FrpWorld.Com

ikisi de hırslı
ikisi de çıkarcı
ikisi de tanrı olmak istiyor

ikisi de bunu başarıyor
yalnız birsii vaz geçiyor

ne düşünüryosunuz sizce de aralarında benzerlikler var di mi!

"Yanlız biri vaz geçiyor"

burası çok büyük bir fark.Cyric raistlin gibi bir durumda olsaydı vaz geçermiydi sizce?

Raistlini düşünün herkese borcunu ödüyor.sevgili kenderimize o zehirli iğne battığında kendi hayatını tehlikeye atarak onu kurtarıyor.Bunun nedeni sırf kendisini ona karşı borçlu hissetmesi ve bundan da öte borcunu ödeme hissi duymasıydı.Ve bupu var tabiiki.Cyric hiçbir yaratığa karşı böyle şefkat besleyebilirmiydi?

Cyric yukarda yazılanları yaparmıydı?

Raistlini sadece hakkındaki söylentilerden tanıyacak kadar cahilim. Ama madem benzerliklerden bahedilmiş bende farklarından bahsedeyim.
Biri büyücü biri hırsız.
Biri kendi gücü ile en sonunda tanrılık noktasına çıkma durumuna geliyor biri ise olağnüstü bir dönemde tanrıların üstündeki bir güç tarafından tanrılarığa kabul ediliyor.
Biri tanrı olmasına rağmen acı çekiyor.( bu Cyric) Birisi ise tanrı olmasa da gücünü korumayı beceriyor.
Doğrusu Cyricin pek Raistlin le karşılaştırılabileceğini sanmıyorum. Gerçi Cyric de kalbinin yumuşak olduğu bir dönem yaşamıştı. Avatar üçlemesinin ilk kitabında gayet iyi bir insan gibi gözükmüştü bana. Ama Cyric Raislin gibi muazzam bir güçten çok kurnazlık ve elindekini iyi kullanma sonucunda tanrılığa yükseliyor. Tabletleri bile son anda Midnight ın elinden çalarak aldığını unutmamak lazım. Bu arada elinde Godsbane adlı kılıcın (ki bildiğim kadarı ile kılıç Mask) ona yardımını da unutmamak lazım. Sonuçta Raistlinden çok daha farklı bir metod izliyor. Bir de geçmişe dönersek sanırım Raislin Corax a göre çok daha mutlu bir çocukluk geçirmiş Cyric ailesi tarafından reddedilim Zhentil kalesinin dehşetinde büyürken (hiçbir zaman gerçek anlamda sevgiyi tadmadan) Raistlinin (ailesi var mı bilmiyorum ama) en azından kardeşi Caramon vardı ki bildiğim kadarı ile Caramon kardeşini delice seviyor. Sonuçta ilk bakışta benzerlikleri var gibi gözükse de çok farklı iki hikaye gibi geliyor bana. Ve bilmiyorum belki bir yerde bana yakın gözüktüğü içindir Cyricin ki beni daha fazla çekiyor her ne kadar Cyric ten hiç hoşlanmasam da.

raini wrote:Biri tanrı olmasına rağmen acı çekiyor.( bu Cyric) Birisi ise tanrı olmasa da gücünü korumayı beceriyor.

Raistlin Tanrı olduğu zaman bütün Tanrıları yoke diyor ve dünyadaki bütün canlıları da yokediyor böylece yokolmuş bir dünyada hükmediyor ve yeni hayat yaratma yetisi de olmadığı için sonsuz bir boşluğun Tanrısı oluyor. Bu nedenle Paladine sayesinde (zaman yolculuğu vs. geçiyorum) uyarılıyor ve tam Takhisis'le savaşarak ilk Tanrıyı öldüreceği an geleceğini öğrenip Tanrılıktan vazgeçiyor bu nedenle her gün sabah Takhisis tarafından diriltilip karnı değişilip bağırsakları sökülmek suretiyle yeniden öldürülüyor (sonsuza kadar).
Buradan kurtarıldıktan sonra bütün büyü gücü elinden alınıyor (yani Tanrı olamasa da gücünü koruyor ifadesi hatalı)

raini wrote: Bir de geçmişe dönersek sanırım Raislin Corax a göre çok daha mutlu bir çocukluk geçirmiş Cyric ailesi tarafından reddedilim Zhentil kalesinin dehşetinde büyürken (hiçbir zaman gerçek anlamda sevgiyi tadmadan) Raistlinin (ailesi var mı bilmiyorum ama) en azından kardeşi Caramon vardı ki bildiğim kadarı ile Caramon kardeşini delice seviyor.

