FrpWorld.Com

YAşAM

Birdenbire bulduk kendimizi
Bilmiyorduk hiçbirşeyimizi
Hissettik" ilk kez" havayı:
Aslında yaşamanın amacı.

şaşırırdık çocukken herşeye;
Acaba bakmalı nereye
Sonra alıştık dünyaya,kendimize
Utandık sonrada birbirimizi izlemeye

Ã?ocukken oyundu her şey,bize
Sonra büyümüşüz,dönmüşüz gerçeğe,
Gerçek dünyadaymışız,yokmuş telaşe,
Burada izin yokmuş hayallere.

Bir kişi tanımıştım adı Herkes;
Ona göre yoktu yaşamda zevke yer
Durmadan çalışırdı insanlık için
Oysa tek düşündüğü kendisiydi;düşünüyorsa eğer.

Olmuşuz sonunda maddeci,amaç olmuş sahip olmaya
Duyularının gerçekliği,sadece onlara
Ne görüyorsan o,yok başka derinliği
Oysa körler;dünyaya,duyuya,hissetmeye:hiçliğe bakıyor gözleri.

İnsanız diyorlar kendilerine,
Tüm dünya onlar için yaratılmışmış;
Her şey onların hizmetine;
Ã?yleyse hizmetkarlarını küçük görme.

Vatan diyoruz yaşadığımız yerlere
Fatih oluyoruz ele geçirince
Yaşıyoruz üzerinde toprağın fakat
Faydasız çaba,hükmetmeye o yere.

Yaşıyoruz biz- şimdi- öyle,
Yaşamak bir amaç değil araç sana göre
O zaman bence yaşamanın anlamı:
Büyük şeylerin,küçük parçası olmanın bilinci olmalı.

Tanrı;büyük bir ateş,bizde
Etrafa saçılan kıvılcımlarız sözde
Dünyada kıvılcımlardan,senin gibi
Unutma bir bütünsün alevle

Düşün şimdi; yaşıyorsun-sadece kendin-
Doğarken yalnızdın, şimdide öyle
Ölürkende yalnız olacaksın,yinede
Kıvılcım saçılmaya devam etsede; yörüngede!...

Başsızken baş olur,gönlü ufak şahbazlar
Hile ile cenk eder,usul bilmez hilebazlar

Kan ile kan olur,akar durmaz damarlar
sesim sesten öte gider,sessizken uzaklar

Dert ile yoğrulan yüreği anlar mı?
acı çekmememiş şerefsiz gamsızlar

Ruhum kavruldu ateşte,
Bir demircinin demiri dövdüğü gibi örsünde,
Savaşta benim ruhumu şekillendirdi...
Yavaş yavaş,parça parça...

Demircinin demiri soğutması gibi,
Bedenim aldı götürdü ruhumu uzaklara...
Herkesten uzağa,
Herşeyden uzağa...

Ruhum içindeki korkudan arınmaya başladığında,
Demircinin elindeki kılıç da güçlenmeye başladı...
Kılıç sağlamdı...
Ruhum güçlüydü...

İnançla büyülendi ruhum,
Kılıcın güçle efsunlanması gibi...
Kötülüklerden arındırıldı ruhum...
Kılıcın kutsal suyla yıkanması gibi...

Demirci silahı sergilediğinde,
Bedenim,geri getirdi beni uzaklardan...
Herkesin olduğu yere...
Herşeyin olduğu yere...

Ruhum,kavrulduğu ateşi söndürmek için döndüğünde...
Savaş onu bekliyordu...
Bedenim,elinde demircinin kılıcıyla...
Savaşa girmeye hazırlanıyordu...

Ã?ırpınan balıklar
Gümüş renkli pullarıyla
Göz kamaştırırlar.
Bir askerin kirli yüzü
Hiç,
Hiçliğin sevimsizliği,
Boşvermişlik,
Bedavacılık,
Üç, beş
Yedi, dokuz
Saymak kadar kolay.
Doğum gününde, ölüm
Ceninler dans eder ana rahminde
Ölüm her yerde
Ölüm şu an benimle...
Sevgisizlik durmadan akan kör bir şelale
Durak son durak
Ve nefes son nefes
Ölümden sonra sessizlik
Ölüm sessizliği
Zaman geçmek bilmiyor...




Bayağı bir karamsar oldu ama olsun yazmak istedim.

Karamsarlık ozanlara yakışan birşeydir,üstad çilek...Bazen hiç yakışmaz...İçten gelen duyguları konuştur yeter...onların nasıl geldiği önemli diil...

Böyle düşünmenize sevindim. Eh ne de olsahayat hep gülümseyerek geçmiyor deği mi?!

Ã?ocuğun Gülümsemesi

Bir bıçağın saplanması gibiydi
Onu o halde görmek
Nasıl devam edebilirdim ki
Kaldığı yerden yaşamıma
O an aklımda bir yara gibi kaldıkça
Ya unutmak daha mı iyi idi?
Gerçeği bir kenara atmak
Ve avunmak sahte bir mutlulukla

Gerçek acıydı onu değiştirememek daha da acı
Yine de yüzleşmeliydim onunla
Hatırlamalıydım acının işaret ettiğini
Hala yaşıyor olduğuma
Üstelik yetmezdi seyretmek denemeliydim.
Tekrar ve tekrar gerekirse tüm diyara karşı
Tek başıma savaşarak

Böyle başladı savaş
Daha sonu belirsiz
Yine de daha iyi hissediyorum
Kendimi şimdi
Ufacık da olsa
Yeterdi tüm yorgunluğumu unutmama
En değerli hediye
En güzel cennet bile
Yaşatamazdı bunu
Sağol küçük kardeşim
Senin gülüşün gösterdi bana
Mutluluğun ne olduğunu

