Ölüme Öıkan Hayat (Hikaye)

[Alenthas]

"Bak evlat," dedi cüce ciddi bir tavırla. "İnanmamak ayrı şey, tedbiri elden bırakmak ayrı. Hem ben tabii ki de uyuyacağım! Gnom dostumuzun nöbet tutmaktaki becerisi takdire şayan derecede!" dedi sırıtarak. "Di mi Gimbell? O tüm gece nöbet tutabilir. Her neyse bulmam gereken bir grup var yola koyulsak iyi olur, belki benimle gelirsin bizim oralar güzel bir yerdir, yer altı ve gürültü seni rahatsız edebilir ama bir ruhban olarak gayet rahat yaşayabilirsin." dedi Kerdox.

[Edmond]

Huor gülümseyerek Donaef'e baktı.

*Üç şehir peşindeyse ne olmuş.Arkanda ben varım.*

Üç şehire hiçbir şey yapamazdı, bunu biliyordu.Ancak en azından Donaef'in kaçmasını sağlayabilirdi.Sonra tekrar neyine yapıştı ve çalmaya başladı.Kurt huysuz huysuz dolaşıyordu ve uluyordu hala.

***

Lugtarias, ailesiyle vedalaştı.Ailesini bırakmak ona zor gelse de, bırakmıştı.O güçlü birisiydi, her zaman güçlü olmuştu.Ardından yola koyuldu.Tekrar başlayan neyin sesini ve kurdun sesini takip edince bir tepeyi ve üstündeki kurdu gördü.Yorgunluktan ölüyordu.Devam etmeliydi.En sonunda kurdun üzerine doğru yürümekte olduğunu farketti.Kaçmayı bir an düşünecek gibi olsa da, kurdu bulmak için yola çıkmıştı.Artık dönüşü yoktu.Arpını çıkardı ve çalmaya başladı.Kurt bir anda yerine çakıldı.Sakinleşmişti.Sonra Huor tekrar neyini çalarak kurdu yanına çağırdı.

Uçurumdan aşağıya bakıldı zaman ileride bir kent görünüyordu ve önleri kuzeyde kalıyordu.Doğuda ve batıda ise ayrı iki kent vardı.İkisi de hat safada uzaktaydı.Sonra Lugtarias yanlarına geldi.Huor gülümseyerek, *Çok güzel çalıyorsun.* dedi.

Sol taraflarında Silvery Moon vardı, arkalarında ise High Forest.

******

Truan, Kerdox ve Glimbell ise ormanın sonuna yaklaşmışlardı.İleride dev bir tepe görünüyordu.Truan biliyordu orayı, batısında Silverymoon vardı.Ã?yleyse az kalmıştı.Ancak tepenin üstünde üç kişi görüyordu zor bela.Yanlarına doğru ilerledikçe bir kurt uluması, ney ve arp seslerini duymaya başladılar.Cücenin ısrarlarıyla yanlarına gittiler.Gördükleri kadarıyla orada üç kişi bir de kurt vardı.Truan kurdu görür görmez korkudan dehşete kapıldı.Ama cüceye söz anlatması imkansızdı.Cücenin ısrarları sonunda yanlarına gittiler

Birisi Elf'ti onlardan.Büyücüye benzer bir kılığı olsa da, daha çok çalgıcıydı.Diğeri ise sefil birisine benziyordu.Üçüncüsü ise, bir savaşçı gibi görünse de arpı yüzünden savaşçı demek zordu.

Huor gülümseyerek yeni gelen üç kişiye baktı.

*Hoş geldiniz.*

[WeS_DeX]

Yeni gelen 3 kisiye baktı Donaef.Raegek'in yanına oturmustu ve ona sarılmıs kafasını karnına koymustu.Yeni gelenlere miskin bir bicimde baktı "sanırım Raegek'i arıyorsunuz" dedi yavasca ayaga kalkarak kurdu Raegek de ayaga kalktı.

"Raegek e zarar vermeyeceginizden emin olmalıyım dostlarım" dedi.Raegek onun tek ailesiydi ve onu korumak icin ne gerekirse yapmaya hazırdı.

Karsısında ki 3 kisiye baktı ve hazırda bekledi.Aralarında bir gnom vardı sanırım kurttan oldukca korkmustu gözleri kurttan ayrılmıyordu.

