Bardlara ve dinlemeyi bilenlere

[feryat]

Ah şu sözlerin döküldüğü gök yüzü...
Üzerine korku sembolleri işlenmiş güneşin..
Işığı soğuttu zaten bunca zamandır bedenimi...
Yeryüzüne düşerken kaybettim hislerimi,
Ve artık yüreğim bomboş bu hayat için.

Parmaklarımdan isyan dökülür.
Ne zamanki yaralarım kapanır,
kurtuluş yok ki.
O zamanda zaman beni öldürür...
Nefeslerde saklı hüzün,
Güldüren dokunuşlar gibi...
Ã?rülü bu dünyanın etrafı..
Ve Yüreğimde saklı tek söküğü...

[wicked_one]

Bakışlarım batıya
Günbatımına çevrili...
Görmek istediim geçmiş...
Duymak...
Yaşamak istediğim geçmiş...
Zaman...
Kumsaatindeki kumlar gibi...
Saniyeler...dakikalar...saatler...
Avucumdaki kumlar gibi akarken,
Tutamadığım...yaşayamadığım...
Bakışlarım douya çevriliyor...
Gündoğumuna...
şafağa
Yüzümde olması gerekn bir ifade yok...
Ne bir gülümseme,
Ne başka birşey...
Tepemde yükselirken güneş...
Düşünüyorum...
Ne hayatın anlamını...
Ne de dünyaya geliş sebebimi...
Düşünüyorum...
Sevgiyi...
Nefreti...
Duyguları...
Karşıma çıkacak olanlar...
Ne ellerinde kılıçlarıyla insanlar...
Ne de baltalarıyla cüceler...
Düşmanım...
Kendim...
Sevgim...
Nefretim...
Acıyı kabul ederim...
Yüzümde bir gülümseme ile...
Karşılıksız yapacağım,
Pekçok şeyden biri...
Ama ne için?
Ya da kimin için?
Dostlarım için mi?
Belki de ölmek için..
Çok gencim...
Ölmemeliyim...
Ama ölmesi gerek ne?
Ruhum mu
Bedenim mi?
Hangisi yaşamalı ya da?
Ya ruhum da...
Bedenim gibi yok olacaksa...
Yaşamanın...
Bu acıya dayanmanın
Bu nefreti ve hüznü görmenin...
Ne anlamı var?
Ne anlamı var...

-En sevdiğim şiirim...ve dura ya hoşgeldin diyorum...-

[feryat]

Ne anlamı vardı ki güneş her gün doğuyorsa?
Ne azaptır bu çırpınırcasına?
Sinmemiş mi kokusu dünyaya nefretin?
Ne olur insanlar,
Her zaman sevildiğinizi bilin...

Feryat figan içinde doğa ağlarken,
Hiç mi dönüp bakmadınız doğuşa...
Zaman bir damla su çöl alnında...
Yetişin buharşamadan ona...
Bir kavak ağacında salınakta sallanırken,
Tekrar kavuşun çocukluğunuza...

Sadece beni rahat bırakın, mutluluk sizde...
Gelmeyin anlamsız sorularla üstüme...
Sadece sevmeyi bilin artık...
Bu hayat tanrılardan bir katık...

[wicked_one]

Ya hiç günş doğmasa yaşam için...
Ya hasat zamanı hiç gelmese yemekler için...
ya hiç kimse doğmasa mutlu etmek iççin büyükleri...
Ya herkes hiç durmadan ölse...
YA başka bir yaşam yoksa...
Ya cennet yoksa..
Ya ruhumuzda ölecekse...
Ya hiçbirşey baki değilse...
Neden şimdi ölmüyoruz...
Neden halen hayattayız...
Cevabı basit...
Sevgi gibi...
Mutluluk gibi...
basit...
Gözyaşı gibi...
Sevgili gibi özel....
Yaşıyoruz...
Ã?ünkü doğru olan bu...
Yaşıyoruz...
Ã?ünkü iyi olan bu...

[feryat]

Yaşamımı çağırdım Kuzeyden...
Duygularım ırmaklarla geldi güneyden...
Biçimlendim doğuşun vaadlerinde...
Bİr buluttum yükseldim ve kurudum...


Rüzgara verdim Soluğumu...
Yolladım sevgimin düzensiz umudunu...
Düşüncesiz bir dalganışta yüreğim...
Bİr güzelliktim,
insanlara gücendim...

KAçmak isterken bileklerim incindi...
Sorgu adı altında fikirlerim ziyan...
Buldum derken aradığım bu değildi..
Ã?ünkü hiç acımadı bana zaman...

Bir isyandım doğayı kaplayan...
Bir bebektim yani doğan...
Bir deniz kendi içinde savrulan...
BElki de bir tanrı kendi dünyamdan,
Bunu bilmeden yaşayan...