Her şey sona erdi sandığında
Karanlık dört yanını sardığında
Bir ışık doğacak yeniden
Sen anlayacaksın her şey sınavmış
Umudunu kaybetmeden yıllarca denemek
Aptallık değilmiş zannedildiği gibi
Gülümseyeceksin hafifçe
Ve biliyorum diyeceksin
Sesin çok az kişiye ulaşacak
Olsun yine de yetecek onlar sana
Ã?ünkü bileceksin artık artık yalnız değilsin
Gözünü kapatacaksın ve huzurla uyuyacak
Hayatında ilk defa
Güneş yeniden doğduğundaysa senin için
Yeni bir hayat başlayacak

Hayat başladığı zaman...
Yorgunluğu getirecek yanında...
Çalışmaktan doğan yorgunluğu,
Mutsuzluğu ekleyecek üstüne...
Sırf bize pislik olsun diye hem de...
Sonra açlığı verecek...
Uykuyu verecek...
Hayat daha çabuk elimizden kayıp gitsin diye...
Korkuyu verecek kalplerimize...
Sevemeyelim diye...
Gözyaşları ile dolduracak gözlerimizi...
Sırf gülümsemeyelim diye...
Bize güçsüzlüğü verecek...
İstediklerimizi elde edemeyelim diye...

Yine de pes etmeyecek ve öğreneceğiz
Onun verdiklerini kullanmayı
Yaratmak için daha güzeli
Yorgunluk ödülümüz olacak
Ã?ocuklar gibi koşup coştuğumuz günün ardından
Uzanıp toprağa tadını çıkaracağız onun
Mutsuzluk dostlukların tadını gösterecek bize
Açlık paylaşmanın ne güzel olduğunu anlatacak
Uyku ise her şeyi unuturak yeniden başlatacak bizi
En karanlık ve umutsuz günlerimizin ardından
Başaracağız korkuya boyun eydirmeyi
Ve razı olacak bizi uyaran bir hizmetçi olmaya
Bizi yöneten bir efendi olmak yerine
Gözyaşlarını üzülünce değil en mutlu anımızda dökeceğiz
Meydan okuyarak onu bizi üzmek için yaratan tüm tanrılara
Ã?ğremeceğiz güçsüzlükler nasıl aşılır
Ve mükemmel olmadan da anlayacağız
İsteklerimize nasıl ulaşılır
Başaracağız tüm lanetleri çevirmeyi ödüllere
Bir işkence yapmak isteyenlerin inadına
Hep özlemle anılacak bir masal gibi olacak hayatımız
Ã?yle mutlu yaşayacak öyle çok güzelliği paylaşacağız ki
Bize verilen o kısacık süre içinde
Tanrılar bile kıskanacak bizi
Bırakıp göklerdeki evlerini geçmek isteyecek bizim yerimize

Üstad Wicked One senin şiirine devam yazmak güzeldi ilerde de birbirimizin şiirine devam yazalım olur mu ? ? ?

Gözlerimiz açılacak yani,
Göreceğiz ki,
Herşey yormaz insanı,
Hep mutsuz olmaz insanlar.
Yokolsa da bahar btince kelebekeler,
Yeniden bahar gelir,
Yeniden doğar kelebekler.
Gözümüz açıldıkça görürüz,
Gördükçe öğreniriz,
Ve öğrendikçe,
Daha sıkı sarılırız hayata,
Tüm o zorlukların inadına...
Ve belki de anlayacağız ki,
Tüm bu zorluklar birşey adına,
Dağlar altından olsa,
Kim bilecek altının kıymetini?

SAnırım böyle şiir yazmak gerçekten güzel oldu. Bunu arada sırada yapalım.

Bir süre önce yazmış olduğum birtane bakalım beğenecek misiniz?

Bir kar tanesi gibi ruhum,
Her bir kar tanesi gibi,
Her bir kar tanesi gibi kalabalıkta,
Her bir kar tanesi gibi yalnız,
Her bir kar tanesi gibi beyaz,
Her bir kar tanesi gibi soğuk,
Her bir kar tanesi gibi nadir,
Her bir kar tanesi gibi narin,
Her bir kar tanesi gibi eriyecek bir gün.
Buharlaşacak...
Yeni bir kar tanesi gibi,
Yeniden hayat bulacak,
Belki yağmur damlası olacak,
Her zaman farklı bir biçimde,
Ama hep aynı ben olacak...

Güzel oldu Efla .. D0er ozan arkadaslarimiz da katilirsa ilerde cok daha guzellerini yapariz gibi geliyo...
Son siirini de sevdim. Ancak bence kar tanelerinin onundeki her kelimesini atarsan daha guzel olur gibi geliyor. Bana o sekilde daha etkileyici geldi. Belki de kar tanelerinin bile bir birinden farkl1 oldugunu dusundugum icindir.

Ya aslında burdaki şiirleri toplayıp kitap haline getirmemiz lazım...En azından aralarından seçerek...Heralde 2 kitap çıkar...Bu arada efla şiirin çok iyi...Üstad firble,söylediğin şeyi yapacağımız zamanı dört gözle bekliyorum

Arkadaşlar ciddi ciddi düşünmeye başladım. Bu sitede yazılan şiirler gerçekten kaliteli. Gerçekten bir kitap çıkarsak güzel olacağını düşünüyorum. Ama bu tür işler için. Sponsor falan gerek.