[Tersyuz]

"Nöbettutmakmı? şakayaptınherhalde. Onunyerinebiziuyaracakbirsistemkurarım. Birdesizinsanlarnedenböylesiniz? Gnomaşağıgnomyukarı. Gnomlarıayırtedemiyormusunuz? Gözlerinizfilanbozukolmasın?"

Kamp kuranlara neşeyle yaklaştı önce sonra kurdu görünce biraz çekindi Gimbell.

"Raegekdene? Köpeğinizinadımı? Pektesevimliymişkuçukuçu"

Glimbell'in korktuğu her halinden belliydi neredeyse tamamen Kerdox'un arkasına sinmişti.
Ginede eliyle hareketini destekliyor korkmuyormuş gibi yapıyordu.

"TabiikurtadamsaozamanbaşkaarkadaşımKerdoxsevmezhiçkurtadamları. Hattabirtanebulsaktaöldürsekdiyekonuşuyordukdemin."

Kırmızı külahını çıkarıp yerlere kadar eğilerek selam verdi.

"Ah! Nekadardakabayımkendimitanıtayimsize. BenGlimbellGlimnockGlimnottin, cücelerdiyarındabanaKaleyıkanderler, elflerbeniSabırtaşıçatlatandiyeçağırır, ensevdiğiminsançocuklarınkiCinDedederlerbana. Mucit,araştırmacı,kaşifvebirkaçşeydaha..."

Glimbell kendini tanıtmaya o kadar kendini kaptırmıştı ki, Raegek'i filan unutmuş öne doğru çıkmış abartılı hareketler yapıyor ve sevimli sevimli gülüyordu.

[Alenthas]

"Heh! Aradığımız kurtadam bu galiba!" dedi Kerdox alayla. "Garip, ben kurtadamların gündüzleri insan şeklinde dolaştıklarını zannederdim, sanırım bu başka bi çeşidi olsa gerek."
Ardından bu yeni kişilere bakarak
"Merhabalar yabancılar, ben Battlehammer klanından Kerdox Thunderfist ve bu yeni tanıştığım yabancıda Truan... Ne garip, sanırım herkes kaybolmuş bizim gibi ha? Dünya ne küçük değil mi, bu kadar şaklabanın arasına düşmek ancak benim gibi bir cücenin başına gelebilirdi!"
Kerdox Gimbell'a bakarak "O kurt seni yesinde o zaman seni göreyim ben!"

[WeS_DeX]

Gnom'un konusmalarından sonra gülmemek icin kendini tutmak zorunda kaldı Donaef.Biraz daha tuttu kendisini fakat hic susmayan Gnom karsısında daynamadı ve kahkalar atmaya basladı.Hic durmadan gülüyordu Donaef.Raegek de rahatlamıstı ve yavasca tekrar Donaef'ın yanına gelerek uzandı.Donaef yerlere yatıyordu artık.Hayatında hic Gnom görmemişti.Biraz daha güldü ve konusmaya basladı "Sizede yerimiz var tabiki sanırım burada bulunan herkez birseyler arıyor veya bir amac pesinde" dedi gülmeye devam ederek."Benim adımda Donaef Loaroam.GlimbellGlimnockGlimnottin kadar güsel olmasa da ismim yinede bir insan ismine göre güsel" dedi ve Gnom'un adını aklına getirdikce gülmeye devam etti.

[Tersyuz]

Glimbell hayret içinde Kerdox'a döndü.
"Kimkaybolmuş? BirazbatıyagittikmiCehennemkapısıkalesi'nevarmışoluruz. OradanhepinizinbildiğigibiTanar'ri,Baatezuvediğerşeytantürleriçıkmıştıbirzamanlar. şimditekrarçıkmayaçalışıyorlarmışbizonlarabakmayagidiyoruz."

Sonra çantasını karıştırmaya başladı:
"Neredebuyahu? Hahişte."

Ã?antasından minik bir çucuk çıkardı.
"Hembukköpekbeninasılyerki? Baksanaminicik."

Ã?ubuğu havada sallayıp Raegek'i işaret etti, koca kurt bir anda minilip sincap kadar oldu.
"Gelgelkuçukuçu." Glimbell sonrasında Raegek'e yemek verip onunla oynamaya başladı.

