Page 1 of 1

Elflerin İntikamı

Posted: Wed Jun 07, 2006 10:39 pm
by mathius
Dar ve karanlık sokakta ilerledi.Bir an için durdu,köşeyi dönümtü ve elinde meşale olan gümüş yılan onu gördü.Yüzünü hâlâ göremediği gencin fakat boyundan, saçından ve göremediği kulaklarının cüppede yaptığı çıkıntıdan onun bir elf olduğu belliydi.Elf uzun cüppesine rağmen şovalyeye doğru koşturdu.şovalye bir hamle yaptı fakat elf duvarın yakınından duvara tırmanarak yaptığı bir hareketle yolun darlığına rağmen hamleden sağ sağlim kurtuldu.şovalye çevikti fakat demir zırh onun hareketlerini sınırlı kılıyordu, arkasına dönüp koşturması da bir hayli zaman almıştı. Ama elfi hâlâ görüyordu.Elfin elindeki kitabı görmüştü ve onu almalıydı. "Elflerin İntikamı" kitap böyle çağırılırdı.Ã?ünkü Saralonde'nin gerçekleri burada yatıyordu ve bu bilgiler tehlikeli idi. Bazı efsane ve mitler şifrelidir.Bazı şifre çözücü insan ve elfler bu şifreleri çözmüştür. Bu şifreler doğru mitleri doğru sıraya koyunca şunlar ortaya çıkıyordu;

İlk Gerekli Mit'in şifresi çözülünce Açığa Ã?ıkanlar:
"İyice yaklaştı. Bir ses işitildi büyülü olan, Sonra ölüm sessizliği vardı..Arkasından çıkan kişi Mathan önündeki ölü de babasına ait olandı."
İkinci Gerekli Olan Efsanenin şifresini Ã?özenlerden Devamı şeklinde:
"Ölüyü gördü.Ne yaptığını biliyordu.Kaçtı.Arkadaşı Katil Feanor soyadı Nenharma ile anılanla."

Mathan'a dönersek bunun doğruluğu var mı idi ? Bunun cevabı kitapta yazıyordu.

şovalye şimdi ona daha yakındı. Ama Mathan'ın aniden kısa sürede ağaca tırmandığını görünce hevesi kırıldı.Hemen o ağacın yanına vardı ve tırmanmaya başladı.Elf iki küçük adımda ağaca tırmanmıştı fakat giysisinde de bir parça yırtık vardı.şansa bakın ki şovalye nin ok ve yayı yanında değildi olsaydı buraya kadar koşup tırmanmaya dahi gerek yoktu.Ama insan zırhıyla kendini zorlamaya devam etti.Eli artık kenetlenecek kadar sıkıydı ama çok ağırdı.şovalye yere düştü ve bayıldı.Aslında o kadar yukarda değildi fakat miğferi onu soluksuz kılmıştı ve başını da çok acıtmaya yeterdi. Elf hızla aşağıya indi.Diğer 3 arkadaşına döndü.Bir ıslık öttürdü.Çalılıktan çıkan arkadaşları yanına vardı. "Elflerin İntikamı" kitabını açtılar.Baştaki sayfaları tekrar okumaya başladılar.

Bu birinci bölümdü..


BÃ?LÃ?M II:
Mathan sayfaları hızlıca geçerek okuyordu;"Babamı çok seviyorum.şimdi gerekli malzemelri çayırdan topluyordum."Hızlıca sayfaları geçti."Adamı gördüm ve peşinden koştum.Anam ve babamın katili..Yoldayım ama birden kayboldu.Biri büyücü olsa gerek çünkü gördüğüm kara hizmetkarların alevine çok benziyordu.Bunun arkasındakiismi biliyordum.Bir gümüş yılan büyücüsü, doğrusu gümüş yılanlar içinden çok az büyücü çıkar ve bu tarz karanlık büyüler yapmazlar.Ama sonuçta bunu yapanı gördüm ve bunu yaptırdığına British denen insan çok pişman olacak" ve bu Mathan ın intikam yemini oldu. Yaklaşık 15 yıl sonraki olduğu tahmin edilen bir sayfayı açtı."Artık kimse beni tanımıyor. tüm Saralonde ve Nenharma lar öldü sanılıyor. Yeni bir arkadaşla tanıştım o da elf Xantier..İyi bir okçu bizim aksimize.şimdi British in kalesinde onu suikaste kurban götürmeye alışacağı kadar yakınız ona, planlar yapılıyor.."
ve kendi gününn sayfalarına geldiler; " sanırım zamanı geldi o suikaste uğrayacak, büyülerimi biraz daha ezberlemek için çalışmalıyım."


