FrpWorld.Com

Güzel yazmışsın Üstad Artemis aslında yazılacak fazla bir şey kalmamış yine de bir cevap yazmaya çalışayıp..

Neydi özlediği eski günlerde kalanlardan bilinmez
Sormak mümkün değildi ki üzüntüsüne gömülmüş çocuğa
Ne zamandır ağlıyordu bilmiyordu umursamıyordu da artık
Büyüyordu acısı kaybettiklerini hatırladıkça
Bir an ellerini açtı ve umutsuzca haykırdı dileğini
Ne olurdu ne olurdu dönebilseydi geçmişe
Yaşayabilseydi eski yaşamını
Ve bir daha hiç değişmeseydi hiçbir şey

Zamanın tanrısı duydu çocuğun umutsuz çığlıklarını
Tüm yer yüzü hissetti bir an nehrin geriye akışını
Ã?ocuk bir an sonra kaybettiğini sandığı geçmişteydi
Mutluluk yayıldı bedeninin her bir köşesine
Sarıldı bir zamanlar sahip olup
Bir an için kaybettiklerine
Ve yaşamaya başladı
Geride kaldığı sanılan o eski yaşamını

Hiçbir şey değişmiyordu artık çocuğun dünyasında
Tüm ağaçların boyu aynıydı, evler eski miyordu hiç
Ã?ocuklar büyümüyordu mevsimler değişmiyordu
Garip bir huzursuzluk sardı çocuğun içini
Sevgisi isyan etse de apaçık gördüğüne
Ã?ocuk anlamıştı bencilce dondurduğunu tüm gerçekliği

Yıllar geçtikçe daha iyi anladı çocuk
Değişim değil miydi daha güzel yapan her şeyi
Kaybetme korkusunu da getirse de peşinden
Bu bile sağlamıyor muydu
Daha fazla sarılmasını sevdiklerine

Ã?ocuk yine elini kaldırdı bir gün zamanın tanrısına
Akış devam etmeliydi acıyla dolacak olsa da yüreği
Zamanın tanrısı baktı artık daha fazlasını bilen küçüğe
Nehir yeniden akmaya başladı
Ã?ocuk buldu kendini bıraktığı yerde

Kalktı çocuk yerden tutunarak duvara
Hafif sendeleyerek gitti yeniden yaşamaya
Acısı taze bir yara gibi dağlasa da hala yüreğini
Bu yarayı da taşımayı bir gün öğrenecekti
Artık biliyordu devam etmeliydi ZAMANın düzeni
Sarıldı geride kalanlara ve hep sahip olduklarının değerini bildi.


Bir parça çocuk şarkısı gibi oldu sanırım... Yorum olursa sevinirim.

Felix şiirin çok güzel. Yaşadığın bir duygunun içini nasıl karmaşaya düşürdüğünü çok güzel anlatıyor. Yazmaya devam et bence...

Ölümün bakışlarını hissederken üzerimde
Sonsuza dek varolmayı hayal etmekti tek hayalim
Belki varolmanın soyutluğu hayallerin somutluğuna bürünür diye
Gülümsememi sağlayabilecek aptalca düşüncelere yer vermeyi istiyor bu kalbim.

Yaşamanın bütünlüğünü ölçebilir misin ellerinle
Denize girip yüzerken suların hepsini sarmalayabilir misin
Tüm duygularından arınmayı amaçlayarak ölmeyi dileyebilir misin
Bir aptal olarak ölmeyi...Her zaman olduğun şeyin farkına varmak içim?

Bazı insanlar gibi olmayı aptal olmayı istiyorum
Kendini adamayı bırakmayı istiyorum,koşmak istiyorum solumak,istiyorum
Sözün içinde kaybolmak,aynı teninde olduğu gibi
Böylece kapteki derin yarayı saklayabileceğim

Dudaklarımı büküp acımasız sözleri dinliyorum
Bunları söyleyen öylesine acı çekmiş ki duyguları körelene dek
Sevme yeteneğini harcamış kendi boşluğu içinde
İnsanların duymak istemediklerini yüzüme haykırıyor önümde

Bir insana sana karşılık verdiği ölçüde mi değer verirsin
Yüzüne tüm değerleri reddeden biriyle birlikte olmaya çalışmak
Birbirine ölesiye ihtiyacı var bedenimizin ve ruhumuzun
Aa biz yapamıyoruz zaman ve dünyanın keskinliğinde.


Başlıksız düşünmeden içten geldiği gibi şiir yazmayalı çok olmuştu...Madem döndüm bunlarıda paylaşayım dedim : )

Ã?ylesine zor ki ebedi olmak,
Tüm gidenlere arkadan bakmak,
Nereye gittiklerini bilmeden,
Hep kalmak,
Hep merak etmek...

Oysa ne de tatlı geliyor kulağa,
Varolmak için savaşmak yok,
Yokolmak yok...
Anlayamıyorsun ama;
Herşey savaştığın kadar değerli.

Ã?nce gidenlere acıyorsun.
"Ne yazık öldüler" diyorsun.
Ancak zamanla anlyorsun.
Gidenlere değil,
Kendine acıyorsun...

Zaman akıyor hızla.
Ne dostlar kalıyor ne düşmanlar,
Anlıyorsun en sonunda,
Zamanın sonsuzluğunda,
Tekbaşınasın aslında...

Galadrimin şiiri (özellikle ilk kıtası) fikir verdi. Biraz da şu zaman mevzusundan etkilendim Yine aynı tarzda aklıma geleni yazayım dedim.