[esen]

Yaşadığı dehşet ve kaslarının isyanı Kuzgunun düzgün düşünmesini engelliyordu. Yaralı ve yarı yarıya bilincini kaybetmiş prensi gördüğü ilk tepeye bıraktığında kendisininde tükenmiş olduğunu anlamıştı. Hava karanlık olduğu halde nerede olduğunu görmek için bakışlarıyla etrafını araştırıyorduki karşısında ona bakan birisini görmüş ve düşünmeden son bir gayretle prensi tekrardan kucaklıyıp yardım etmesi için karşısındaki yabancıya doğru kanat çırpmıştı. Kuzgunun böylesine korkusuzca ve birazda düşüncesizce davranmasının tek nedeni prensin hayatının tehlikede olmasıydı. Prensin yarasından akan ve hiç durmadan akmaya devam eden kanı bir an önce durdurmalıydı ama hekimlik hakkında hiç bir şey bilmediğini dehşetle kabul etmişti. Neden şımarık bir prenses olmakta bu kadar iyiken normal bir sargı bile yapamıyordu. Kendisine içten içe lanetler okuyordu.Karşısındaki yaratık dişi bir orktu. Kuzgun daha önce bu kadar yakından ork görmemişti. şaşkın ve birazda ürkerek ona merak ve endişeli bakışlar atan dişi orkun karşısında yaralı bir insanla durmuş yardım istemek pek sandığı kadar kolay bir iş değildi. Kalan son nefesiyle

- "Lütfen yardım et bana" dedi. Dişi ork Kuzgunun kullandığı lisanı anlayıp anlamadığını bilmiyordu. Ama küçük bir kızken tüm diğer kraliyet soyundan gelenlere öğretildiği gibi onada yaşadığı bu dünyada diğer ırklarında kullandığı ortak lisan öğretilmişti. Karşısındaki dişi ork Kuzgundan daha iri yapılı ve vahşi gözüküyordu. Siyah şaçları iki taraftan örülmüş ve ellerinde garip taşlarla öylece durmuş ve düşünüyor gibiydi. Prensin acı dolu inlemeleri bu düşünceleri kafasından uzuklaştırınca tekrardan dişi orka dönüp sonuçlarını düşünmeden öfkeli ve buyurgan bir sesle
-" Yardım et kahrolasıca adam ölüyor görmüyormusun diye bağırdı" Aynı zamanda içinde bildiği tüm duaları gök tanrısına ediyordu. Normalde asla böyle bir şey yapmayacağını biliyordu, o gök halkının prensesiydi, bir ölümlüye ve üstelik yerek bir insana yardım etmek için asla yalvarmazdı ama bu insan onun hayatını kurtarmıştı üstelik bunu yaparken yaralanmış ve şu an ölümle yüzyüze kalmıştı. Son kez yaşlı gözlerle prensin yattığı yere eğildi ve daha önce hiç yapmadığı bir şeyi yaptı. Kanatlı halkın kayıp şarkısını karanlık geceye söylemeye başladı. Garip bir huzur benliğini sarmıştı, tüm o acılar ve umutsuzluklar sanki artık ondan uzuklaşmıştı. Göz yaşları akmaya devam ederken içindeki umut dahada arttı...

[Alenthas]

"Seni lanet olası gnom! Neden bunu daha önce söylemedin! Pöh!" dedi Kerdox sinirle. "Bizimkileri bulmamız gerekirken sen beni lanet olası bir şehire getiriyorsun!"

Ardından Truan'a dönerek, "Sen benden pek hoşlanmışa benzemiyorsun, sanırım burada kalman daha iyi olur senin için," dedi ve tekrar Gimbell'a dönerek "Hadi uyuşuk şey gitmemiz lazım..." ardından durup biraz düşündükten sonra "Batı neredeydi yahu?"

[Tersyuz]

Glimbell dwarfça konuşmaya başladı, konuşma hızı yüzünden zaten zor anlaşılan konuşması Kerdox dışındakilerin anlamasını iyice zorlaştırıyordu.
"Akşamgeçolduçokyoruldum. Hembizimdekampyapmamızlazım. Üstelikhatırlamıyormusun?"
Burada duruşu ve sesiyle Brunor'un taklidini yaptı, ne yüzü ne ebadı benzemese bile mükemmel bir taklit yapmıştı, bu da onun olduğundan daha komik görünmesine yol açtı.
"(Siziniçintehlikeliolabiliryardımbulabilirsenizbaşarmaşansınızartar)demişti."

