FrpWorld.Com

Ã?mer ile Yağmur’un ölümüne savaşı daha sonra bir efsane haline geldi.Dilden dile, ülkeden ülkeye dolaştı.
Ã?mer son bir gayretle çekicini havaya kaldırdı.Ama Yağmur daha çevikti.Hasmını kalkanını ensesine geçire-
rek yere yatırdı.Sonra:
_ Yazık oldu.Ben bu avdan bir keyif alamadım, dedi.Ã?mer son kez:
_ Geber aşağılık sürtük, diye bağırdı.Yağmur öfkelenerek:
_ Ölürken bari günah işleme, budala, diye bağırdı.Ã?mer çekici “Urumar”a bakarak:
_ Bu kadar savaş gördüm. Bu kadar savaş kazandım.Ama ilk kaybettiğim savaşı kaybetmemin sebebi benim hatam mı olacaktı ve bunu canımla ödeyecektim, dedi acınası gözlerle.
Yağmur birden yumuşamıştı.Hasmının suratındaki zavallı ifadeye aldanarak:
_ Senin lakabın “Uru”.Önemli olan uruluk değil ululuk.Öldürmek değil yaşatmak daha zor, demişler, dedi ve Ã?mer’in üstünden ağır silahını itti.
_ Seni öldürmem gerekli.Biliyorum ki arkamı döndüğümde beni öldüreceksin.Ama bil ki işin kolayını herkes yapar.Önemli olan işin zorunu başarmak.Bunu bilesin, barbar Ã?mer.Uru Ã?mer!
Faris önündeki adamın kafa tasına bıçağını geçirdi.O sırada Ã?mer acı içinde olmasına rağmen ayağa kalkmaya çalışıyordu.Yağmur Ã?mer’e döndü:
_ Niye erkeklerden iğreniyorum.Biliyor musun?Daha doğrusu hiç düşündün mü?Kime soruyorsam ben de. Sen anlamazsın bunu ama ben yine de söyleyim.Ã?ünkü hepiniz aşağılıksınız.
Faris uzaktan olanları izlemekteydi.Yağmur hiddetle:
_ Sizin gibi erkekler yüzünden hayatım parçalandı.Senin gibi.Sen gibi, diye haykırdı.Kılıcını havaya kaldırdı:
_ Sen çoktan ölmeyi hak ettin.Bir günah işlediğinde geç de olsa bir gün cezanı ödersin ve bugün senin cezanı çekme günün.
O anda bir el Yağmur’un bileğini kavradı:
_ Dur!
Yağmur kurbanıyla onun arasına girenin kim olduğunu görünce şaşırdı:
_ Niye? Diye sordu Faris’e.
Ã?mer yattığı yerden:
_ Hala kapı bekçisi misin Faris.Atmaca Faris! Diye haykırdı.
Faris öfkeyle Ã?mer’e tekme attı.Selçuk atıyla yanlarına geldi.Atından inip:
_ İskeleye kadar gittik.Özgünüm tekneyle götürmüşler bile büyücüyü.
Selçuk Ã?mer’i fark edince:
_ Sen, dedi ve boğazını kavrayıp:
_ şimdi söyle.Büyücüyü nereye götürdünüz?Bir daha sormayacağım.Bunu bilesin, diye de ekledi.
Ama Ã?mer gülerek:
_ şimdi mi cesurluk taslamak aklına geldi.Bunu bana değil.O hırsıza taslasaydın ya ula, dedi.Selçuk:
_ Bundan bilgi alacağımız yok.Boğazını kesin, dedi.
Yağmur memnun bir ifadeyle kılıcını Ã?mer’in boğazına dayadı:
_ Günahlarının cezası çok ağır ve affedilemez, dedi ve Ã?mer’e son bir söz söyleme fırsatı bırakmadan boğazı- nı kesti.Sonra Ã?mer’in boynundaki kemikten yapılmış kolyeyi aldı:
_ İntikamımı aldım.Rahat uyu artık, dedi.
Faris içindeki sesin dediklerine uyarak Ã?mer’in evine girdi.Bir kaç barbarla daha savaşarak bir odaya girdi.Bir kuş kafesi vardı.Kafesin üstü kapalıydı.Hemen örtüyü çekti.Kafesteki atmacayı hemen tanıdı:
_ Senin yaşadığını biliyordum, dedi ve kafesteki atmacayı serbest bıraktı.Atmaca özgürlüğüne kavuşmasına rağmen odayı terk etmedi.Faris’in omzuna kondu.Yağmur da yanına geldi:
_ Yıllardır göz yaşı dökmene sebep olanın bir atmaca mı olduğunu da mı öğrenecektim, dedi.
Faris gözyaşlarını tutarak:
_ Bu atmaca benim için çok değerli, dedi. Ve merak ettiği soruyu sordu Yağmur’a:
_ Gerçekten bütün erkeklerden mi tiksiniyorsun? Diye sordu.Yağmur gülümseyerek:
_ Sayılır, diye kestirip attı.
_ Peki bunun Ã?mer’le gerçekten bir ilgisi var mı?
Yağmur Faris’e önce bir baktı sonra:
_ Sayılır, dedi.

Nurbanu ocakta kaynattığı bitki çaylarını getirdiğinde Efe de hırsızla konuşmaktaydı:
_ şimdi hayat acımasız; ama sen yine de bunun karşısında iradene hakim olup tüm felaketlere namusunla iyi şeyler yaparak göğüs germeliydin demeyeceğim, dedi.Hırsız gülümseyerek:
_ Demiş kadar oldun zaten, dedi.
Nurbanu’nun getirdiği çayı aldı Efe Nurbanu’ya:
_ Sen de şu tabureye oturup bizim sohbetimize katılmak ister misin?Belki senin de söylemek istediğin şeyler vardır, dedi.Nurbanu:
_ İsterseniz gidebilirim, Pagan, dedi.
_ Hayır.Dışarısı bu vakitte çok tehlikeli.Seni bu vakitte dışarı bırakamam.Hem askerlerin çoğu ya Gomar’a gitti ya da revirde istirahattalar.
Hırsız çayından bir yudum aldı.Efe:
_ Peki sana nasıl hitap etmemizi istiyorsun hırsız kızım?Bir ismin ya da bir lakabın var mı?
_ Hırsızlar arasından lakabım “mor bela”dır.Ama gerçek ismim Gökçe.
_ Böyle mor gözlere böyle bir isim yakışırdı zaten.