Düşünüyorum da...

[Alenthas]

Bilgisayarımın başında otururken yine derin düşüncelere gark etti aklım...

Neden böyleyim ki ben?? Acaba saçmalıyor muyum? Bazen hayatı kucaklayarak kabul etmeme rağmen bazense "neden yaşıyoruz ki?" diyorum... Sahiden yahu, neden yaşıyoruz ki? Ölsek ne olucak ki? Ya cennet, ya cehennem.. Korkulacak bir şey mi vardır? Ama yinede hayat güzeldir... Ã?yle midir? Bu çelişkiden bir türlü kurtulamıyorum... Acaba ben hayatın anlamını mı sorguluyorum? Neden yaşıyoruz cidden? Yada neden yaşamı bu kadar çok seviyoruz ki yaşamak için her şeyimizi feda ediyoruz?? Neden fakirlik içinde yaşayıp hiç sevmediğimiz şeylerle hayatımızı boşuna harcıyoruz? Yada neden sürekli yeni şeyler icat edip zengin olmaya çalışıyoruz?? Ne anlamı vardır ki zengin olmanın? Zenginlik gelip geçici değil midir ki? Bilemiyorum...

Düşünüyorum da... Acaba bu sorulara cevap verebilecek bir Allah'ın kulu var mıdır..? Yoksa boşu boşuna yazıyor muyum ben bunları buraya...

Yine de... Yaşamak güzeldir...

Ã?yle midir?

Düşünüyorum da... Acaba ben çok mu düşünüyorum?

[Firble]

Bence cevap vermeye cesaret edebilen herkesin bu sorulara kendine göre bir cevabı vardır. Kimsenin de başkasına kendi cevabını kabul ettirmeye çalışması doğru değildir. Ancak bu konuları tartışmak güzeldir. Özellikle arkadaşlarınla kafanı dinlendirmek istediğin bir akşam vakti. Hafif de uykun varken...

Son olarak düşünmek iyidir kardeş... : ) ) ) ) )

[Artemis Entreri]

Cennet Cehenneme inanıyorsan şu anda içinde bulunduğun durumu bir sınav olarak nitelendirebilirsin. Bu da yaşaman için sana fazlasıyla bir amaç verecektir. Eğer soruyorsan ki tanrı herşeyi bilir, neden yaşamak zorundayım? Buna kendimce verdiğim cevap da şu olacaktır. Tanrı senin ne olduğunu biliyor da, sen kendinin ne olduğunun farkında mısın? Hayat, bu soruya aranan bir cevaptır.

[dwaxer]

.
Hayat güzeldir.

Ã?rneğin ben şimdi bilgisayarın başında yazıyorken, dünyada milyarlarca (evet milyar) insanın fakirlik çektiğini, yiyecek ekmeği zor bulduğunu hatırladıkça, benim de hayatım problemlerle dolu olmasına rağmen, aslında hayatımın güzel olduğunu anlıyorum. Bilgisayarda oyun oynayıp, internete girebilmek bile bir nimet.

Bu duyguları, algıları yani hissettiklerimizi çabuk tüketmekle ilgili bir şey. İnsanoğlu daima gerek maddi gerekse manevi olarak elindekilerin daha fazlasını ister. Bunda bir kötülük yoktur aslında. Ama işler istediğimiz gibi gitmeyince ruhsal durumumuzu bozacak kadar olumsuz duygularla yüklememeliyiz benliğimizi. Güzelliklerin değerini gösteren olumsuzluklardır aslında.

Eğer "Hayat anlamsız" ya da "Neden yaşıyoruz ki?" şeklinde düşünceler sık sık aklınıza geliyorsa ve gerçekten de hayattan zevk almadığınızı düşünüyorsanız, devamlı bir hüzünlülük hali varsa, (bir uzman olarak söylüyorum) yanılsama içindesiniz demektir. Bbunun anlamı depresyondasınız demektir. Depresyon bir hastalıktır, herkesin başına gelebilir. Ã?oğu insan çeşitli sebeplerle depresyona girer ve çıkar. Ama bazen 15 günden fazla süren durumlarda muhakkak bir doktordan yardım almak gerekir. Genelde basit bir hapın doktorun tavsiye ettiği şekilde kullanılmasıyla, bu anlamsızlık hali geçip gider, hatta kişi kendini eskisine nazaran çok daha iyi hisseder ve "hayatın güzel olduğunu eskiden nasıl da görememişim" der.

Hayat zor olabiliyor bazen, bünye ya da manevi durum zayıf olabilir. Depresyonun utanılacak bir tarafı yok, tıpkı gözün bozulduğunda ya da dişin ağrıdığında doktora gideceğin gibi. Bazen yardım almak gerekir. Aklı başında bir aile büyüğünün de faydası olabilir bunun için. Konuşmak çözüm olabilir.

