Diriliş: Corax Tigerheart

[Raistlin]

Dragonfire tapınağına yaklaşan varlığı hissetti. Diyarına gelmek için bir yol arıyordu bu "şey".

Dragonfire boyutuna ulaşılmasına izin verdi ve önünde Kara paçavralara sarılmış olan dev bir adam figürü gördü. Sağ eli belindeki bir şeyi kavramıştı ve sol eli ise korkunç bir pençeydi. Gözleri kırmızı bir alevle ve bilgelikle yanıyordu:

"Selamlar yüce Dragonfire" diye eğildi Kara Figür. Dragonfire adamın gerçek formunu sakladığını farketti ve görmek için yoğunlaştı. Karafigür ise bunu farkedince gerçek formuna dönüştü...

3,5 metre boyunda yarı çıplak bir savaşçıydı. Sırtından melek kanatları çıkmıştı fakat kafasında bir iblisinkiler gibi boynuzlar yükseliyordu. Adamın sağ elinde muhteşem bir kılıç duruyordu... Dragonfire zamanın bilgeliğini araladı ve kılıcın eski Savaş Tanrısı'nın kılıcı olduğunu anladı...

"Ben ..." diye başladı dev savaşçı koro şeklindeki sesiyle... "İsimsiz olan..." diye ekledi Dragonfire: "Senden bir şey istemek için seni buraya çağırdım" dedi. İsimsiz Olan yüzündeki maskeye rağmen meraklı bir ifade takınmaya çalışarak şekilsiz bir buhar gibi süzülen Dragonfire'a baktı. Aslında buraya çağırılmamıştı fakat bunu açık etmesine gerek yoktu...

"Senden bir ruh istiyorum İsimsiz Olan... Hayatı daha önce diyarın kaderini değiştirmiş olan birinin ruhunu..." dedi Dragonfire

İsimsiz Olan boş olan sol eliyle çenesini tuttu. Bir çok kadın ve erkeğin sesine benzeyen bir koro konuştu: "Karşılığında ben de senden bir şey istiyorum Dragonfire..."

şekilsiz vücutsuz Dragonfire biraz duraksadı. Ona karşılığında önereceği bir şey elbette vardı, fakat İsimsiz Olan'ın kafasında bir şey olması hayra alamet değildi: "Konuş..." dedi kısaca...

İsimsiz Olan konuştu "Özüne bir bağlantı istiyorum, seninle aramızda bir bağ istiyorum... Böylece sonunda ölümsüz olabileceğim. Bundan sen de yararlanacaksın yüce Dragonfire... Sana bilgelik bahşedebilirim..."

Dragonfire kükredi: "Ben zamanın gücüne sahibim! İstediğim bilgiye ulaşabilirim zamanda kaybolsa da kaybolmasa da!"

"Fakat ben sana aynı anda her yerde olmayı teklif ediyorum Dragonfire! Müritlerimin ve bana inananların birer dövmesi var ve ben bu dövme ile istediğim zaman isterdiğim kişiyi görebilir duyabilir hissedebilir ve orada olabilirim... Eğer benimle birleşirsen sen de onları görebilirsin ve orada olabilirsin. Ayrıca sana istediğini vermemin tek yolu da bu..."

Dragonfire zihninde milyonlarca olasılığı bir anda düşündü ve olabilecekleri hesapladı. Fikirler üretti ve senaryolar oluşturup onları yok etti. Göz açıp kapayıncaya kadar konuştu:

"Bana zarar veremezsin..." dedi kısaca. İsimsiz Olan basitçe güldü: "Amacım zarar vermek değil zaten... Ben ölümsüzlüğü arıyorum ve sen bana bunu verebilirsin ve hiç bir kaybın da olmaz hatta avantajına olur! Ben de sana istediğini veririm..."

Dragonfire tereddütsüz bir şekilde konuştu: "Pekala"
İsimsiz Olan'ın gözleri bir anda parladı... Sol elini açarak Dragonfire'ın buhar şeklindeki bedenine yaklaştı ve dokundu... Dragonfire'ın ölümsüz bedeninde şekilsiz bir dövme yerini aldığında İsimsiz Olan korkunç güç karşısında kendinden geçti. Tam 20.000 yıldır elinden bırakmadığı kılıcı kınına geri soktu ve sağ eline baktı...

