FrpWorld.Com

şiir ve şarkıları dinlemek
Unutmuşum nice zamandır
Bu gece yeniden hatırladım
Hani diyordum ya ne zamandır
Ne eksik var yaşamımda diye
Demek buymuş eksiklerden birisi
Özlemişim doğrusu
Bir gece vakti
Yatmadan
Dinlenen şiirleri....

Sessizlik
Bazen bir şarkıdan fazlasını anlatıyor
Ã?ylece kıpırdamadan durması
İnsanların Ağaçların zamanın
Bazen bir an bazen günlerce
Sanki korkar gibi hareket etmekten.
Ne kadar güzel
Ne kadar korkunç
Sessizlik.

Gurbet Böyle
Hiç ummadığın bir anda
Her şeye alıştım derken
Ya da kandırırken kendini
İyi kötü arkadaşların da varken üstelik
Belki üzerinde olduğun ülkeyi de sevmişken
Bir anda
Arıyorsun bir şeyleri
Bulamıyorsun
Belki bir şarkıyı paylaşmak istiyorsun bir insanla
Ya da bir günü
O zaman hissediyorsun uzakta olduğunu memleketinden

Yaşadım ben...
Benden şanssız onlarca insanın aksine
Yaşadım
Hayatım bir var oluş savaşı değildi sadece
Evet zaman zaman buydu da
Ama zaman zaman öylesine gitmekti benim için hayat
Bazen bir dostunla paylaşmaktı zamanı
Bazen hayal kurmaktı
Kimi zaman hiç gerçekleşmeyecek olanları
Ve o hiç gerçekleşmeyecek hayallerime inanmaktı.
Kimi zaman bir şeyi istemekti
Delice hatta belki bencilce
Deli gibi olmaktı kimi anlarda hayat benim için
Ya da serseri gibi

Kendini düşünerek sadece yaşanabilir mi bir hayat
Ã?evrendeki onlarca insandan hiçbiriyle paylaşılmayan bir hayat
Hayat olabilir mi hiç
Üstelik hiçbir şansı olmayan milyonlardan da daha acıdır
Böylelerinin hali
Yaşama şansı verilmiştir ellerine onların
Onlarsa yaşamamayı seçmiştir

Yeniden başlamak
Bazen ilk başlangıçtan da zor...
İlk başlangıçta emin olamıyor insan çünkü beklediğinden
Korkuyor evet
Ama en kötüsü korkutuyor sadece onu
Ve bir de haydi bre diyen bir yanı var insanın

Oysa bir defa bırakmışken başlamak istersen yeniden
Eskiden yaşadıkların geliyor aklına
Ve bu defa asla eskisi gibi olamayacağından korkuyorsun
O eski anıları alt üst etmesinden yeni yazacaklarının
Biliyorsun hiç bir zaman eskisi gibi olamaz zaten
Her gün bambaşkadır diğerinden

Ama ah o kafanın içindeki sorular var ya
Sen dur desen de susmayan sorular
Onlar işte yankılanıyor.
Kalemi yaklaştırıyorsun kağıda
Olmuyor
Yapamıyorsun.

Bu Toprağın Ozanları 3
Ferhat

Amasya’ya bir gün yolunuz düşerse
Mutlaka gidin Yeşilırmak’ın kıyısına
Akan nehri izleyin bir süre
Sesini dinleyin suyun
Eğer yapabilirseniz elinizi soğuk suya daldırın

Efsane der ki hep burada değildi bu nehir
Bir zamanlar
Cehennem kadar sıcak iken Amasya toprakları
Amasyalılar hiçbir çare bulamazken
Gidermek için susuzluklarını
Bir ozan, Ferhat getirdi derler suyu şehre

Denir ki yaratmanın her türlüsüne aşıkmış Ferhat
Dağların kuytu köşelerindeki köyünde şarkı söylermiş kimi zaman
Kimi zaman toprağa şekil verir heykeller yaparmış
Kimi zaman da doğanın yarattıklarını seyredermiş
Rüzgarın şarkısını dinleyerek bir yandan

Amasya’ya yolu düşmezmiş Ferhat’ın muhtemelen
Ancak şımarık bir kızı varmış Amasya valisinin
Ã?yle ki her istediğini yaptığında babası
Daha zor bir istek bulurmuş kız
Bir gün Dünya’nın en güzel köşkünü istemiş babasından
Babası çaresiz ararken köşkü yapacak adamı
Ferhat’ı bulmuş

Denir ki Ferhat hiçbir şey istememiş validen
Başladığında inşaata
Kendiliğinden şekil almış toprak, su, ve türlü renkleri doğanın
Ã?ylesine sevmiş ki şirin köşkü
Görmek istemiş inşaatçıyı

