FrpWorld.Com

Yazanın bile bilmediği,
Ama asla unutamadığı
Her nasıl yaşandıysa,
Yaşandığı gibi kalmış,
Hikayeler vardır.

Ozan adını bile hatırlamıyor
Ama sona geldikçe titriyor elleri
Bir şiire bu kadar ruh katmak
Sakıncalı diyor doktoru
Reçetesine şunları yazıyor:

"şair Batı, intihara teşebbüsten ölü."
Nasıl reçete bu doktor?
Hani ilacım, umudum nerde?
Ben sana yaramı gösterdim doktor,
Hadi kapat şunu, biraz emek ver de.
Ah doktor halime gülme,
Kapat hadi, ruhum akıp gidiyor.

Uzun zamandır bişeyler yazmıyordum değil mi? Zamanı geldi artık biraz.

Hayal

Görebiliyorum heryeri kaplayan beyaz örtüyü,
Tek bir kar tanesi olmasa bile ortada;
Hissedebiliyorum kılın soğukluğunu kıştan eser kalmasa bile,
Soluyabiliyorum serin havayı ve ayılabiliyorum...

Hissedebilyorum güneşin tenimi yaktığını,
Duyabiliyorum dalgalarını sesini,
Ve o hafif meltemin verdiği rahatlığı,
Uzakta bile olsa o günler hissedebiliyorum.

Görebiliyorum dağların arkasını, ve okyanusların...
Sadece bir resimden ilham alıp orada olabiliyorum.
Hiç gitmediğim bir yere gideibliyorum.
Hiç gidilmemiş bir yere, bazen hiç varolmayanlara bile...

Hayal edebiliyorum çünkü...
Aslında birçok şeyin tutsağı olsak da hayatta;
Kendi yarattığımız kelepçelerle bağlasak da kendimizi,
Ben bile zaptedemiyorum kendi zihnimi, kendi hayallerimi.

Yaşayabiliyorum kendi dünyamda.
Sanki savaşlar hiç olmuyormuş gibi,
Ã?ocuklar hiç aç kalmıyormuş gibi,
En azından gözlerimi kapattığım birkaç dakika...

Dağ havası başka bir his yaşatıyor bana
Kendimle barışık olmam,
Endişelerimin en az olduğu zamanda
Soluyorum nemli havayı
Ve anlayabiliyorum neden burada olduğumu.

Yağmuru seviyorum
Herşey her bir insan çekiliyor evine
Doğa rahtlıyor bu durum karşısında
Ve daha çok ağlıyor
Hiç bitmesin bu an diye.

Kar ve soğuğu seviyorum
Nedenini tam olarak bilmiyorum
Belkide ruhumun varlığını hissediyorumdur
Belkide kalbimin atışındaki o heyacanı
Ã?şümeden karın altında.

Yaz günlerini sevmiyorum
Kurutuyor, doğayı
Doğa bile göz yaşı dökemiyor
Bu durum karşısında
Yakıp yıkıyor herşeyi...

Göz yaşlarım dinecek mi?
Bu aşk kıvılcımı, sönecek mi?
Bu kalp seni silecek mi?
İnan bana, hepsi hayır!

Aşktan uzaklaşıyorum, gittikçe
Kimse güzel gözükmüyor gözüme
Ben ölü gibi gözüksem de
Seviyorum ben yine de

Kurtuluş yok galiba aşktan
Seveceksen 1 şansın var
Yanıyorum galiba yavaştan
Öleceksin, tek çaren var!!

Sözüm sadece sevenlere
Onlar bilirler sevmeyi
Sözüm beni dinleyenlere
Küçük görmeyin sevgimi

Aşktan korkmak çaresiz
Sevmişsen geçmiştir artık
Kurtuluş aramak faydasız
Yanmışsan bitmiştir artık

Olanla ölene çare bulunmaz
Bu aşk böylece yok olmaz
Ben sevmişsem ki eğer bir kere
İnan bana bu kalp hiç durmaz

Klasik bir deneme bu kez,
bir ozanın ağzından ozanlığı anlatan:

Ne gölgelerin içinden bizim yolumuz,
Ne büyünün parıltılı ışıklarından.
Ne bir tanrıdan medet umarız,
Ne keskin bir parça çelikten.

şiirlerle anılsın adımız,
Müziklerle şenlensin yolumuz,
Fani olsa da bu bedenimiz,
Baki kalır hep şarkılarımız.

