Page 1 of 3
Benden Önce... Senden Sonra...
Posted: Fri Jun 23, 2006 5:03 pm
by Artemis Entreri
Yıkımın ardından gelen şafak, hiç bir zaman çekici olmamıştır..
Tabi bir ejder lordu veya tanrının oğlu değilseniz...
Posted: Sat Jun 24, 2006 10:08 pm
by FaRaSTu
Ama şafak, her zaman olursa olsun,
yeni umutların ve gelecek ile ilgili beklentilerin müjdecisi olmuştur...
Posted: Sat Jun 24, 2006 10:22 pm
by bittersweet
şimdi vazgeçmek sonsuza kadar kötücül olana boyun eğmek
bu güne kadar var olanı unutmak hep karanlıklarda kalmak demekti ...
Posted: Sun Jun 25, 2006 4:11 am
by Artemis Entreri
ve karanlığı getirenler, bu boyun eğişten memnundu.
Posted: Mon Jun 26, 2006 10:26 pm
by madrigal
ama ısıgın kadim bekcileri kendi kaderlerine boyun eymemekte kararlıydı belki son bir savaş daha olmalıydı ... kanla yazılmıs olan onurlu tarihleri gibi... bitmek bilmeyen gecelerin sonundaki şafagın yuzlere vurması gibi.. belki yok olacaklarını bilseler bile...
Posted: Thu Jun 29, 2006 4:07 am
by bittersweet
etrafı gözlemledi...sürüyle cesetle kaplıydı...kan kokusunu her soluk alışında burun deliklerinden içeri çekti ...düşüncesi bile irkiltiyordu..pek çok dostunun, tanıdığının, akrabasıının cansız bedenlerinden akmış havaya karışmış şimdi de içine doluyordu...şafakla kendisinin uyanmış olması aldığı yaraların ölümcül olmaması ama diğerlerinin öylece sonsuz uykularına dalmış ve bir daha asla uyanamayacak olmarı..hala küçük de olsa umudu olduğuna göre harekete geçmeliydi....yaşayan birileri varsa diye meydanı gözden geçirdi...
Posted: Wed Jul 05, 2006 12:35 am
by Edmond
Bir kişi görmüştü.Onu tanımıyordu.Olsun dedi.Yanına yaklaştı
Posted: Wed Jul 05, 2006 2:14 am
by Artemis Entreri
yasayan biriyle konusmayali uzun zaman olmustu.
heyecanla yaklasti yanina..
ama icinde tuhaf bi his vardi..
koku..
tuhaf..
korku...
tad..
korkuyu tadmaya basladi..
ve o korkmaya baslarken,,
dusmani ondan guc topladi...
Posted: Wed Jul 05, 2006 3:41 am
by FaRaSTu
Ağır ağır bu yaşayan insanın yanına yaklaşmaya başladı. Fakat bu işte yanlı birşeyler olmalıydı. Aradaki mesafe azaldıkça içinde tarifi imkansız duygular kabarmaya başladı. Korku... Hayatında hiç bu kadar korktuğunu hatırlamıyordu. İçgüdüleri ona biran önce kaçmasını uzaklaşmasını ve tüm bunları arkasında bırakmasını söylüyordu. Hatta bir ara durur gibi oldu. Ama kararlılığı üstün geldi. Ne olursa olsun bu kişinin yanına gitmeliydi. Zaten yeterince kan görmüş yeterince insan ölmüştü. Ama bu korku...
Posted: Wed Jul 05, 2006 7:26 am
by Edmond
Ama bu korku onu yokediyordu.Zamanla tükeniyordu.Belki de kısa bir zaman sonra ölecekti.Ama o bunun farkında değildi.Tam iyice yanına yaklaşmıştı ki....
Posted: Thu Jul 06, 2006 12:30 am
by Artemis Entreri
...bazi sozcukler duydu...
bu sozler midesini bulandirdi
kalbini kotulukle
aklini olumle buladi..
neden sonra icinde bir guc buldu
kilicini kaldirdi
ay isiginda parldayan kilic hedefine dogru harekte gecti
ama yanls olan bi seyler vardi..
kilic hedefine ulasamadi...
Posted: Thu Jul 06, 2006 12:33 am
by Edmond
kilic hedefine ulasamadi... çünkü bir şey onu engelliyordu.İçindeki korku değildi ama bu kez.Adamın gözlerine baktı ve bir çığlık attı çünkü.....
Posted: Thu Jul 06, 2006 12:35 am
by Artemis Entreri
cunku adamn gozleri yoktu..
Posted: Thu Jul 06, 2006 12:41 am
by Edmond
İnanamıyordu.Ama sormaya karar verdi.Sordu neden öyle olduğunu ancak bir cevap alamadı çünkü...
Posted: Thu Jul 06, 2006 3:08 am
by FaRaSTu
Ã?ünkü bu gözleri olmayan yaratık tam bir trans halinde idi. Güçlü bir büyünün rituelinin ortasında olduğuna karar verdi. Ne olursa olsun bu büyünün gerçekleşmesine mani olmalıydı çünkü ortadaki olası tek hedef vardı kendisi...