FrpWorld.Com

Belki de insanların olmaması gerektiği bir yerdeyiz bizler
Acının olmaması
Hüznün yaklaşmamamsı gereken bir yerdeyiz...
Mutluluğun her an olması gereken
Ama çok seyrek olduğu bir yerde yaşıyoruz...
Değer vermeden...
Değer verilmesi gerektiğini bilerek yaşıyoruz...
Ama takmıyoruz...

Bize öğretilen buyken...
Bizden gizlenen şeyler varken...
amacımız gizleri öğrenmekken...
Amaçsızca yaşıyoruz...[/u]

Özgünüm biraz baştan savma yazılmışlar ama gitmeden önce elimden bu kadarı geldi.

Daha kolay olsaydı
Başarmak
Daha mı güzel olurdu dünya
Hayır
Kolay bir başarı verebilir miydi insana
O muhteşem zafer duygusunu
O eşsiz heyecanı ve hatta korkuyu
Yaşayabilir miydik
Olmasaydı başarısızlık ihtimali

Yapraklar gümüş bir yol döşemişlerdi altıma
Güneş yansıyordu gölden yüzüme
Kuşlar sanki ağlıyordu sevinçten gökyüzünde
Sevdiğim kız oradaydı bir şeyler anlatıyordu birilerine
Gülümsemesi ışıl ışıldı yine
Eskisi gibi

İşte böyle bir gün de
Terkettim ben
O yeri

NEDEN

Neden doğuyor güneş her gün doğudan?
Yağmur neden yağıyor?
Neden sonbaharda döklüor yapraklar
Ve sonra başka bir baharda
Yeniden açıyor

Neden uykumuz geliyor karanlık olunca
Ve niçin acıkıyoruz her gün
Hem de birkaç defa
Ve neden yaşlanıyor hastalanıyor
İyileşiyor ve yeniden hastalanıyoruz.

Ne yaşatıyor bize
Dostlarımızla geçirdiğimiz bir akşam
Hissettiğimiz mutluluğu
Ne aşık ediyor bizi
Ve ne nefret ettiriyor.

Bunca soruyu neden soruyorum ben
Diğer hayvanlar hatta insanlar
Merak etmiyorken sebebini
Bunca mucizenin
Neden düşünüyorum
Her gece bunları
Neden böyleyim ben
Neden

BİLMEM




Bilmem ki neden doğar güneş?
Bilmem ben neden yaşamak zorundayım...
Ateşin ne getirisi var ne götürüsü bilmem...
Ama bilmek te istemem...
Neden ağlar onca insan..
Nedir ruhun değirmeninde öğütülen...
Hangi çiçekti o açlıktan solan...
Bilmem kimdir bu sözleri yazan...






----------------------
Çok baştan savma oldu galiba

zaman denen akan nehir
kucağında geçti ömür
bıraktığı her bir bebek
büyüdüğü yerde öldü
ve bir ani kıvrımdı onun bileği
kandırıldığı yerden döndü
sevdimi bilinmez ama
kahramanca öldü

Sakin bir gecenin kalabalığı içinden haykırmak,
Gürültüyü sessizlikle yırtmak...
Sadece bir hırs denizi içindeki gözlerimde,
Yaşlar yıldızlar kadar parlak...

Terlesem yine koşup gençlik sokağında...
Keder vücudumdan uçan bir damla...
Bu hasret denizinde,
gemisinin içinde boğulsa...
Bedenimin kaptanı ruhum,
Yoksa bir uvertür içinde,
Yok kurtuluşum...

takatı kalmadı artık dizlerimin
koşmaktan yoruldu kalbim
gençlik bir rüya sanki iksir tadında
misal bir karanfil yaprağında

Diz çökmek yenilgi olur kadere...
Sırf bu yüzden azap verdim bedenime,
Ufukta gönlüme yansıyan ışığa,
ulaşınca ulaştım başarıya...

kendi mi çizer insan kaderini
yoksa tanrısal bişey mi?
sormak bıle abes aslında
kader diye bişey var mı ki?

Kader dedğin nedir ki?
Yel değirmeninin rüzgarı,
Rüzgardan alınmış rüzgara verilmiş...
PEki hangi ağaçta saklanmış...
Kaderin oyuncağı...

kuklası olmadan bi zalimin
oynamadan dünya tiyatrosunda
içerek verdiği şaraptan sakinin
yalpalamak hayat yolunda
istediğim...

Huzurdu yaşamk istediğim...
Nefretti yoketmek istediğim...
Aşkı tatmak...
Zevki yaşamak istedim...
Çok şeydi...
Hiçbirşeydi...
Yaşamadım hiçbirini...
Ã?dül verildi...
Ã?Lümdü...

ne ölüm girdi kapıdan
ne de bir sinsi hemen ardından
biraz neşeydi bulduğu
birazda yemek umduğu
içti,yedi,esnedi
ne uyku uyudu,
nede uyku onu sordu

Belki de sorması bir hataydı onun için...
Yada hataydı,
Bilinmeyeni öğrenme isteği...
Neden sevsin ki öğrenmeyi...
Sonu huzuruna mal olacaksa...
Neden huzurunu kaçırsın ki...
Sonu ölüm olacaksa

Rp dışı-diyarın bard nüfusunu arttırdığınız için teşekkürler -