Yeni Yaşam

[Aegron Linwelin]

YENİ YAşAM

Bölüm 1: Gizemli olan…

Hızlı yağan yağmura ragmen o hiç aldrımazcasına yoluna devam ediyordu. Işıkları geçmiş kordona doğru yürümeye başlamıştı. Aklında ne yapacağı konusunda en ufak bir şey yoktu. Evden kaçmak yeni bir hayata başlamak. Bilemiyordu artık yapması gereken şeylere beyni değil ayakları karar veriyoru adeta. Başını kaldırdı ve yağmurun dindiğini ancak o zaman fark edebildi. Güneşin keskin ışıklarına elini perde yaparak baktı ve gülümsedi. Yüzünde çocuksu bir ifade oluştuğunun farkındaydı. Bunu sebebini anlamasada içinde büyük bir mutluluk doğu vermişti birden. Ailesini acılarını neler olacağını düşünmüyordu bile şu anda. Tek istediği bir şeylerin olması ve hayatının değişmesiydi beklide. Siyah uzun saçlarını geriye hafifce attı. Birden babasının siması göz önüne geldi ve geri dönerse nele olacağını babasının ona neler yapabileceğini düşündü. Babası aslında kötü biri değildi önceden. Parasızlık ve daha bir sürü nedenden dolayı böyle olmuştu babası. Hergün içkili eve gelmeye ve annesini dövmeye başlardı. Bir gün annesini döverken önüne atılıp:

‘Yapma baba ne olur?’ dediğini anımsadı. Babasının gözlerine o kadar masum bakmıştı ki kim olsa buna dayanamazdı. Babası bir an durdu göz temasını kesmediler belli bir süre babasının gözlerinin içindeki alevin çoktan söndüğünü işte o zaman anladı ama çok geçti.
Babası elini havaya kaldırıp tam suratını ortasına indirdiğinde onun için babası ölümüştü artık. O gece annesinin evi terk etmesi onun için daha büyük bir acı olmuştu. Annesine uzun süre ulaşmaya çalıştı ama nafile…

Böyle geçen bir dönemden sonra kendini dışarıda bir nebze olsun özgür hissedebilmek onun için iyiydi. Artık kafasında hiçbir dert yoktu. Bu düşünceler içerisinde ilerlerken ani bir fren sesi ile irkildi.Kornalar ötmeye başlamıştı. Ne olduğunu anlayamamıştı bile. Siyah kırmızı arabadan çıkan kel adam ona dik dik baktı ve:

‘Kör msün be, belanı mı arıyorsun’ diye onu azarladı. O ise bir an durdu ve adama bir şeyler söylemek istedi. Adamın bakışlarının yumuşadığını anlayınca sustu ve hzılı adımlarla arkasına bakmadan yürüdü. Adamın bakışlarında bir şey olduğunu fark ettiği için olsa gerek geriye dönüp baktı. Adam da dik dik ona baktı ve gülümsedi özür dilercesine adeta. Adam tebessümü onunda yüzünde yapmacıkda olsa bir tebessüme dönüştü. Adamın dik dik bakmasının altında başka bir şey arıyordu o. Ama aklına en ufak bir şey dahi gelmiyordu. Babasının eski arkdaşları olabilirmiydi acaba. Ya ona söylerse diye düşündü bir an. Sonra yüzündeki tebessümün kaybolduğunu fark etti ve koşarak kaçtı oradan…..