İşte o gün başladı denir o meşhur aşk için
Kimi sadece Ferhat’ın sevdiğini söyler şirin’i
Kimi ise ikisinin de aşık olduğunu anlatır birbirine
Ne olursa olsun gerçek
Ã?yle zordu ki birlikte olmaları
Orada bitecekti büyük ihtimalle ikisinin hikayesi

Bitmedi
O cehennem gibi sussuz olan yaz mevsiminde
Ferhat bir defa daha geldi Amasya’ya
Denir ki o zamanlar dağın arkasındaydı su
Dağı delmek
Bir vadi açmak gerekiyordu suyu getirmek için
Ancak nasıl şirin’e aşıksa Ferhat
Yaratmak da öylesine büyük bir aşkıydı onun
Yine de bu defa bir karşılık istediği söylenir
Denir ki şirin’i istemiştir suyu getirmenin karşılığında
O günlerde kızlar değil babalar karar verirdi kimle beraber olacağına onların
Ancak şirin’in de kabul ettiği söylenir Ferhat’la birlikte olmayı
Hatta elini tutup cesaret verdiği de anlatılır Ferhat’a

Böylece başladı Ferhat çalışmaya
Tek bir insanın başaracağına inanmıyorlardı ya suyu getirmeyi
Başardı Ferhat
Yeşilırmak cennetten gelen bir ezgi gibi akmaya başladığında sokaklarda
İnsanlar neşe içinde izler dinler dokunurken suya
Üç farklı sonundan bahsedilir hikayenin
Kimi der ki şımarık şirin vazgeçti aşkından
Ferhatsa anladı bu aşkın gerçek aşk olmadığını
Bir daha anmadı şirin’in adını
Kimi der şirin’in öldüğü söylendi Ferhat’a
Herkesin en mutlu olduğu o anda
Özüntüsü bitirdi denir Ferhat’ı
Bazıları da suyun sokaklarda akışını görünce
Daha önce aşık değilse bile
Vurulduğunu söylerler kızın Ferhat’a
Saraydaki yaşamı
Tüm geçmişi anlamsız gelmiş olmalı
Eğer doğruysa son anlatılan
İlk defa babasına gitmemiş olmalı şirin
Aklındakini istemek için
Gizlice sarayın kapısından çıkmış
Gelen suyu seyreden bekçiler görmeden
Kaçmış olmalı Ferhat’a

Hangi son doğru olursa olsun
Aşkın insanı güçsüz ve çaresiz yapacağını söyleyenlere inat
O nasıl bir güç katacağını gösterdi aşkın insana
O aşkı yok etmek için değil yaratmak için kullandı

Seversen Ferhat gibi sev denir Anadolu’da
Yaşamdan koparmasın aşkın seni
Daha güçlü bağlasın hayata
Dağları delecek güçte ol gerektiğinde
Karşılıksız olsa bile aşkın hatta
Seversen Ferhat gibi sev denir
Bu topraklarda....

Yine garibim bu aralar
Geçmişle gelecek birbirine karışıyor sanki
Aynı anda onlarca farklı yerde ve zamanda gibi
Yaşadığım anı yaşayamıyorum böyle zamanlarda....
Biliyorum yanlış
Biliyorum böyle yaşanmaz hayat
Ama olmuyor işte bazen
Olmuyor
Binlerce kaygı
Yaşanmamış onlarca an
Onlarca korku geleceğe dair
Ve o anda yanında olmadığım
Başka türlü olsaydı.... diye düşündüren onlarca insan
İşte...
Belki başka bir yaşam daha iyi olurdu kimbilir

Uzun süredir bir şeyler eksik diyordum hayatımda
Dün anladım neyin eksik olduğunu
Ne zamandır o kadar kaptırmışım ki koşmaya yaşamımda
Unutmuşum şarkıları
Ve onca gündür hissetsem de yakamdan tutup beni geriye çeken eli
Ã?ylesine uğraşmışım ki boğuşmaya o gizemli elle
Hiç düşünmemişim o elin neden orada olduğunu

Nasıl vakit bulamaz insan
En dolu en hızlı zamanlarda bile bir şarkıyı dinlemeye
Bir anlam bir hikaye olmadan
Nasıl bir anlam kazanır koşu
Sadece kazanmak için kazanmak nasıl bir tad verir ki insana

Her anında yaşamın
Ne için yaşadığını bilmeden
Amacın sadece öylesine yaşamak bile olsa
Bir amacın anlamı kalabilir mi?
Böyle unutmadı mı nice aşık
Aslında niye sevdiklerini o muhteşem kadınları

Unutmuşum nice zamandır
Hayat böyle aldatıyor insanı...
Ancak hatırlamak lazım
Unutmamak
Bizi kandırmak isteyen o gizemli ele
Kanmamak lazım.