[Alenthas]

"Hahhahhaa! Biraz daha yavaş söyleseydin çok daha gerçekçi olurdu küçük arkadaşım," dedi Kerdox ve ardından o da cüce dilinde konuşmaya başladı. "Ã?yle bir şey hatırlamıyorum fakat o gece bayağı sarhoştum, Bruenor'un ayrılmadan önce bir şeyler söylediğini hatırlıyorum ama fazla umursamamıştım... Hatta bu yolculuğa neden çıktığımızı bile hatırlamıyordum. Sen öyle diyorsan öyledir Gimbell... Sana güvenmenin hata olduğunu bilsemde fazla bir çarem yok anlaşılan"

Ardından diğerlerine dönerek "Mecbur değilsiniz fakat sizin yardımınıza ihtiyacımız olabilir. Gnom arkadaşımın dediklerinden anladığım kadarıyla, dünyamızın dışından iblislerle bir sorunumuz olabilir. Bruenor bizi bunun için göndermiş," dedi Gimbell'a bakarak.

Sonra arkasını dönerek "Geliyorsanız çabuk olun! Yapacağımız çok şey var!" dedi. Bir kaç saniyede daha yürüdükten sonra "Ah, bu arada Truan!" dedi yürümeye devam ederek "Belki senin şu kurtçuklardan bir kaç tane buluruz ne dersin?"

[Lugtarias]

Lugtarias ne yapması gerektiğini düşündü. Eğitmen Tagorat kasabalarının tehlikede olduğuna dair üstü kapalı birkaç söz etmişti. Diyarlarına yönelmiş şeytani bir akınsa öğrenciler arasında gayet hızlı yayılmış bir söylentiydi, Lug ayrılmadan önce...

İşe, iyi ya da kötü, tüm yüzey canlılarının birazcık kalmış huzurunu korumayla başlayabileceğini düşündü. Bu neşeli cüce, somurtkan ruhban, ve geveze gnomla birlikte yolculuk yapmanın pek bir sorun çıkarmayacağını düşündü. Bir iki adım atmış olan Kerdox'un arkasından bağırdı: Bekleyin cüce efendi, beni yanınıza almak sizin için sorun olmayacak sanırım? dedi gülümseyerek. Ve kabul ederlerse bu iki arkadaş ve Raegek'i de? Huor'la birlikte sıkıldığınız zamanlarda size güzel müzikler çalabiliriz. Hem eğer mecbur kalırsak herhangi bir savaş anında kendi adıma iş göreceğimi temin ederim. Ve tahminimce yiğit Huor ve becerikli Donaef'de herhangi bir çarpışma anında azımsanmayacak ölçüde yardımcı olur grubumuza.

[CLiCKs]

"Pelor adına Kerdox beni deli etmek için mi doğdun!Böyle biri olduğunu bilseydim en başta sana hikayemi anlatmazdım.Bu ciddiyetsizliğin beni öldürecek.Tamam sizle geliyorum.Pelor'a dua edicem ki karşımıza bir iblis çıkarda yüzündeki neşeli ifadeyi tekrar görürüm" dedi sinirli bir şekilde.Kerdox'un ciddiyetsizliğini ve Truan'ın da çıldırışını gören diğerleri gülmekten başka bir şey yapamıyorlardı.

[Alenthas]

"Pekâlâ, pekâlâ," dedi Kerdox durup arkasına dönerek ama vakit yok hadi çabuk olun yapacak çok işimiz var."

Truan'ın lafının ardından. "Hahahaa," diye kahkaha attı "Hmm tanrın hakkında hiç bir şey bilmiyorum ama eğer senin gibi birisiyse o zaman başımız fena halde dertte!" dedi tekrar kahkaha atarak.

"Hadi çabuk olun tüm gün bekleyemem!"

[CLiCKs]

"Tamam Kerdox efendi götür bizi bakalım nereye götüreceksen." dedi alaycı bir şekilde. "Gülme sırası elbet bir gün bana gelecek. O zaman da hayatımda hiç gülmediğim kadar gülmüş olacağım." dedi biraz tebessümle.Nadir yaptığı bir şeyi yapmıştı. Gülmek... Kerdox'la olağan bir şeydi tabiki bu. Ve bu gnom... Gene başım şişecek diye düşündü Truan. Ama başka gidebilecek neresi vardı ki?