FrpWorld.Com

Sağolasın Efla gerçekten çok güzel bir hediye idi eski dost benim için önemini anlatmam çok zor....

Kelimeler çözüldü birden
Anlattılar bana
Onca zamandır çözemediğim duygularımı
Bir dostun hediyesi ile açıldı sisler bir parça
Görebildim hiç farketmediğim bir parçamı daha

Ve o an geçti sisler tekrar kapandı
Kulağımda o güzel sözlerin tadı kaldı
Ve gözlerimde kendimi görmenin
şaşkınlığı bambaşka bir açıdan

O gece artık yoktu karanlık kabuslar
Ve Lord Azalinin üstüme yapdırdığı acılar
şiirin güzelliği doldurmuştu zihnimi
Bir de mutluluğu
Bir hediye almış olmanın eski bir dosttan.

Damla düştü toprağın karanlığına
İçtim onu kana kana girdi bağrıma...
Kökleri bir ağacın hasretle uzandı ona
Cömertçe ikram ettim ona damlayı
Ve damla çıktı yaprağa
Kalmak için orada tüm bahar boyunca.

Sonra yaz geldi çiçek dedi yaprağa
Hasretim bir damla suya
Ve yaprak verdi damlayı
Ã?içek büyüdü güçlendi.

Ve bir gün dedi ağaç
Artık bi başka güzelsin canım çiçeğim benim.
Artık başka bir ad verelim sana
Mesela meyva..

Ã?içek beğendi bu adı.
Yaz boyunca
Hayranlıkla güzelliğine bakanlara
Kendini böyle tanıttı.

Bir gün büyüdü meyve ..
Artık çıkmalıydı ağaçtan.
Bağrında taşıdığı tohum buluşmalı idi toprakla.

Kıskandıracak kaar güzel
Bir yaşamı olmuştu meyvenin
Bir çok canlıyı
Ama fazlası vardı kaderinde.
Yeni bir ağaç olup
Ormana yeni bir hayat verene dek.

Tohum çıkmak için ağaçtan
Kuşa rica etti tohumu taşımasını
Kuş yardım etti ağaca
Karşılığında kuşa hediye etti
Tohum sulu etini.
Artık o bir tohumdu.
Su damlası ise kuşun midesinde idi.

Bütün kış boyunca sakladı kuş su damlasını
Ve en sonunda gelince bahar
Dedi ki damla kardeş sana başkalarının ihtiyacı var.
Böylece damla terketti suyu havaya karışarak..

Gökyüzü bulutlandı.
Yeni bir yağmur yağacaktı.
Sonund döngü yeniden başlayacaktı.

Ve bir ozan olarak sanırım benim de bir şiir yazmam doğru olur...Ve tabi şiirimi diyar ozanlarının üstadlarından birinin önüne sunmak ayrı bir şereftir...

Tek bir damla bile huzura...
Tek bir tohum bile aşka...
Tek bir çimen bile mutluluğa yardım ederken...
Her an mutlu olmalı...
Her an sevmeli...
Her an gülmelisin...
Aşkla sarılmalısın...
Mutluluk vermelisin...
Toprağa...
Huzura....
Bilmelisin ki ödülün...
Verdiğnden çok daha fazlası olacak...
Bilmelisin ki kazanacağın huzur...
Verdiğinden çok daha fazla olacak...
Sevmelisin toprağı aileni sevdiğin kadar...
Değer vermelisin sevdiğin kişiye eğer verdiğin kadar...
O zaman toprak sana...
Onların sana vermediği sevgiyi verecektir...
Onların seni korumadığı kadar koruyacaktır...
O...
Sen olacaktır...

Toprak seni kutsasın dostum.. En büyük dostumu yaratan bu varlığa yazdığı bu şiiri unutmayacağım. Sağolasın..

Toprağın kutsayışı üstümdeyken...
Adımlarımdaki zerafet toprağa yansır...
Toprağın kutsayışı üstümdeyken....
bilgimin gücü lavtamda...
Mutluluğum topraktadır...
Bilirim ki mutluyken o...
Kutsayışı daha üstün...
Sevgisi daha güçlü olacaktır...
ve bilirim ki toprağın kutsayışı üstümdeyken...
Ben toprak...
Toprak da ben olacaktır...

Sağolasın Wicked One .. Ben epey zamandır toprağa şarkı söylemedim. Borcumu biraz olsun ödeyeceğim.

Bağrımı deşersiniz çıkartmak için gir madeni.
Deşersiniz bağrımı yırtarsınız onca yaşamı üzerimdeki
Onlar ki ben toprağın can damarları
Ve en sonunda ulaşırsınız hedefiniz olan o gir madene.

