Bogus'un "Garip" şiirleri...

[Bogus]

Kürkçü dükkanı gibi burası...

Döndüm yine geldim buraya, Ocakbaşına...
Hoş geldiğim gibi giderim yine büyük ihtimalle. Orası ayrı.
Ama gelmişken bir şeyler de paylaşmalı...


Kaybolurmuş...

Ağır göz kapaklarm,
ama uykum yok.

Sıkışıyor göğsüm,
ama tasam yok.

Ben kayboldum!
Herkesin gözü önünde...

Ancak tekrar var olduğumda
bilmiyordum artık
kim olduğumu.

Meğer bu yüzden sadece
kaybolmak göz önünde olmakmış.
Ve sadece göz önüdeyken
Unuturmuş insan kendini.

Bir anlamda yani...
Kaybolurmuş.

[Bogus]

Yeni bir sayfa

Yeni bir sayfa,
korkuyor kirlenmeye.

Ya saçma bir şeyler
yazarlarsa üstüme diye...

Bırak yazsınlar artık
yarısı kirli sayfacık.

Bırak karalasınlar, kullansınlar, yırtıp atsınlar.

Belirsiz sonuca kurban edilen
bilinmeyen bir sayfa ol.

Seni unutsunlar,
sen çöpte çürü yok ol.

Yeter ki olma üstüne yazılan,
yırtılan, atılan, çürüyüp yok olan
bir fikrin parçası.

[Bogus]

Gece Tarifesi

En çok da şu koyuyor bana;
Atışını duymak kalbimin.

Gitmek istemediğim bir yere giden
taksimetresi taksinin.

Habire atıyor,
habire harcıyor beni.

Bir de içiyorum, yiyorum...
Gece tarifesi yani.

Gel anlaşalım fiks bir fiyata,
Yeterki istediğim yere götür sen beni.

Ben de sormayayım artık sana,
neden artık atmadığını...

[Bogus]

Aslında Ölmek İstemiyorum

Kapat gözlerini
görme artık beni.

Unut beni, duyma beni.

Sadece defterine yaz beni.

Yaz ki sen yazdıkça,
görmediğin duymadığın unuttuğun
ben,

sadece bir yalana dönüşeyim.

Böylece korkmam artık yazdıklarından.

Zaten sen beni,
yazarak öldürdün.

Diriltemezsin artık yazarak
ne beni
ne kendini.

Not: Yaza yaza hortlamaktansa
yazıla yazıla
tercih ederim
öldürülmeyi.

Gerçek: Her zaman yazıla yazıla
hortlamaz insan
ama görülmemiştir ölen
yazıla yazıla

Sonuç: Yazıyorum ya... Aslında ölmek istemiyorum.

[Bogus]

Hayat,

insanın kendini öldürme çabasıdır.

Bu yüzden sigara içeriz,
içki içeriz.

Denemek için bile olsa,
ot çekeriz.

Allah korusun Hayat!

Ya yaşama çabası olsaydı?

Cehennem olurdu yer yüzü!

[Bogus]

Muhtemelen devamı gelmez, yeni başlık açmaya gerek yok.
Buradan devam edebilirsiniz arkadaşlar, garip şiirleri yazmaya.
Varsa yorumunuz, ona da eyvallah.

[Firble]

"Garip siir"

Bir normal olanlar vardir
Bir de garip olanlar
Normal olanlari biliriz
Olmasi gerektigi gibidir onlar
Bir takim kurallar vardir
Nasil kondugunu bilmedigimiz
Ve o normaller uyarlar kurallara

Garipler ise
Gariptir isimleri gibi
Neye benzedikleri bilinmez
Ne yapacaklari bilinmez
Tuhaf gorunur, tuhaf sesler cikarirlar
Hatta tadlari da tuhaftir kokulari da
Eger koklar ya da tadarsaniz

Elbette birilerinin garip buldugu
Digerlerine gore normal de olabilir.
Ve siz o garip bulunan birileri yerine
O normal bulunan birileri arasinda yasamak isterseniz
Once garip gelir size
Sizin disinda yasadiginiz sehirdekileri normal bulduklari
Sonra o garipler normallesir yavas yavas...

Ama bir sair ya da ozan
Her zaman degil ama cogu zaman
Her yerde gariptir
Nereye gitse uyamaz bir turlu kurallara
Garip bir adam bu yahu diye bakarlar adama
Bazen normalmis gibi kabul etmeye calisirlar
Ama hep diger normallerden daha az normaldir sair
Ve en azindan cesaret edebildigi kadar gariptir

Ve bir defa garip olmaya karar verdigimi sair ya da ozan
Etrafindaki Dunya da gariplesir birden
Daha once normal olan tum nesneler insanlar
Acayiplesir bir anda
Sesler tadlar kokular bir anda tuhaf gelmeye baslar
Peki ya kendisi
En azindan kendisi kendince normal midir?
Hayir degildir
Kendi bedeni, dusunceleri, duygulari da gariplesir
Kendisi de kendine tuhaf gelmeye baslar
Bir sair ya da ozan garip olmaya basladiginda

Belki de tum buyuk siirler, sarkilar, kitaplar boyle yaratilmistir
Bir seyleri normal bulmayan adamlar kadinlar
O tuhafliklari anlatmak istemislerdir caresizce
Ve o anlatilanlari normal bulan nice insan
Siirlerde, sarkilarda, kitaplarda gorup anlamistir.
Normal olan seylerin aslinda nasil garip oldugunu

Her insanin verecegi bir karardir bu sanirim
Nasil bir yasam surecektir insan?
Normal mi olacaktir kendisi ve yasami
Yoksa garip mi?
Hic olmazsa cesaret edebildigi kadar.

[Dragon_Knight]

Ölüm gelip çaldığında kapımı
Güler yüzle açıp dersem Hoşgeldin!
Hak ettin yaşamayı deyip gideceğini düşünürdüm
şimdi tıklatıyor kapımı hoş ama hüzünlü bir melodiyle
Fısıldıyor kulağıma uzak ve güzel diyarlara götüreceğini
Ne kadar istesede inanmıyor kalbim vaatlerine
Gelmiyor düşüncesi bile gülmenin
Ã?ığlık atıyor kimsenin duymayacağı yerlerde
Yalvarıyor kimsenin duymayacağı şekilde
Ve kapı açılıyor...


İlk şiirim ve 38 derece ateş ile yazdım

[Artemis Entreri]

Garip'ten Sesler

bakma
yorulma
yürüme
saklanma
kaçma
durma
dokunma
sakın ha
neden sorma
koşma
yürüme
iş güç
hep bahane
olma kendin
beni yorma
yerme
yenilme
emretme
asla vazgeçme
sevme
kalbini verme
terketme

şimdi sus,
duyma sesini

--------------

epey garip oldu, ama bende garipim bu aralar
selamlar olsun bogus kardeş,
Kalemin asla kırılmasın!