
Yâr denilen şey yok, yalan!

""""""""""

Hasret var, hatta tek gerçek belki de
Ama sevgili gelse bile dinmeyecek
Ölüm gibi, sinmeyecek ölümde
Ölümün gerçeği, sevilmeyerek

İnsan aşkı unutamaz aslında
Unuttuğu aşk değil, yalnızca yâr
İnsan hep saklar, acının altında
Dışarı çıkar bu, âşık ağlar
Dışarı çıkar, aşkın ardında


"""""""""""

Firble bana ithafen şiir yazdığın için çok teşekkür ederim Madem öyle ben de kendi çapımda iki şiir yazdım.Birincisi senin tarzında oldu, sana ithafen, ama ikincisi kendi tarzımda Hangisinin daha hoşuna gittiğini belirtirsen de sevinirim

[Firble]

Edmond tabii ki kendi tarzinla yazdigin siir daha iyi olmus. Benim siirlerimde fikir cogu zaman duygunun onune cikar.. Bir bakima icine bir tutam duygu atilmis fikir yazilari gibi benim siirlerim. Senin ilk siirinde bir parca oyle olmus...

Ancak orada ortaya attigin fikri bir noktada elestireyim... : ) ) ) Hayir sevilen insan onemlidir. Sevilen birini bulmak her hangi birinin gozune bu sekilde gorunebilmesi onemlidir. Ve her ne kadar bazilari bunun kiymetini bilmeseler de sevilmek cok guzel bir duygudur aslinda kipir kipir yapar insanin icini.... Hani bazen sanki evrende tek basina oldugunu hissedersin ya... Iste o duygunun yalan oldugunu kanitlamis hissedersin kendini bir insanin seni gercekten sevdigini hissetiginde...

Aslinda bu da bana biraz ilham verdi... Hadi bakalim bir aksam olsun... Gokyuzu kararsin biraz uykum gelsin bakalim bu gece... : ) )) ) )

[Edmond]

Yine katılmıyorum, elbette bir sevilen olmazsa aşk olmaz, sevilen bir şey VAR olmalı, ama bunun yalnızca bilinci olmalı.

Mesela ben bir kıza âşığım.O var, ama benimle değil, hatta aylardır görmüyorum, yani net olarak önemli olan o değil, o olmadan da aşk var.

Ya da Yunus Emre'nin Allah aşkı.Allah var ya da yok, bu Yunus Emre için önemli değil, tek gerçek : Ã?şık

Mecnun'un Leyla'ya olan aşkı. Mecnun Leyla'yı görmüyor ama âşık, aradan yıllar geçiyor, Leyla'yı görüyor ama tanımıyor! Ama âşık, hem de Leyla'ya.

Fakat nasıl Yunus Emre, ya da Mecnun, ya da Alperen (ben) âşık ise, hem de bir sevgili olmadığı hâlde, aşk için sevilen gerekmez.