Bizi biz yapan sadece dış görünüş ve karakte

[Lord_Feanor]

bir süre önce kız arkadaşım sanırım aşkımı test etmek için eğer o ölürse, onunla aynı dış görünüşe, karaktere ve onun anılarına sahip bir klonunu sevip sevmeyeceğimi sormuştu. bu soru daha sonra bende yığınla farklı düşünce ve bu düşüncelerin üzerine gelişen senaryolar uyandırmıştı. heroes da da benzer bir olayı görünce bu düşünceler hortladı ve size de sorayım dedim. hatırlatmak gerekirse;

Code: Select all

sylar nathan ı öldürüyor, ancak peter da sylar ı yakalayıp bayıltıyor. eleman baygınken parkman sylar ın hafızasıyla oynuyor ve onun sylar ın öldüğünü, kendisinin nathan petrelli olduğunu düşünmesini sağlıyor. zaten shapeshifting yeteneği ve nathan ın anılarına sahip olan sylar hayatına nathan petrelli olarak devam etmeye başlıyor. 

anlaşılacağı gibi kendisini sizin sevgiliniz sanan kişide bir problem yok(heroes daki durum biraz farklı ama örnek işte), tek sorun sizin o nun gerçek "o" olmadığını(!) biliyor olmanız. yoksa sizin hafızanızdan da sevgilinizin ölümünü silseler hiçbir sorun kalmayacak ortada.
o kişi gerçekten sevgiliniz değil dedik; ama eğer dış görünüşü, karakteri ve anıları onun gerçek sevgiliniz olmasını sağlamıyorsa o zaman bu işin gerçek kriteri nedir?

sorduğum soru şu;
sevdiğiniz birinin öldüğünü bildiğiniz halde, karşınızda ona benzeyen, onun karakteri ve hafızasına sahip olan ve o olduğunu iddia eden birisini bulduğunuzda, geri geldiğine inanır mısınız? sonuçta mezarda yatan beden dışında kimse için değişen birşey olmayacak, hatta o bedeni ortadan kaldırdığınızda bir süre sonra tüm olanları kendi hayal gücünüzün ürünleri olarak düşünmeye başlayabilirsiniz.

dünya nın sizin dışınızda var olmadığı düşüncesine kendinizi kaptırırsanız kabullenmek kolaylaşabilir. ama tabi kimsenin sevgilisi ölmesin

[Edmond]

Hayır, bir insanı dış görünüşü veya karakteri yüzünden sevmeyiz aslında, onu, O olduğu için severiz, yani bir fotokopisi de gelse aynı eskisi gibi sevemeyiz.Eğer öyle olsaydı daha düzgün birisi geldiğinde, ya da daha güzel biri, o zaman eski aşkımızı bırakırdık.Aşk, bir karaktere veya görünüşe değil, kişiye olur bence.

[Darkgnome]

Bilimsel bir araştırm var. Karşı cinsten iki kişiyi karşılıklı koyuyorlar ve kendileri sohbet ettiriyorlar. Aradan belli bir saat geçtikten sonra kişilerin ikisine de karşısındakinden hoşlanıp hoşlanmadığını soruyorlar. Ã?oğunlukla cevap hoşlandığı oluyor.

Yani bir kişiyi onun hakkında bildikleriniz için de seversiniz.

Biraz daha irdelersek, aşk için bir geçmiş gerekir. Bir kişiyi sadece kişiliği ve dış görünüşü değil, paylaştığıklarınız içinde seversiniz. O kişiye baktığınızda geçmişte başınıza gelen komik, güzel, o zaman için korkunç ama şimdisi için özel anlar gelir. Size nasıl destek olduğu ve sizinle nasıl paylaştığı. Buna göre sizde ona nasıl davranacağınızı bilirsiniz. İnsan meraklıdır ama bilinmezliğin huzur ile zıt olduğu bir gerçektir. İnsn ise huzuru arar sevdiği kişide.

Bri çıkıpta aşık olduğunuz ama ölen sevgiliniz gibi ise bu size neşeden çok acı da getirebilir. Her baktığınızda onu hatırlarsınız. Ayrıca kimsenin aynı olacağını sanmıyorum. Dış görünüş ve kişilik olarak aynı olsa dahi kokusu farklı olur. Hayvanlar sevgililerini dış görünüşten çok kokuya göre seçiyorlardır. İnsanlar da bu köreldi deselerde herhalde o kada da değildir.

İşin daha da kötüsü o güzel anılarınızı yaşadığınız kişi değüştüğü gibi sizde değişirsiniz zamanlar. Aynı anıları bir kere daha yaşayamazsınız. Ya biriniz ya da diğeriniz o anı bozar. Bence aşka bir güze yönde birlikte gelişmiş olmanızdır. Sizdeki bazı şeyleri ona borçlusunuzdur, onuda size olduğu gibi.

Meeh. Neyse işte. Aynı olmasa dahi başkasına da aşık olabilirim. Aşkın belli bir kalıbı olduğuna inanmıyorum.

[Starfell]

Aşk libido da gizlidir. Güzel olan herşeye aşık olunabilir. Ahh Ahh aklıma geldiler şimdi. 2side kıvırcık ikiside tarz insanlar. İkiside güzel. İkisiylede farklı anılarım var. İkisinide aşığım. demek ki aşk birden fazla kişiye duyulabilir. Ama dikkat etmek lazım yakalanınca acısı fena çıkabilir.

[Dragon_Knight]

Ölen sevgilisini diriltmeye çalışan bir adam hakkında hikaye yazıyorum. Onu diriltecek kadar çok seviyor ama geri geldiğinde her şey aynı olacak mı? Gelen kopyası değil kendisi olduğu halde onu eskisi gibi sevebilecek mi? Bilmiyorum. Zaman gösterecek. Cevabı bulduğumda sizinle paylaşırım.

[Lydronk]

Herhangi bir bilimsel dayanağım olmadan, ama keyfi biçimde rastgele atıp tutturma tekniğinden de uzak durarak söyleyebilirim ki; hayır!

Karakter, temel olarak, verdiğimiz tepkiler bütünü. Yalnız, kişilik ve karakter ayrı şeyler; karakter, mesela, kişiliğinizi ne kadar kolay değiştirebileceğiniz, deneyimleriniz doğrultusunda verdiğiniz tepkilerle kişiliğinizin nasıl ve ne kadar değişeceğini belirliyor bence. Bir nevi meta-kişilik. Kişilik de bildiğimiz kişilik!

Bu açıdan bakınca, tıpatıp klona deneyimleri aktarmanın bir yolu yoksa kişiliğ ve karakteri aynı kalır, sonra, zaman içinde değişir. Yani deneyim de insanın önemli bir parçasını oluşturuyor.

Bence.