Ne güzel söyemişsin firble =)

İşte bazen Uğraşırsın çalışırsın, azmedersin, başarılı olursun, belki zengin olursun, rahat edersin. Ama bir şarkı dinlersin mutlu olursun. Belki bir şarkı yazarsın ölümsüz olursun

Firble wrote: Böyle unutmadı mı nice aşık
Aslında niye sevdiklerini o muhteşem kadınları

Çok hoş

Kardeş... Biraz daha farklı anlatayım yazdığımı... Daha ufacık bir şiirle...

Ne için mücadele verirsen ver
İster kendi hayallerin olsun işin ucunda
İster çocuğunun ya da sevgilinin mutluluğu
İster ülkendeki insanlar ya da insanlık için çalışıyor ol
Ancak hatırladığın sürece seni bu koşuya sürükleyen duyguları
Bir anlamı vardır mücadelenin...
Ve fikirler, düşünceler hatırlatmaz hiçbir zaman bu duyguları
Bu duyguları hatırlatan kimi zaman bir dize
Kimi zaman hafifçe mırıldanan bir şarkı
Ya da bir gülümseme
Yani hayatın kendisidir...

Ã?ekip gitmek istiyorum
Umursamamak unutmak
Yok saymak
Hayatın girintili çıkıntılı yollarından çıkmak bir süre
Toprağın üzerindeki o sert patikalarda kaybolmak
Kendimi bulabilmek için
Kısa da olsa
Başbaşa kalmak
Neysem o olmak sadece

Özlemişim yolları
Nice yılında çocukluğumun
Bakakalırken yolların uzandığı yere
Korkarak atıp ilk adımlarımı
Nice yol kat ettim onca sene
Nice yol

Ne güzeldi yollar
Ã?yle ki
Bazen hayat yollardan oluşsa diyorum kendime
Belki de öyle zaten...
Eh yazmıştım ya zaten
Bazı yollar görünmüyor sadece
Toprağın üstünde değiller
Sadece yürüyen insanlar keşfedebilse bile onları
Yinde de varlar
Biliyorum.

O Yaz
Ne tuhaf
Hala orada gibiyim
Ã?imlere uzanıp tekrar tekrar dinlerken o şarkıları
İçimde bu yazın da geçeceğini bilmenin tuhaf hüznü
Ama hep özlemini duyacağım bir anı yaşmanın tadı
Nasıl bir yazdı o?
Henüz o acılarla tanışmadan
Sadece arkadaşlarımla olmak
Sadece onlarla bir şeyler yapmak
Sadece beraber çalışmanın tadı
Hayal kurmak
Elimizle tutabileceğimiz hayaller
Hayal kurmak
Ellerimizle tutamayacağımız hayaller
Gerçekten inanmak hayallere
Uçsuz bucaksız bir bozkırda geçen doğumgünü
Sabahlara kadar uyumadan geçen zaman

Ne garip
Her zamankinden fazla çalıştım o yaz
Her zamankinden fazla sabahladım
Yine de
Sanki
Hiç çalışmadan geçmiş gibi o yaz
Sanki bir oyun gibi
Bitmeyen
Biteceğini bilsem de
Bitmeyen bir mutluluk
Bir son
Bir başlangıç
Ya da arası ikisinin
Belki en çok o nedenle güzel
Gelecek ile geçmişi düşünmeden
Yaşamak
Sadece yaşadım o yaz...
Sadece yaşadım...

Sonra.....
Bu şiirde yazmayacağım sonrasını
Sadece
O yazı benimle paylaşan tüm dostlar
Bilin ki hep birlikteyiz
O yıkık evin köşesinde
Karpuz kesiyoruz birlikte
Uzun paçalarını kıvırıp
Niye kısa pantolon giydim diye yakınıyor bizim ufaklık
Dikenler batınca bacağına...
Hep orada bir yanımız dostlar
Bir yanımız hiç ayrılmadı
Zaten hayat belki de bir yerlerde bırakmak hep
Parçalarını zaman geçtikçe
Günü geldiğinde saati
Yeniden dönmek o yerlere
Asla zamanın geri dönmeyeceğini bilsen bile.

Okyunusu Geçmek

Kıyıda dururken ne kadar uzaktı
Oysa bir adım sonra
Nasıl da hızla geçiliyor okyanus
Ne garip en uzun süren o ilk adımın atılması
Becerebilirsem ayağımı kaldırmayı yerden
Biliyorum yürüyeceğim
Gideceğim istedeğim yere
Hem de daha hızlı hayallerimdekinden bile

AMA....