O gördüğüm dehşet karşısında hissettiklerim size karşı
Sert ve acımazı bir kinin parçası o
İcinde bir parca var belki benim saygimdan yasamin kendisine
O parca ki eriyip gider siz onu atese soktugunuzda
Ve maden donusur sivri bir nefretin katilasmis haline

O maden ki artik zamaninda yasarken kalbinde
Kalbinde yasamin kaynaginin
Simdi en buyuk dusmani olmustur hayatin
Ve nasil onu benim bagrimi deserek aldiysa insan
O sert madeni
O maden de bir gun deser bagrini o insanin
Ve hediye eder onun yasamini topraga tekrar
Bedeli olarak onun bana cektirdigi acilarin.

TEMBELLİğE Ã?AğRI

Yasla sırtını toprağa
Rahatına bak
Ne gerek var
Kafanı yormaya
Onca sorun hakkında

Ne gerek var
Değiştirmeye dünyayı
Başarsan bile
Onu daha güzel yapmayı
Vaktini buna ayırıp
O güzelliği yaşamayı unutunca

Ya da zengin mi olacaksın
Anlamadın mı hala
Onca seneden sonra
En güzel şeylerin dünyada
Bedava olduğunu
Ve beklediğini
Koşturmayı bırakıp
Keşfedecek olanları onları

Düşünmeyi bırak
Ã?ocuğunu karını
Merak etme onlar
Düşünür kendilerini
Demiyorum paylaşma
Duygularını onlarla
Ya da yol gösterme
Zorda kaldıklarında
Düşünürsen ancak
Neyin daha iyi olacağını
Onlar için
Kötülük yapmış olursun
Kendine de onlara da

Sen iyisi mi yasla sırtını toprağa.
Bak gökyüzüne
Unut her şeyi bir süre
Göreceksin
Kalktığında
Daha güzel gelecek
Sana dünya.

Çok manalı bir mesaj

Sanırım imzaya dikkat çekmek istenmiş.(Ne kadar da zeki biş büyücüyüm :p)

Bugün yasladım sırtımı toprağa
Unuttum dertlerimi bir süre de olsa
Ama insan hep yatarsa,
Zevki kalır mı uzanmanın toprağa,
Ve dinlemenin şarkısını yaprakların rüzgarla,
Herkes yan gelip yatarsa,
Bu insan sürüsü nasıl doya,
Tamam hava bedava, su bedava,
Ama ekmek parayla,

Sen yanmazsan, ben yanmazsam,
Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa...

Bu da nacizhane bir cevap. Özellikle son iki mısra garip değil mi

Geç olsa da işte cevap Efla....

Ekmeği de suyu da toprak verir sana
Eğer bilirsen yetinmeyi cömerttir
Her zaman doğa

Eğer aç gözlülükle istersen hep daha fazla
O zaman toprak alır senden intikam
Ve geriye döndüğünde yıllar sonra
Anlarsın harcamışsın ömrünü boşuna

Ozan Firble gururla sundu. : )))

KAYANIN Ã?YKÃ?SÃ? GİRİş

Ã?nce rüzgar yıkmak istedi seni
Fırtınayı sardı üstüne
Ve vurdu defalarca

Sonra su denedi.
Senin içine girip parçalamayı
Olmadı

Dev ağaç kökleri sıktı seni
Güçlü ve korkunç hayvanlar bastı üzerine
Yine de ayakta kaldın sen

Ateş seni yakmayı denedi.
Güneş kaynatmayı
Onlar da beceremedi.

Artık ben hepsinden güçlüyüm diyordun
Ve haklıydın da
Kim kalmıştı ki geriye
Senle boy ölçüşenden
Daha kudretli olan..

İçimde bir sıkıntı var bugün
Bir şeyler oluyor sanki
Acı çekiyor birileri

Tam olarak nerede nasıl
Bilmiyorum
Ama hissediyorum

Bir şeyler oluyor bugün
Kuşlar farklı ötüyor
Değişmemiş mi yeşilin tonu
Hani şu yaprağın üstündeki

Sormayın bana
Ne kötülük var bunda diye
Bilmiyorum
Hissediyorum

Sabah erken çıkacaksın yola
Güneş daha domamış olacak
Parlak mücevherlerle süslü olacak
Gökyüzü

Yer ıslak olacak yürürken hissedeceksin
Yaprakları ağaçların parıl parıl parlayacak.
Uyuyor olacak yer yüzü tüm canlıları ile
Sen çıkarken

Derenin sesini duyacaksın
Sonra bir kuşun ötüşünü
Bir çiçek uykulu uykulu
Kaldırcak
Boynunu

Gökyüzünün bir yanı önce mavi olacak
Sonra sarı ve kırmızıya dönüşecek
Haber verir gibi en büyük yıldızın
Ã?ıkışını

Sonunda güneş salınarak çıkacak gökyüzüne
Hızlı değil amayavaşça
Ance başını kaldıracak
Bakacak diğer yıldızlar inmiş mi sahneden
Sonra nazlanmayı bırakıp başlayacak sergilemeye
Güzelliğini

Ve sen izleyeceksin tırmandığın tepeden
Uyanışını tüm şehrin
Düşüneceksin aptallıklarla dolu geçmişini
Sonra karar verecek ve haykıracaksın
Yaşamak yine de güzel diye

Karar vereceksin sonra
Başlamaya yeniden

Yaşam durmadan kaybedip yeniden başlamalardan ibaret de olsa yine de güzel....


