Karanlığın gözyaşları...

[Oren_Dautry]

artık uyanmak üzereydi Oren_Dautry, evet Oren, Lord Oren değil. Lord lakabını artık kendine yakıştıramıyordu çünkü yanında olan neredeyse kimse kalmamıştı...Ona gelen dualar durmuştu, durum o kadar kötüydü ki ona gelen lanetler bile kesilmişti... Unutuluyordu, bunca çaba ve bunca e mekten sonra.. hepsi boş oldu..
Diyarlara ilk geldiği günü hatırladı..kumlar üzerinde tozlu botlarıyla attığı ilk adımları.. savaş karargahına gelip kumandanla tanışmasını "Karathas"
sonra Corax'ın topladığı bir orduyla şehre yürümesini ve peygamberliğini ilan edişini. Zaman aklından hızla aktı geçti ve güçlerini ilk aldığı zamanı hatırladı...fazla cesur ve tecrübesizdi... ama yinede tanrıları birbirine kırdırmayı başarmıştı.. tapınağın kuruluşunu ve ilk gelenleri hatırladı..

GÃ?n be gün tapınağın doluşunu tekrar yaşdı.. ama artık tapınak bomboştu... kimse kalmamıştı..
başrahibi bile yarı tanrılığa yükselmişti ve er ya da geç onu bırakacaktı..Belki tapınakta geçirmeyi planladığı sayılı günler Oren in bu güne kadar ona verdiği güçlerin bir geri ödemesi olacaktı..

Oren karanlığa bir yumruk indirdi ve ardında derin bir iç çekti.

"YANLIZIM..."

[Unholy]

Ã?ığlıklar kalesinin ufuğunda bekleyen karaltının yüzü anlık bir acı ile kasıldığında eli kalbine gitti. Bir masaya vuruluş gibi ezilmişti kalbi. Acı ile bükülen ağzından tıslamaya benzer bir sözcük döküldü...


- Oren...

[burock]

oren'in diyarda olmadıı uzun süre boyunca tapınağı koruyan ve tapınağın ayakta kalmasını sağlayan başrahip, haklı bir gurur içerisinde tanrısına dualarını sunuyordu. Dönüşü yaklaşan tanrısının kendisini duyduğundan emindi. Çok yakında diyar, onun dönüşünü hissedecekti...