"İstediğini artık bulabilirsin Dragonfire... Ben de diyardaki son işlerimi tamamlayıp buralardan gidiyorum. Piyonunla iyi eğlenceler..." diyerek bir anda yok oldu...

Dragonfire dövmenin yoluyla İsimsiz Olan'a bağlı ruhları aradı... Milyonlarca insan bir çok boyutta yaşıyor konuşuyor tapınıyor düşünüyordu. Bir anda kendini ölüler boyutunda buldu... Bunlar ufak bir evrende cennet ve cehennemi andıran iki farklı yerde yaşıyordu... Cennete aradığı ruha rastlamadı...

Fakat cehennemin en dibinde onu buldu... Aradığı adam en derinde en çok acıyı çeken ruhtu. Ã?yleki korkunç işkenceler artık ölümsüz bedenine bile kalıcı zarar vermişti. Dragonfire ruhu aldı ve oradan çekip zamanın gücünü kullandı. Adamın gençliğine doğru geri dönerken ruh gençleşti ve yaraları yok oldu...

Toprak yağmur ve havayı kullanarak bir anda onu ete ve kemiğe büründürdü. Canlanan adam çıplak yatıyordu. Yüzünde korku ya da şaşkınlık değil, nefret vardı... Dev adamın vücudu yaralarla kaplıydı... Kırmızı saç ve sakalları sanki hiç kesilmemişti. Yabani bir dağ hayvanına benziyordu...

Dragonfire adamın kolunun altında bir dövme olduğunu farketti. Bu ruh da sonsuza kadar İsimsiz Olan'la bağlantılıydı... Ama bu aynı zamanda kendisiyle bağlantılı olduğu anlamına geliyordu...

Corax Tigerheart rüyasından uyandığında bir handaydı... Acaba bunların hepsi gerçek miydi? Binlerce yıllık bir tarihi görmüş müydü? Bu kadar uzun bir rüya olabilir miydi? Her zamanki giysilerini giydi ve aşağıya indi. Hancının yanına gitti: "Hangi yıldayız?" diye kabaca sordu. Hancı meraklı gözlerle ona bakarken bu sefer tüm gücüyle kalın sesiyle bağırdı: "Sağır mısın be adam! Hangi yıldayız dedim sana!"

Hancı sesi titreyerek cevap verdi: "857 yılındayız beyim" Corax bir anda dondu. Sağ eliyle hancının boğazından tutup havaya kaldırdı: "Sen benimle dalga mı geçiyorsun ulan! 850 yılında olmamız gerekiyor!" diye kükredi.

Handa yemek yiyen bir kaç kişi kalkıp dışarı çıktılar. Hancı sıkılmış gırtlağından ses çıkarmaya çalışıyordu: "Doğru.... söylüyorum...." diyebildi. Sonra gözleri havasızlıktan yuvalarında dönerken Corax onu yere fırlattı. Adam öksürük nöbetinde yerde sürünürken Corax hızla handan dışarı çıkıyordu. Kapıya yakın asılmış büyük kara masa örtüleri olduğunu farketti. Eline gelen birkaç tanesini kaparak yüzüne ve vücuduna sardı... Zihninde bir ses yankılandı:

"Beni tapınakta bulacaksın... Dinimi öğren ve hayatına amaç kat..."
Corax, On kasaba'ya doğru ilerledi ve şüpheli gözlerle etrafı süzdü. Her şey ona daha gelişmiş değişmiş geliyordu... İnsan her gün yatıp kalktığında 7 sene sonrasını yaşamıyordu. Aklında yaşam ve amaç konusunda kendi kendine düşünürken bütün "yeni Tanrılar'ın" tapınaklarının yerlerini bildiğini faketti...

Zamanın Lordu Dragonfire kendisinden izinsiz Corax'a müdahale eden bir güç daha olduğunu fark etti.