FrpWorld.Com

Bütün hikaye yazarlarına tebrikler ama Kara Gül'ün Masalı'na ayrıca tebrikler

Uzun zamandır bu kadar "kara" bir hikaye okumamıştım; nihayet benim de ilham alabileceğim bir hikayeyle karşılaşmış oldum.

Teşekkürler Elamshin...

Esas ben size bana gösterdiğiniz destek için teşekkürlerimi sunarım saygıdeğer şovalye ...

evet herkese tebrikler şu sınavlardan fırsat bulduğum bir vakit herkesin hikayesini bir okuyacağım. Henüz ödül alan hikayeleri okumaya fırsat bulamadım bir yourum yapamayacağım. Ama seçilmişlerse mutlaka iyidirler.

Elamshin, ruhumu karanlıklara boğdun be arkadaşım.3 yıl eksildi ömrümden hikayen yüzünden.Yaşama sevincimize ne garezin var kardeşim ?:)(cidden bi kötü oldum)Eğer bundan 7-8 yıl önce okuma fırsatım olsaydı bu hikayeyi o zaman kutsal kitabım olurdu sanırım.Ama mutlu olabilmek adına her sabah kalktığında "Stratovarius" dinleyen bir insan için, artık fazla keder bana dokunuyor diyebiliyorum sadece.Elbette öykü otoritesi değilim ama bir iki şey daha söylemek istiyorum.Ã?ykünü beğendim ve zevkle okudum.Özellikle dibe batma duygusunun nasıl birşey olduğunu, intihar olgusunu, ki yaratmış olduğun karakter ölümle sevişiyor resmen, çok çok güzel yansıtmışsın.Bu duyguyu verebilmesi için kişinin zor zamanlar geçirmiş olması gerektiğini düşünüyorum.Genç kızın yüksek bir yere çıkıp da kendini boşluğa bırakmadan önce şehri izlerken ağladığı sahne...intihar eylemini kutsallaştırdı gözümde desem yalan söylemiş olmam herhalde.bir yeri daha çok beğendim ve keşke öykü orada kalsaymış dedim haddim olmayarak.Karakterin ruhundaki karanlıkların genç adamın öpücüğüyle aydınlan-maya başla-dığı sahne.Benim için orada bitti öykü ve ben bundan mutluyum:)Güzel olan ne karanlık ne de aydınlıktır.Güzel ve zarif olan karanlığın yavaş yavaş varlığından soyunup aydınlığa dönüşmeye başladığı andır.Bu da öykün için naçizane bir armağan benden sana(umarım forum kurallarına aykırı değildir)

Çok teşekkür ederim tüm bu övgülerin için sevgili Lord Fall-From-Grace. Bu öyküyü bu kadar güzel kelimelerle özetleyebildiğine göre sen de bana ettiğin tüm o iltifatları hakediyorsun demektir.

Evet, ölmeyi çok istedim daha önceleri ve o öyküyü yazarkan bile acılarımı hatırlayıp yeniden acı çektim ve günlük hayatta pek çoğumuzun yaşayabileceği bir olayı ele alıp insanların gözünden kaçan ayrıntıları anlatarak süslemekti tek yaptığım. Beni bu kadar iyi anlayabilen birinin hikayemi yorumlaması beni o kadar sevindirdi ki...

Black Rose için ayrıca teşekkürler.
umarım başka konular üzerinde de konuşabiliriz, ölümden başka ki o konuda da uzun zamandır kimseyle felsefik tartışmalar içine girmedim .

Bu arada arkadaşlar, Lordum Fall From Grace yorum yapınca ilk kez bir şey itiraf ediyorum, Nehir ve Göktuğ benim ve eskiden çok sevdiğim insanın karışımından yaratılmış karakterlerdir...

Saygılarımla...

P.S.: Stratovarius'u da destekliyorum ama ben sabah kalktığımda mutlu bir kız olabilmek için Dream Theater/Scenes From A Memory/The Spirit Carries On 'u dinliyorum ama dikkat et, yoksa Finally Free adlı şarkıya geçtiğinde yeniden karmsarlığa vurabilirsin. Ben kendi adıma o şarkıda hüngür hüngür ağlıyorum Lordum .

Özür dilerim son mesaj atilali bayag olmus ama siteye üyeligim acilali pek fazla olmadı daha yeni okudum hikayeni ve tebrik etmek istedim su ana kadar okudugum en iyi hikayelerden birisiydi tebrik etmeden duramazdım:D
Gerçekten etkileyici ne diyeceğimi bilemiorum anlatamam ki ya mükemmel bence
Ayrıca elimizde böyle bir imkan varsa bu hikayeyi başka yerlerde de görmek isterim burda okuyacak kişilerin sayısı kısıtlı bunu yaymalıyız bence(gerçi intihar sayısı artar falan türkiye de aman aman)
Ne diyebilirim ki etkilendim
Ağlamıorum bakmayın öyle erkek adam ağlamaz