Yavaşça Karargahı süzdü baştan aşağıya inceledi. Duvarları hissetmeyen sol iskelet eli ile sevdi soğuk duvarları bir an için hissettiğini sanarak. Yavaşça ilerledi Karargahın dışında etrafına baktı ve derin bir iç çekti. Yüzyıllardır yürüyen yorgun bedenine baktı ve gülümsedi. Gümüş maskesini yavaşça çıkartıp girişe bıraktı. Bembyeaz saçları rügarla dalgalandı. Yüzünde Kralları kıskandıraç güzelliği, her kadına kendini aşık edecek özü vardı.
Yavaşça Karargahtan uzaklaşmaya başladı. Ardına bir kez baktı. Gülümsedi bu onu tanıyanlar için sadece bir anlama gelirdi 'Zafer' fakat bu sefer kaybetmişti. Yaşayan ve hazmedemeyen herkesten bıkmıştı. Kibirden bıkmıştı. Kafasını yukarı kaldırdı.
- Teşekkür ederim Lord Oren yüzyıllar süren lanetimde bana biraz bile huzur bahşettiğiniz için...
Yavaşça ilerledi ve ormanın gölgeleri arasında kayboldu...
Rp Dışı : Bu diyarda tanıdığım herkese çok teşekkür ederim. Siteye uzun bir süre önce gelmeme ramen pek fazla forumlarda yazmadım ama okudum ve sizleri bir nebze olsun tanıdım teşekkür ederim...
Saygılarımla...
Uzun yol...
Uzun yol...
Sıradan bir insanla bir savaşçı arasındaki fark,
savaşçının olayları mücadele kavramıyla eşdeger görmesi,
sıradan bir insanın ise olayları mutluluk kaynağı ya da felaket olarak ele almas
savaşçının olayları mücadele kavramıyla eşdeger görmesi,
sıradan bir insanın ise olayları mutluluk kaynağı ya da felaket olarak ele almas
Hava karanlık tı yukarıdaki bulutlar adeta ay ışığında dans ediyordu, sanki esrarengiz bir şeyler oluyordu. Etrafta onu birileri izliyor gibiyi. Kimi izliyordu ve neden ormana girmişti? Karargahın komutanının oramanda ne işi vardı?
Korku olgunlaştırır,
Korku yüceltir,
Korku anahtardır,
Bu yüzden,KORKUN BENDEN!!
Korku yüceltir,
Korku anahtardır,
Bu yüzden,KORKUN BENDEN!!
Karanlık ormanda durdu ve önünde bir Gate açıldı. Yavaşça geçitten geçti ve kendi diyarına ulaştı...
Rp Dışı : Veda etmek zor oluyor... Bu arada Firble, Gorath, Majenta, Burock ve Lord Oren'e yaptığımız RolePlay'in zevkli olduğunu bildirmek isterim..
Rp Dışı : Veda etmek zor oluyor... Bu arada Firble, Gorath, Majenta, Burock ve Lord Oren'e yaptığımız RolePlay'in zevkli olduğunu bildirmek isterim..
Sıradan bir insanla bir savaşçı arasındaki fark,
savaşçının olayları mücadele kavramıyla eşdeger görmesi,
sıradan bir insanın ise olayları mutluluk kaynağı ya da felaket olarak ele almas
savaşçının olayları mücadele kavramıyla eşdeger görmesi,
sıradan bir insanın ise olayları mutluluk kaynağı ya da felaket olarak ele almas
Gorath hızla koşarak Unholly'nin geçtiği koridora baktı. "Nereye gidiyorsun?" diye bağırdı arkasından. Hiçkimseye belli etmesede bu adama çok fazla alışmıştı. Unholly koridora girip kaybolurken hızla arkasından koştu ve kapanmadan önce koridordan içeriye girdi. şimdi ikisi birden kaybolmuşlardı....
Hayatın anlamsız oyunlarında anlamlı bir kapı açmak için sadece gözlerini kapat ve... hisset...
Hisset yaşamak için olan savaşını, böylece elde edersin o sonsuz anlamı...
Hisset yaşamak için olan savaşını, böylece elde edersin o sonsuz anlamı...
Ozan Palisdan yavaşça yürüyordu, yüzünde keder seçiliyordu. Elleri alışkanlıkmış gibi hafifçe lirinin üstünde geziyordu oysaki şarkı söylemiyordu konuşuyordu, "Unholy diyarı ayrılığının üzüntüsüyle bırakma. Seninle konuşma ve tanışma şansına sahip olamadım belki ama gördüm ve senin bu diyarda kendine özgü bir yerin, özel bir yerin olduğuna inanıyorum. O yeri nasıl boş bırakabilirsin. Eğer Lord Oren'le arandaki bir meseleyse her zaman söylediğim gibi Gölgedeniz Tapınağı girmek isteyenlere kapılarını her zaman açacaktır ve girenler pişman olmaz. Yok değilse neden?"
Taşlar unutana dek...
