FrpWorld.Com

Candar. adı buydu. Bir Türk boyundan geliyordu ama artık hiç türk boyu kalmamıştı... çünkü kahrolası yunanların kahrolası mısırlıların mitolojik varlıkları ve tanrıları buralara kadar varmış ve gelecekte çok büyük tehlike olacak olan türklerde siyasi birliği bozmuştu ve hala bozuyorlardı, tabii birlik kaldıysa...

ama o inanıyordu, türkler her zaman yeniden toplanırlardı! her zaman yeniden birleşir ve korku saçarlardı!! ve o kahgrolası saçma tanrıların hepsini kendi evlerinde(söylenildiğine göre olympus'da) öldüreceklerdi!

o inanıyordu, ve onun sağ kalan birkaç dostu...

timur. iri ve güçlü, bir o kadar da yufka yürekli ama yiğit savaşçı.
halil. sıska ve akıllı, vücuduyla yapamadığı işleri aklıyla rahatça halleden bir düşünür.
haydar. uzun ve ince, korkusuz bir türk yiğidi.
celal. tüm ırklar hakkında bilgi toplamış ve hala toplamakta olan tarihci ve bilge.

işte bu nacizhane türk grubu, 5 yıldır, türkler bozguna uğratıldığından bu yana, mitolojik yaratıkları izliyor, onları öldürüyor, onlar hakkında bilgi topluyor ve onlara türklerin vazgeçmeyeceğini gösteriyorlardı...

ama bugünkü gibi ,hiç bir kurt-insan karışımı bir şEY le karşılaşmamışlardı.
insan gibi iki ayağı üzerinde yürüyor, elleri var, ve tüysüz bir kurt, mavi bir kurt...

içindeki potansiyel güç ve kudret, kahramanlarımızı bir an tereddüte düşürdü...

Haydar avına baktı. Kurt-insan ı sessizce izledi. Daha kanı soğumamış olan geyiği yiyiyordu kurt-insan. Haydar bir an için korkusunu yenemedi. Arkadaşlarının çevrede olduğunu biliyordu ama yine de o yaratığı görmek bile insanı korkutuyordu.

Korku Haydarı bir an için yerine mıhladı. Haydar cesaret bulabilmek için kendi hikayesini düşündü, nasıl buraya geldiğini, neden avlandığını.

...

Haydarın duyduğu bir hurafe ile başlamıştı avları, eskiden olsa haydar bile inanmazdı hurafelere, sadece ninelerin torunlara anlattığı hikayelerle ninnilerdi onlar. Ama artık durum bu değildi. Obasının şamanı yanına buyurmuştu bir gün Haydar'ı. Bilge gözleriyle süzmüştü onu.
- Rüzgar hüzünlü bir şarkı çaldı kulağıma dün gece. Bir ozanın tınısı doldurdu benliğimi. demişti sakince. Haydar her zamanki gibi anlamamıştı şamanın bilmecesini ama durdu ve dinlemeye devam etti.
- Seni bir dostumun yanına varman gerek Haydar dedi şaman sakince. Tez yanına var ve türküsündeki hüznü sor, nasıl bu obaya kendini adamışsan, kendini ona ada.
Ve haydar Gök dağına gitti gece gündüz at sırtında. İnzivaya çekillmiş bir ozanı bulmasını istemişti şaman, Celal demişti adına.
Gök dağında Celal onu bekliyordu.
Hurafeler anlattı Celal, atalarının yitip gitmiş türkülerini çığırdı. Sonra da hiç bilmediği, duymadığı şeyler dinledi Celalden.
Yunanlıların Zeus'a tapınmasını anlattı Celal, Tengri'nin dengidir Zeus, ona taparlar.

...

Yalnız da değildi, timur, Candar ve halil adında üç Türk daha vardı. Obalarının adlarını dahi çok iyi bilmezdi ama beraber geçirdikleri zamandan sonra kardeşim diye seslenirdi artık onlara.

Haydar, Halil, Timur ve Candar günler boyu Celalden hurafeler dinlediler. Kendi türküleri gibi türküler, şiirler ve hikayelerdi bunlar. Ama hurafeydi bunlar. Celal sadece dinleyin demişti onlara.

Birgün Celal türkü söylemeyi kesti.
- Günler günü beni dinlediniz ey yiğitler, türkülerimi dinlediniz. şimdi de beni izleyin de türkülerimi görün demişti Celal.

Sonra hurafeleri gördüler.

O gündür hurafe olamayacak kadar gerçek canavarlarla savaştılar.

...

Timuru, Halili ve Candarı aradı ağaçlıkta gözleri. Nerdeyse dikkatli gözlerden bile saklanmışlardı. Haydar avına tekrar baktı. Sonra gözleri Celali aradı ağaçlıkta. Celalin karalı ve sert yüz ifadesi ile karşılaştı. Aslında tam olarak göremiyordu Celali ama artık avlanırkenki yüzünü aklına kazımıştı Celal'in.

utkuy arkadaşım hikayemi devam ettirdiğin için, ve çok güzel devam ettirdiğin için sana çok teşekkür ederim. bu devam edişi hikayemin kurgusunu beğenmen ve saygı duyman olarak kabul ediyorum ve ben de devam ettireceğim!