Bunların yeri burası olmayabilir, üzgünüm meşgul ettiğim için. Tek sebebi hayatın anlamı, anlamsızlığı mevzularının geçmesi yüzünden, toplumda yaygın bir rahatsızlığa dikkat çekmek istedim. Hayat anlamsız değildir.

.

[Hakikatli-TormII]

Artemis Entreri'nin cevabını mantıklı buluyorum, bildiğin gibi bize anlatılan iki dünya var. Biri şimdi diğeri ise öldükten sonra. şimdikini tiyatro gibi düşünebilirsin, ve tanrı herşeyi bilse bile bizim doğaçlama yapmamızı istediği için buradayız ve bu tiyatroda aslen bir sınavdır. Nasıl oynadığına göre rolün btince değerlendirilirsin. Zenginlik vb. demişsin onlarıda rolümüze etki eden etmenler olark düşün ve insanlığın arzuları için gerekler.Onlar mutluluk kaynağıdır. Geçicide olsa burası için kalıcıdır. Oyun bittiğinde ise teknik ekibi görürsün, yönetmeni. İşte o zaman senin için diğer dünya başlamış olur. Senin şu anki amacın hem burası için rahat, başarlı olmak hemde sonsuz olan diğer tarafta aynı şekilde kalmak için çabalamaktır.
Soyut ve dini bir cevap oldu sanırım, elimden bu kadarı gelir.

[Alenthas]

Cevaplarınız için hepinize teşekkür ederim..

Benim sorunum hayatı anlamsız görmek değil.. Benim sorunum bi çelişki içerisinde olmam Bi bakıyorum hayat çok anlamsız gelirken, başka bir zaman baktığımda çok güzel geliyor (Bunu başıma gelen olaylar değil durup durmadık yere oluyor) Artemis senin dediklerinide düşündüm ben ona da inanıyorum ama yinede çok garip geliyor.. Yani bu bir test ama neden böyle bir teste tabii tutulduğumuzu çözemiyorum.. İyiyle kötüyü ayırmak için? E peki Allah hepimizi eşit yaratmışsa o zaman hiç kimse kötü doğmamıştır? O zaman dünyadaki olan şeyler bizim aklımızı çelip kötü yapmaz mı? O zaman kötü olmak yetiştirilme tarzına ve nasıl çevrelerde yetiştirildiğinle ilgili... Peki çocuklarını kötü yetiştirenler nasıl kötü olmuş? Yada çevredeki herkes çocuğunu kötü mü yetiştiriyor ki bir bölge hep serseri kaynıyor? İnsanlar nasıl kötülük düşünüyorlar? Bi insan nasıl olursa sırf başkasının kötülüğü olacak şeyleri yapmaya çalışabilir? Sanırım insanların aklının alamayacağı şeyleri anlamaya çalışıyorum

[Edmond]

Hayata ne anlam yüklersen hayat senin için odur.Mesela ben Allah'a canı gönülden inanıyorum.Bu yüzden hayatı sınav olarak nitelendiriyorum.Benim gözümde hayat, boşa geçirilmeyecek, ancak zehir edilmeyecek bir yer.Yani hayatta, bazılarının değişiyle, sırf namaz kılıp, FOREVER DİN, geçinmek kesinlikle saçma.

Ki bazılarınız beni biliyorsunuzdur, hat safada vurdumduymazımdır.Hayatın anlamını biliyorum, ancak onu boşa geçiriyorum.

Hayatımı boşuna geçirmiyorum.Sana şöyle açıklayayım:

Bu yaz yay yapmaya karar verdim.Yaklaşık 1 metre boyundaki bir dalı aldım elime.Köydeyiz, her taraf gübre kokuyor.Yaklaşık 5 saat boyunca o yayla uğraştım.Amcamda beni seyrediyor tabi.Bu esnada elime 8 kez testere girdi, 4 kez bıçak girdi, 3-4 kez de kıymık battı.İşin sonuna doğru yaya baktığımda kandan kıpkırmızıydı.Elim acımıyordu belki ama zarar büyüktü.Amcama *O kadar uğraştım, ne işe yaradı şimdi bu, elime girmeyen kalmadı* dedim.Sırıta sırıta, *Eline ustalıkta girdi*

Bu söz bana yetti de arttı bile.

Yaptığın her iş, tecrübedir.Tecrübe belki işine yaramasa da ölmeden önce bile edinilir.Ben de hayatımı tecrübelere adadım.Bence olay bu!