Gelmişken buralara yazayım dedim şu kısa cümleleri nedense önceden de yazmışım hissini veren bir şiirim;

Konusmak yorgunluk veriyor bazen
Sonsuzluga dogru uzuyor cümleler
Duymak degil sorun aslında
Insanlar konusur ve ben duymam onların beni duymadıgı gibi
Ben dusunmemek istiyorum
Susmalı kafamdaki ruhlar
Bırak da konussun kalbinde uyuyanlar
Uyanmalısınız derin uykudan
Bu hissizligi almalı bedenimdeki
Beynimdeki...
Hissetmeliyim sadece mantıksızca
Uyan simdi sen dondur beni kendime
Bırak goreyim onumdekini
Soluyayım...
Ozgurluge dogru ucabilirim boylece
Konusabilir boylece ruhum
Soyler kendi muhrunu acacak buyuyu
Ucabiliriz boylece uzaklara ebediyen...

Bazen üzücü bir olaydan sonra
Bazen güzel bir kadının ardından
Ve bazense yalnızlıktan ağlıyor insan...
Hepsindede kalbimdeki acı dahada büyüyor
Karanlığa sığınmak istiyorum
Herşeye gözlerimi kapamak
Bu dünyadan soyutlanmak istiyorum
Ama onlar yine beni
Karanlıkta alevin yakıcı ışığıyla bulabiliyorlar beni.
Hiç aklıma gelmezdi ışığa lanet edeceğim
Herşeyin bu kadar zorlaşacağı
Ve herkesin sahteleşip
Ã?ıkarları için yaşayacağı.
Ama yinede
Bu hayata tutunabiliyorum
Bu kadar zorluk olsada
Yağmurun altında haykırabiliyorum
Seni seviyorum diye
Ã?ünkü herşeyi unutabiliyorum...

Rahatlık
bir anlık
severken
delirmek
yalnız olmak
zorunda kalmak
kül olup bitmek
s.ktir olup gitmek
zevk-i sefa
terk-i dünya
o rahatlık;
bir anlık...

Kuralcı,
Yalancı !
Saklamak,
Saklı kalmak
yermek
yedim bitti
vardım oldum
yandım öldüm.
yar senden bana
ne kaldı?
sende gittin
bi karanlık
ama o karanlık
bil ki bi anlık...

counter spell yapmışsın

rahatlamayan ve rahatlatılamayan ruhum
azap yolundan geçip hiçliğe hapsoldu.
bu bir yabancı yerde
esaret günlerinin her biri diğerinin aynı.
aklım isyan etse de;
gözlerimi şeytanca bakarken yakalıyorum.
kendim mi bu?
zehir olan
ve zehir eden?

Bi counter spell daha çakcaktım da hiç içimden gelmedi bişeyler (:
Başka zamana artık. Güzel şiirler, tebrik ederim :king:

teşekkür ederim
bende sizin şiirlerinizi beğeniyorum :king:

Ã?LÃ?YORUM

Ölüyorum, yavaş, sakin ama acılı bir şekilde
Hissediyorum ölüyorum acılarla birlikte
Gömülürken bile acıyor yüreğim hafifçesine
Söyle bana, beni bu hale isteyerek mi getirdin?

Ne yapsam olmuyor, acıyor yüreğim
Dünya dönüyor, başım dönüyor
Acıyor, belki ruhum, belki kalbim
Yanıyor uzun süredir kalbim

Sönecek sönecek diye beklerdim
Ölmeye başladığımı bile hissetmedim
Ben yaşarken ölmüşüm zaten
Ben ölümü neylerim

Artık hasret çekmiyorum sana karşı
Neden çekeyim ki, baktığım her yerde sen varsın
Ama hala yanıyorum senin için
Neden yanmamayım ki seni deli gibi severken

Ak yol diye bir şey tutturmuşlar
İnsanlara inançlarını unutturmuşlar
Beyinlerini yıkamışlar
Tek gücüz diye yutturmuşlar
Ama halk sonunda uyanmış
Ve gerekeni yapmış
Ak yolun yanına bir de al bir yol eklemişler
Ak yolun işçileride oturup bakmışlar
Bakalamı bundan nasıl paçayı kurtarcaz diye
Oturup ağlaşmışlar.

Yeniden bir filiz,
Yeni bir aşk yeniden
Aşk uğruna ölürüz
Sevenlerdenim ben

Biri gitse ne yazar ki?
Öldün mü sanki,
Bırak ağlama artık
Gidenler dönmez

Ölmek çare mi sanki?
Hayat bitse ne yazar?
Gel öldür istersen beni,
Ben ölümü neylerim.

Hayat bu kadar sanki
Eski aşklar geçip gitti
Bir anlık aşk gibiydi
Tek sözle geçti