Corax'ı yanlışlıkla yazmışsın Cyric demek istiyorsun anladım merak etme . Raistlin'in çocukluğu pek de güzel geçmiyor doğrusu. Caramon onu sevse de Raistlin onu kıskanıyor ve içten içe kardeşinden neferet ediyor (özellikle hoşlandığı bir kızla yattığını görünce) ayrıca Raistlin annesini çok seviyor fakat annesi bir tür medyum olduğu için garip bir şekilde krizler, nöbetler geçiriyor ve Raistlin annesine bakıyor (ve onun için çok üzülüyor). Okulda bile hiçkimse Raistlin'i sevmiyor ona adlar takıyorlar (sinsi gibi). Ayrıca babasını da annesini de kaybediyor. Ã?ocukluğuna eklemek istediğim diğer çocukların hiçbiri onunla oynamıyor ya da Raistlin onların dayanıklılık ve güç gerektiren oyunlarını pek oynayamıyor, hiç bir arkadaşı yok (istisnalar Sturm, Tas, vs. hariç)
Yine de nadir bir şekilde sevgi de görüyor ama bu onu sevenlerin kendisine acıdığını düşündüğü için yine de mutlu olmuyor.(ki aslında cidden acıyorlar da)

Bence ejderha mızrağını da bir oku çok beğeneceğinden emin olabilirsin. Söylentilerle bir kitabın romanın ya da hikayenin gerçek tadına varabilmen mümkün değil kanımca...

coraxın dediğine katılıyorum;
raini ejderha mızrağı serisini oku, çok hoşlanacaksın

ve quelin dediği de doğru aralarındaki dağ farkı burqada birisi vaz geçiyor
ama neden? Eğer Raistlin yok olmamış bir dünya bulsaydı ve kendisine has bir yaşam yaratabilseydi vaz geçer miydi?

Aslında nihai bir gözle bakılacak olursa, Raistlin başarısız oluyor
Cyric ise başarıyor (bunu daha baba bi adam olarak düşündüğüm için söylemiyorum yanlış anlamayın) Cyric çok daha avantajlı, büyük bir karışıklıktan, KArışıklıklar Zamanı'ndan yararlanıyor, Oysa Raistlin koskoca Takhisis'e kafa tutmak durumunda kalıyor, bunu da hesaba katmak lasım

bir de şu var, Cyric yalnız kalmaya mahkum, Raistlin de öyle, ve ikisi de acı çekiyor

Gerçi FR da Cyric tek başaran kişi değil bilmiyorum DL de Raistlin den başka yaklaşan oluyor mu?

Evet Cyric başarıyor Raistlin başaramıyor ama imkanlar eşit değildi.

aslında FR'de tüm tanrılar mortal being'den yükseliyor o yere
DL'de ise Raistlin'in kafa tuttuğu tanrı Panteon'daki Üç büyük tanrıdan biri

hatta.. adam... koca grater godları yiyip....bütün çıkarıyor... ve pyros çok haklı fr de mortal ın god olması normal.. ma dl de godlar daha büyük bir god ın çocuğu.. yaniiii...adamlar ölümüne ölümsüz...

ama mağlup edilebiliyorlar

yani ao da mağlup edilebilir (zira ondan büyüğü varmış bildiğimiz üzere)
chaosun mağlup edildiğini yaz alevinde gördük (hem de bir kender tarafından)

yani ölümlü olmaları sorun değil
yenilmez olmamaları sorun

Evet ikiside acı çekiyor, ikiside yalnız falan ama raistlinin başaramamış olduğunu düşünmüyorum. Bence o son anda dooru olanı yaptı yani asıl başarı bu derim ben. Bunu başarmayı istemedi kısacası...

aslında başardı
ama başardığı şeyin hiçbir işine yaramadığını gördüğü için vazgeçti

başarısının sonunda ortada dünya diye bir şey kalmış olsaydı
kesinlikle geri çekilmezdi