Bir adam demişti yalnızlar için aslında benim için
sensizlik bilgisizlik yoksulluk ne bileyim işte yalnızlık
kalbimdeki hançer denizdeki tuz ben peşinde vatoz
Bilmem ki sana anlatılabilecek bütün hikayeleri anlattım mı
Bak hastayım hiç geçmeyecek grip için seni hapşırıyorum
Al sana bensizliğin hikayesi mutlluğun kendi çilesi Gel...
Dön sev çok mu istiyorum senden yada ne bileyim sensizlikten
Kayıp savaşçı....

Kelden öte kelle var bu bedende
her sezilen duygu ve özlemde
sen ve sensizlik acısı ağır gelen
varoluş çabası hiçliğin oluştuduğu kaderde

(Bakıyorum da yokluğumda çok kitap okunmuş ve alıntılar yapılmış
Bu arada bizim ufaklıkta alt-admin olmuş yuh yani! Bulamadınız mı admin yapacak adam?

Yalnız kalmış ve orda duraklamış
Her eleme sevda bulaştırmış
canı yokken canana bulaşmış
bir kir gibisin pislikten öte

Dilden dile cilve akar
kulak kulağa name yapar
yiğit kılıç ile raks eder
sen senliğin unutma sakın

dağlarda dolanırdım
yollara dadanırdım
sizi bulmasaydım
tek avare ben sanırdım


kılıç mı beni öldürecek
düşman beni güldürecek
ALEMMM beni bilmezsin
tüm dünya görecek


kork benden ey düşman
güzeller bana hayran
dostlar böyle artarsa
tanrılar bile perişan...


(bilmeyenler bile fotodan öğrenmiştir ya, öz abime selam eylerim buradan , bard birliği eski bir ustaya kavuştu sonunda, bu sefer diyarımızda uzun konaklarsan umarım, tekrar kucak dolusu selam ustama


selam ve saygılarımla...

Kendin beğenmektir gaflet ozana
dar eder dünyayı sazı ile, oyunbozana
seslerden ses biçer galebe çalmak için
dert katar derdim var sanana

Neşe nedir? kim bilir? hüzün ne ola
sataşmadan hayat ölümdür ozana
herkes tatlı dilin bilir, yad eder
sormalı bide yiğitlere, ölmeden soktuğun mezara

kuldur dua eden
ozandır şarap seven
biz böyle birlik olursak
çok olur bizi yeren

sen gel gir koluma
çıkalım beraber yola
lavtalar koldan kola
sanat saçalım sağa sola..




melodi ve saygılarımla...

Yaman rüzgarlar esti yiğit efelerin böğrüne
kolkola çıktılar yola hep beraber elele
bir mangal gibi yürek şöyle irisinden
bir de yürüdükçe öten körüklü çizme

Dağlar ardın gelmez oldu
efeler yurdun vermez oldu
kahpe oğlu kahpe düşman
canınıda mı sevmez oldu?

kamalar belde kanlı durmaz
sevdan efeye mani olmaz
yar sen gözünü ıslak tut
efen düşman ardın durmaz

renkli kalpak rüzgarlı tepene
mavzer elde kurşun değmez yüreğine
ozanlar bile aşık kükrer sesine
sen efe oğlu efesin, düşme geriye

ustaya saygım sonsuz
ozan hep parasız pulsuz
böyle bir sanat karşısında
avare kaldı artık şuursuz

eğilip selam eylerim
ben seni dinlemeyi yeğlerim
ustam izin verirse
arada sırada iki kelam eklerim...

(cidden süper olmuş abi senin ki:D )


melodi ve saygılarımla...

Bir öksürüğün kopuş anında yitirdim seni
ciğerlerimden çıktın gittin sormadan
her adım senden, uzaklara sattı beni
kalbimde usulca attın yormadan

Gözün unuttuğu aşinalıktın aslında
tatsız,tuzsuz grilikte bir rüya
sistin şöyle derince yoğunlukta
dönmeden güne gece daldın suya

baki kalmaz sandım bu acı kalbimde
arar oldum seni buralarda her köşe başı dönemecinde
gittiğin ana saydım sinirimi öylece
sen sen olalı beni bilmedin bilmezdin adice

iyimserim bazen
sensizliği yaşarken mesela
sonunda ışık var biliyorum
sonunda sen varsın
sonunda biz varız...

ama...

kötümserim çoğu zaman
senleyken örneğin
gideceksin biliyorum
gitmeyecek misin
o zaman bil ki
ben göçeceğim...



melodi ve saygılarımla...

Terk-i diyar eyleyen herkes
özlem çeker hafif hafif
derdi diyar edinenler ise
acı ile bilenir naif naif

farkı farketmektir asıl olan
yada unutmak farklılığı
yaşamın tadı mı farklı
yoksa yaşam artık tatsız mı?

kelime kelimeyi sevmez aslında
hepsi birer birey olduğunda
sen beni sevdin mi ki?
kelimelere darıldın yokluğumda

ben arardım hep güzel olanı
bulmak zor olsada yanımda
hiç sevmedim yalanı
her daim olsada kanımda

dar gelen kafatsına sitem dolu
şu beyin ve kılcal damarlar
halbuki ne güzel ve kuytu
şu beyaz çanaklar

daldan dala zıpla gel
lavtanı sen kapta gel
canın sıkkın olursa
bana haber ver yeter...

böyle atışma sorun çözer
kardeş abiyi sever
gün olur devran döner
boynuz umarım kulağı geçer...


(ustasıyla başedemiyeceğini anlayan avare (chosen) saygıyla eğilir büyük kardeşinin önünde, ve yere bağdaş kurup saygı ve imrenme ile gözünün içine bakar ozan abisinin...)


sevgi ve saygılarımla...