[Dreamscape]

Tek sorun dinin var olup olmadığında bence.Yani emin olamıyoruz eğer monoteist bir insansanız acaba Tanrı varmı diye mutlaka düşünmüşsünüzdür...Varlığına inanıyoruz ama emin olamıyoruz çünkü hiç görmedik ki !..Gördüm diyenlerde hep farklı tip insanlar oluyor ...

Ã?eşitli ibadetler yapıp ona yakın olduğumuzu düşünüyoruz belkide gerçekten yakınlaşıyoruz ama bilimsel taraftan bakarsakta bu durum sadece psikolojik bir olay...Dünyevi sıkıntılardan kurtulmak kendimizi avutmak için belkide Tanrıya yalvarıyoruz... belkide Tanrı yok ama biz yinede yalvarıyoruz işte...

Kendi görüşümü söylemem gerekirse bence Tanrı var düşünsenize hiçbir etki olmadan sonunu bilmediğimiz evren nasıl var olsun ki?Ama bu Tanrı nasıldır onu herkes kendi iç dünyasında şekillendirir...

Mesela ben iyi olan herkesin ateistler dışında cennete gideceğine inanıyorum...Yeter ki bir şeylerin farkında olalım...

[Edmond]

Dreamscape yazdıkların gerçekten güzel şeyler, ancak mevzu sanırım iyi olmakla bitmiyor.

Sanırım, evrenin yaratılması, ya da benim yaratılmam, tesadüf eseri olamaz.En azından kibritin bile bir yapanı varsa, şu evren tesadüfen olamaz.Tabi bu benim düşüncem.Ya da ben, biyolojik bir facia değilim.Ya da düşünen bir hayvan da değilim.Sanırım ben farklıyım.

Sadece kulaktan dolma bilgilerle inanmak, affedersiniz ama salaklıktır.Ancak düşünmek bile insanı Allah'a yakınlaştırıyor bence.

Sanırım insan ateist olmadığı zaman değil, bir şeyler yaptıysa cennete girebilir.Yani sadece inanmakla veya inanmamakla bitmiyor iş, azcık bu dünyada bir iş yapmış olacaksın.Birçok peygamber de belirtmiş zaten bunu, *Hayır sevaptır*

[Hakikatli-TormII]

Edmond'a birkaç şey daha ekleyeyim, biz onu görmüyor değil, göremiyoruz. Düşün tesadüf eseri hiçbirşey olamaz çünkü tesadüf sadece bir kereye mahsustur. Belli bir şeye bağlı değildir, eğer tanrı olmasaydı yani bütün bunları yöneten bir güç insanlar her zaman böyle doğamazdı ve güneşin doğudan doğması tesadüf olur hergün başka yerden doğardı. Bence sorun dinin varlığı yokluğu değil. İnsanların hayatındaki bazı şeyleri dine yada başka yükleyerek harcaması. Bu çok kolay çünkü hiçişi olmayan biri belki nede olsa öleceğim bu geçici der ve en kolayı yapmış olur. Ve boş yaşar, ama yanılır bence kalıcıdır. İyi bir yaşama sahip olmamız lazım bence ve bunun için elimizden geleni yapmalıyız. Gününü yaşa diye bir söz var, dini ve sonuçlarını bil onun çerçevesinde gününü, yaşa zevk almaya bak derim herkese. Bence hayatın amacı ne olursa olsun eğlenmektir(öldükten sonrada). Bunun için malı, parayı geçici gereksiz görmem ama ölümden sonrasınıda göz ardı etmem. Heryerde eğleneceğiz, felsefe bu

[Alenthas]

Malesef onca şey yazdıktan sonra bilgisayarımın donup baştan başlatma zorunda kalmam uzun uzun yazma isteğimi köreltti...

Evet.. Bakalım.. En son ne diyordum..?
Hmm.. Evet.. Asıl amaç eğlenmek olmalıdır sahiden de, bende bu fikre tüm kalbimle katılıyorum ve üzerine bir kaç şey eklemek istiyorum.. Mesela bir işçi her gün çalışmaya aynı monotonlukta gittiğinde o işçi kendine göre hayatını boşa harcamış sayılmaz mı? şöyle düşünürsek tabii, bu işçi bir ev yapmak için (yada başka bir şey) zamanını harcıyarak bize hizmet etmekte... Doğru, fakat tüm hayatını bu işi yaparak, ve hiç bir zevk almadan yaparak harcarsa işte o hayat boşa harcanmış demek değil midir? Ben buna üzülürüm işte. Büyük konuşmak istemem fakat ben böyle bir durumda olsam koyarım kendimi yola, ver elini dünya... Tabii hayalperest bir düşünce gibi gelebilir fakat az parayla dünyayı dolaşanlar insan değil de nedir?

