FrpWorld.Com

Findor yanına yaklaşan meleğe cevap verdi" ondaki garip şeyden gereğince yararlanıcaz korkmana gerek yok aranızdaki soğuk savaşı açmayın sakın ortaya etraf karışabilir "dedi ve meleğin gözlerinin içine baktı..

İtil, etrafta bir kütük gördü ve üstüne çantasını koydu.
- Kamp için güzel bir yer, dedi...
Biraz çantayı karıştırdı ve peksimeti görünce belli belirsiz gülümsedi.
- Bu kadar tavşan ve bir geyiği bir seferde yemeyi düşünmüyorsunuz herhalde dedi.
Ormanın bu kadar zengin olması hoş birşeydi. Ancak zengin kalması lazımdı ve bu onun göreviydi.
Döndü ve Raistlinin hikayesini anlatmasını bekledi.

Findor mayterenin yüzüne bakınca anlam veremediği bire gülümseme ile karşılaştı...
tabikide hepsini yemeyeceklerdi gerekeni sadece ve gerisini kurutup daha sonraki günlere saklıyacakalardı...
orman onlara ne kadar çok şey verirse eğer gereksiz kullaınım var ise fazlası ile kan ile geri alırdı....

'Herkes de bir parça gariplik vardır güzelim.'dedi ozan erantel...Akşam yemeklerini yerken rahatlamaları için söyleyeceği parçayı hazırlamak için kamp kurulacak yerde kalmıştı...Ava çıkanların ellerinde çok yemeklerle dönmelerine sevindi...Ã?ünkü bu şövalye çok fazla yemek yiyecek gibi görünüyordu....

Yemek başladığında o da müzik yapmaya başladı...Bazen o çalıyordu bazen ozan feryat...Bazen de elindeki sigaradan içiyordu...Müzikleri epey güzeldi...En azından kamptaki herkesin hoşuna gitmişti ve çevreden birkaç hayvan da onlara katılmıştı...-Ve bunlar druidin yada korucunun iradesiyle gelmemişti...-

Yemek bittikten sonra-yada herkes mayıştıktan sonra,birkaç kişi hariç-'Eeee'dedi ozan...'Yarın ne yapacağız..?'

findor yemeklerini yerken ve müzik dinlerken arkalarda yada başka bir yerde bir tehlike sezdi ve hemen irkildi bunu kontrol etmek istedi ve ayaklandı sizler devam edin dostlarım demesi ile ağaçların tepesine zıplaması bir oldu artık hiç bir ses gelmiyordu ondan sonuçta o bir druid di...
ormanlarda sessizce ilerleyip amacına ulaşabilirdi....
Gezerken görebileceği en tehlikeli varlık olan kara panter i gördü anlaşılan hayvan yaralı sinirli e açtı buda bizi ona açık bir tehtid yapıyordu...

Yarımelek ten çıt çıkmıyordu..
bir yay kadar gergindi, fazla birşey de yememişti zaten...

eli her an kılıcına gidecekmiş gibi duruyor .. ateşte gözbebekleri titriyordu...

bu şovalyenin onla alıp veremediği neydi..

Lord oren in karanlık bir tanrı olduğunu Yeminer den anlamıştı zaten şimdi de bu şovalye olayın tuzu biberi oluyordu..
hem kılıç bilgini onu yeni saldırılar için uyarmıştı acaba bahsettiği bu şovalyemiydi??

Findor bu efsanelere konu olan hayvana nasıl yaklaşacağını şaşırdı ama bir dürtü ile hayvanın önüne atladı ve göz göze geldiler
"hayvandan ormanda gezen avcılar tarafından yaralandığı bilgisini aldı ve onu sakinleştirdi onu iyice izledikten sonra beni takip et dedi ve onunla kampa doğru ilerledi orada neler olduğunu ve karnını doyuacağını anlattı yol boyunca ve ağaçların arasından kamp alanının olduğu meydana çıktılar birlikte
ve findor haykırdı"sakin olun sadece yaralı ve kızgın bir hayvan üstüne gitmeyin sakin tavırlar sergileyin onu ürkütmeyin yaralarına bakıp yemek vericem "dedi ve onu bir kenara aldıktan sonra wicked den bitr tane tavşan getirmesini rica etti..

findor a yaklaşan Elis..
"yardım edebilirim, iyileştirme güçlerim var.. nasıl olsa da gece oldu...???"