BölümIII:Mathan kitabın kapağını kapadı.İnsanın yanına gitti.Zırhındaki gümüş yılan onu tiksindirtse bile..."şimdi, bir karar ve.Unutma ki bizi biliyorsun.İki seçeneğin var, ya ölürsün ya da bize katılırsın, bil ki; diğer tarafı seçersen bildiklerin yüzünden öldürülücek seni o."İnsanın başka seçeneği yok gibiydi.Artık onun adı gümüş yılan şovalyelerininki gibi değildi.En azından Mathan onu öyle çağırıyordu ve birkaç elf..."Mennor" o insanın ismi buydu artık, elflere göre..şehirde olan hiçkimse bilmiyordu.Bu "Mennor" kimdi?şehirlerde bazen "Mennor" derlerdi ona ve devamı gelirdi;
"Başkasıyla karıştırmışım" tabii ki böyle değildi.Bu bir şifreleme, haberler "Mennor" a böyle iletilirdi.Bu şovalye yaptığı işlerle hemen ve kolayca ün kazandı, güvenilir oldu,Mathan'ın ekibine.Mathan en güvendikleri kişilerin listesine şöyle bir baktı, çünkü hep isimleri unuturdu.evet bir bakalım..
"Mathan yani ben tabii ki..Feanor herzaman ki gibi,Idril hmm.. evet.....Falco ....Xantier.... güzel". şimdi Mathan eline tüyden kalemi almıştı."Listeye bir isim daha eklendi" diye mırıldandı Mathan ve işte oraya.."Mennor" ismini iliştiriverdi. O sırada Fenor'un kitaba baktığını gördü. Onun kitaptan haberdar olması onu rahatsız etmiyordu. Feanor"Xantier ve Falco 'yu hiç hatırlamıyorum." dedi.
Mathan büyücü hafızasına rağmen biraz düşünerek te olsa cevap verdi.
"Xantier çok iyi biri inanamazsın..bizim gibi elf çok iyi bir maceracı ve çok iyi yay kullanıyor. " sonra bir gülümseme ile karşı tarafın diyeceğini bilir bir edayla "diğeri de dedektif".Feanorun kafası karışmıştı.Dedektif kelimesini ilk kez duymuştu ve ne olduğu hakkındaki ilk izlenimi kadim bir dövüş sanatı olmasıydı.Feanor yinede kafasını anlamadım şeklinde salladı Mathan'da istediği cevabı almıştı ve "Cinayeti işleyenleri bulan bir meslek"
evet, biraz kaba bir tabir olmuştu hem bir elf hem de anlamayana saygılı olmak açısından..Mathan devam etmekten kendini ala koyamadı;"O bir gnome ve kafası bu işlere çok iyi çalışıyor, işinin en iyisi ve çok gerçekçi davranıyor, gerçi birkaç ruhsal soruu var" Büyücü rahat idi , sanki az sonra savaşa gideceklerini unutmuş gibi..İntikam günü geldi ve çattı o sadece sakraçlı saatine bakarak dakikaları ve saniyeleri kolluyordu orman içindeki doğa ile bütün kalesinden..


IV. bölüm yazıldı bile sadece bunların yorumlarını yaptpın bi de bunu kağıttan geçirmek var..