Onun dışında din üzerinde ne kadar çok fikrim olmuş olsa bile uzun uzun yazma alemi görmüyorum, zaten sizin düşüncelerinize katılmaktayım... Ve ne kadar din herkes tarafından başka şekilde yorumlanıyor olsa bile aslında herkes doğrusunu biliyor... Güzel ahlak... Bunun dışında hiç bir şeye ihtiyacımız yok... Dünyanın konumunun dünü bugüne bağladığı bu son dakikalarda sizlere güzel ahlaklı günler diliyorum Dualarım sizinle olsun...

En son ve en önemli olarak... Eğlenmenize bakın

[Efla]

Felsefik tartışmalara kapımız açıktır arkadaşlar.

Ama din konusunda Herkesin kendi görüşleri var gibi bunu tartışmak için doğru platform frpworld değil. Zaten bu konuda frpciler üzerinde büyük bir önyargı var. Burada yazılanların bir şekilde frp-antisempatizanları tarafından farklı şekilde yorumlanıp alehimizde kullanılmasına neden olabilir.

Bu yüzden tartışmanın din çerçevesinden uzaklaşarak devam etmesini rica edeceğim sizden.

Anlayışınız için teşekkürler.
Saygılar...

[Artemis Entreri]

Bu konuları uzun zaman önce düşünmeye başladığım için söyleyebilecek bir iki sözüm var. Fakat din konusunu dışarı çıkarıp tartışmak gerçekten zor. Yine de Efla söylediklerinde çok haklı. Bu konuyu din boyutuna taşıyıp tartışacaksak bile yeri "frpworld" olmamalı.

Hayat bir oyuna çok benzer. Bir bakıma oyunlar benim hayatım olmuştur. Geriye bakıp düşündüğümde lise hayatımı, ortaokulun büyük bir çoğunluğunu ve üniversitede geçirdiğim 1 buçuk senemi hep oyunlara adamışım. Hayatın amacını ve anlamını sorgulamak için de, bu yüzden ben, bir oyunun amacını sorguladım.

Bir oyunun amacı, benim için hiçbir zaman "yenmek" olmamıştır. Hayat oyununda kimse için amaç yenmek olmamalıdır zaten. Ã?ünkü hiç kimse bu oyuna eşit koşullarda başlamaz. Bir warcraft haritasında fazladan altınla başlayan yada counter strike da ilk round da avp ile karşınıza çıkan birisini düşünün. Hayır amaç onları yenmek değil. Amaç, sahip olduğunuz koşullarla, en iyisini yapmaktır. Bunun dine verdiğimiz değerle hiçbir ilgisi yok. Bu, kendimize verdiğimiz değerlerle ilgili.

[yeminer]

Cesareti olan herkesin bunlara verecek cevapları olduğu konusunda Firble'ye katılıyorum ama bunları uykuluyken mutala etme fikrine katılmıyorum. Bunlar hakkında düşünüp fikir alışverişinde bulunacaksak son derece zinde bir kafaya ihtiyacımız var.

Hala yeterince derin ve düzenli düşünürsem bazı konularda farkındalık kazanabildiğimi farkettim ki bu konuda söylenebilecek çoğu şeyi duyup düşündüğüme inanırım. Bunlar zor ve dikkatle üzerinde durulması gereken konular.

[Edmond]

Bence de hayat bir oyun, ancak amaç bence *Kazanmak*, kazandığımız şey bazen aşktır, bazen okuldur, bazen paradır, ama her zaman bir amaç vardır.

Bir film vardı *HAYAT GÖZELDİR*, ikinci dünya savaşı'ndaki bir *BABA*'nın hikayesini anlatıyordu.Hayatımda bir filmde o kadar ağlamadım asla.İzlemeyenlere şİDDETLE ve HARARETLE tavsiye derim.Spoiler o kadar spoiler olmayacak, biraz özet tarzında olacak, ama yine de bakmayabilirsiniz

Code: Select all

Filmde, babası çocuğa, "Bak oğlum, bir oyuna başlıyoruz.Bu oyunda 1000 puan toplayan kazanıyor.Bu 1000 puanı da, asker amcalarınla saklambaç oynayarak kazanacaksın" diyor.Filmin sonuna kadar çocuğu o şekilde kandırıyor."1000 puan gelince, tank kazanacaksın" diyor.Filmin sonu da bir o kadar acıklı,

Mükemmel bir film :'(

Tabi her şeyden önemlisi, hayat kazanmak zorunda olduğumuz bir oyun, yer yer oyunun zor bölümlerini aşmamız gerekecek, yer yer takılıp kalacağız ve bu oyun biz öldüğümüzde bitecek.Amaç sonunu görebilmek.Daha gören çıkmadı, ilk ben olacağım :p