Yarı meleğin yanında titreyişini hissetmişti ozan...'Merak etme güzelim'dedi kulağına fısıladayarak...'Sen ne hissediyorsan bende aynılarını hissediyorum...Ama bize bir zararı olmadı...'.'Ve dua edelim de olmasın'diye geçirdi içinden...Ama nedense bunun hem şövalye hem de yarı-melek tarafından duyulduğunu hissetti...'Bekleyelim'dedi've görelim'...Sonra çevresine bakındı...Findor yoktu...Ayağa kalktı...Sesleri dinlemeye başladı...Sadece gece duyuluyordu...'Findor nereye kayboldu..?'diye sordu...Herkes çevresine bakınmaya başladı...

Findor un haykırışını wicked de duymuş ve elinde tavşanla gelmişti bile

findor starfall a dönerek yardımın iyi olur dedi sırtındaki macunu çıkarıp hayvanın açık yaralarına sürerken neler yapabiliyorsan görelim dedi ve gülümsedi...

Elis Findor un hayvanı sakinleştirmesini bekledi ve panterin yanına diz çöktü...

elleriniyaranın üzerinde tuttu ve gözlerinde parlayan ışık elleri ile yaranın arasına geçti.. gözlerindeki ışık azaldıkça elindeki parlama arttı..

iyileştirme büyüsü bittikten sonra yorgun düşen yarımelek kenara çekildi..

Beğenisini belirtmek için ıslık çaldı ozan...Sonra ıslık sesi hoşuna gitti...Ve yatmadan önce son,güzel bir melodi çaldı...Herkes yatmaya hazırlanırken,canı sıkıldı bi anda...'Ben nöbet tutarım,tabi bir elf uyanana kadar...

Saorilbor ozana baktı. Yüzünde küçük bir gülümseme belirdi.

"Bu elf bu günlük yeterince uyudu."dedi ozana "Hatırladığım kadarıyla, ozanların sohbetleri çok iyi olurdu."dedi korucu aklında artık ölü olan dostunun anılarıyla.

Findor Elis'in yaptığı iyileştirme büyüsünü izledi ve işe yarayışını gördükten sonra ona teşekkür etti....
"teşekkürler ufak kız sağolasın" dedi ve kahkahayı bastı...
"umarım sana ufak kız dememe kızmıyorsundur"dedi ve gülmeye devam etti yaralı hayvan ilgiden hoşnut görünüyordu findor onun kulağına bir kaç şey fısıldadı ve yerine döndü hayvan kafasını önüne eğdi ve uyumaya başladı...
görülene göre kimse ortalıkta kalmamış sadece ozan wicked in müziği yankılanıyordu ormanda ve findor ozanla eski dostuna seslendi
"ben biraz kestiriyorum kamp size emanet..." dedi ve uyumaya başladı...

Ortamın gerginliğine bir cevap olsun diye, Bard feryat ozan wickeda baktı ve lavtasına uzandı... TAtlı bir melodi tehlikeyi yakınlaştırıyordu bu ormanda... VE yaklaştırdığı kadarda tehlikeden arındırıyordu...

susun yıldızlar susun...
Dinleyin haykırışımı ne olur...
Fazlasını istememiştim bu umudun...
şİmdi bakın ne de soldu yüzüm...

Bir pencereden yıllar önce uçtu düşler...
Peşi sıra şaşkın bilinçler...
Ve yeşilliğin üstünde insan adımları...
Koşan yaradılışın isyanı...

Sahte bir kalp arkasında,
Salı bıraktım his bulutlarını..
Binlerce dağ ardında...
Yeşilleniyor geçmişimin Ağıtları...

Sadece sevgi derlerdi o zaman yaşlılar...
Ve dökülürdü uğrunda yaşlar...
Ama bir zaman sonra acılar,
Bir zaman sonra yaralar...
Dökülür gökyüzünden,
Karışır diyarlara...
Damla damla...