Gnom Ozan Firble....

Aşk ve Ozan

Bazıları bir tapınağın sunağında keşfeder onu
Bir tanrının dokunuşu ile yüreğine salınır birden
Aranan tüm bir varoluş boyunca

Bazıları varlığın sonsuzluğunu düşündükçe
Hisseder onu iliklerinde
Anlamak zordur böylelerini
Tüm zenginliklerinden kaçarlar çıldırmış gibi
Onlara bunu yaptıran bu duygudur

Bazıları bir kadının kalbinde yaşar bu duyguyu
Bir görüşte yaşanır böylesi
Bir an sonra iki kişi bir bütün olmuş gibidir.
Birbirlerinden başka bir şeyi düşünmekte zorlanan.

En zoru ise ozanlarındır.
Onlar keşfederler bu duyguyu tekrar tekrar
Bir çocuğun gülüşü
Ã?içeğin açması
Toprağın sert sıcaklığı
Bir kadının işveli yürüyüşü

Her hangi biri yeter
Bu duygunun ele geçirmesine tüm ruhnunu
Ozanın
Bir defa oldu mu bu
İş okul para kaybeder önemlerini
Hatta itibar saygınlık bile boşverilir artık..

Dışarı çıkmak haykırmak istenir tüm dünyaya
Her şeyi bırakmak kaçmak
Kimseyi yanına almadan
Belki sadeceseni anlayacak dostların
Sorumluluklar ve korkular sarar başını
Düşünür durursun uzuun uzuun

Boş verirsin sonunda bırakırsın ne varsa
Oturursun masanın başına
Yaratırsın aşkla beraber o ıslak mürekkep lekesini
İnsanların daha sonra şiir diyeceği...

Firble wrote:Geç olsa da işte cevap Efla....

Ekmeği de suyu da toprak verir sana
Eğer bilirsen yetinmeyi cömerttir
Her zaman doğa

Eğer aç gözlülükle istersen hep daha fazla
O zaman toprak alır senden intikam
Ve geriye döndüğünde yıllar sonra
Anlarsın harcamışsın ömrünü boşuna

Ozan Firble gururla sundu. : )))

Geç de olsa cevap gelmiş üstaddan,
Geç de olsa geri gidiyor Efla'dan.

Belki bir cevap değil şiirim,
Ama ruhum söylüyor,
Ağzımın söyleyemediğini.
Cevap olsa da olmasa da...
Toprak hayat buldu,
Toprak beden oldu insana.

İnsan suyu buldu doğadan,
Kana kana içti,
Kurtuldu susuzluğundan.
Sonra karnı acıktı insanın.
Doğa ona meyve sundu.
Açıkta kaldı üşüdü insan.
Doğa ona barınak sundu.
İnsan hep daha iyisini istedi.
İnsan toprağa emek verdi.
Toprak insana buğday,
Toprak insana metali sundu,
İnsan emek verdi yine.
Silah oldu, orak oldu metal.
Orak buğdayı ayırdı topraktan,
Doğadan gelen taşlar ezdi buğdayı,
Doğadan gelen suya bulandı un,
Doğadan gelen ateşle pişti.
Ekmek oldu insana.
Yine doyurdu insanın karnını.
İnsan nankördü biraz,
Doğa sabırlıydı ama:
Toprak ağaçlarını sundu,
İnsan katletti ormanları.
Doğa kızdı zaman zaman,
Sel oldu,
Fırtına oldu,
Deprem oldu,
Ne insan yıldı ne de doğa,
Ã?mürlerce devam etti bu böyle.
İnsan azimliydi,
Doğa sabırlı...
İnsan ölecekti sonunda,
Doğa sabırlıydı, beklerdi,
İnsan öldü sonunda.
Ruhu göğe yükseldi,
Bedeni yerde kaldı.
Toprak aldı bedeni,
Toprak aldı insanı,
Toprak yaptı yeniden.
Belki bir intikam,
Belki bir ödül.
Belki yaşananın bedeli,
Belki de değil.
Toprak hakkı olanı aldı.
Ama belki insan,
yaşamak için,
Yapmak zorundaydı...
Belki de böyle yapmak,
İnsanın "doğasında" vardı.