yaratılış hakkında

[mefistofeles]

Sıkıldım.Herşeyden sıkıldım..Büyüden yaşamdan hayalden ölümden sevgiden açgözlülükten iyilikten kötülükten.Kendi yarattıklarımdan sıkıldım.Artık herşey aynı bilinmez soğuk uzak.Madem yok edecektim onları neden yarattım.Bunca emek boşunamıydı?Yeter artık karar vermeliyim.şimdiye kadar hiç böyle bir karasızlığa düşmemiştim acaba onları izlerken bende onlar gibi mi oldum?Benim pişmanlığım sonsuz tıpkı hikmetim gibi.Ya pişman olursam ya onları özlersem.Artık bir hiçler bitti onları yok ettim.Bunun için elimi kaldırmam bile gerekmedi.

Korktuğum başıma geldi onları özlüyorum herbirini.Onları geri getirsem mi acaba ama bu sefer özgür olucaklar beni bilicekler.Seçimlerini kendileri yapacak cennetlerini de cehennemlerinide hayatlarında bulucaklar. İçlerindeki büyüyü bulduklarında bana ulaşacaklar artık olabilecek herşey onlara bağlı ben bile bu geleceği göremiyorum.Peki nasıl yapıcaklar beni nasıl bulucaklar...YA hiç bulamazlarsa yada beni umursamazlarsa tanrısallığı paylaşmanın guruyla beni terk ederlerse...Hiç bitmeyen karanlıkta yalnız mı kalacağım?Hiç göndermemeliydim.Buda benim naletim galiba kendi sonum..


Onlara hükmedememek etkileyememek anamına gelmez ki.Buldum çıkış yoluna buldum bazen ben bile kendi irfanıma şaşırıyorum.Onlardan en değerli hediyemi geri alıyorum büyülerini..Arayış kendilerini ve beni bulduklarında büyüyüde bulmuş olacaklar.İşte o zaman bütün ihtişamımla tanrısallığı paylaşmak için ineceğim dünyaya.Aralarında yüreyeceğim bilinmezlikle oyun böyle olsa gerek....Geliyorum çocuklarım geliyorum.....Tek olan uzun uzun paylaştı sadece yarattıkları için