yanlızın şiiri

[ulysses]

" bana mı ?" dedi yabancı aniden
karanlıkta hiç üşümeden
kaldırdı kılıçlarını boylu boyunca
şaraplı eli hiç titremeden

bir bakış yetti hepsine
birkaçı elini attı büyülü kesesine
tadamadan keyfini öldürmenin
gitmek istemezdi canları cehenneme

"olsun" dedi yabancı içinden
sayarak karşısındaki 7 kişiyi
hiç mi hiç düşünmeden

sıktı parmak boğumlarını
kavradı iyice susuz kılıçları
sesi mi kısılmıştı hain dostlarının
yoksa o mu duymuyordu fısıldaşmaları

"haydi" dedi yabancı kendi kendine
ve başlamadan bitti kargaşa
birkaçı karışamadı bile dalaşa

silkti kanı üstünden kılıçlarının onurla
hancıdan lütüfkar bir bakışla
kıstı yine gözlerini ve baktı kapıya
yine gitme vakti gelmişti çok uzaklara!

[chosen]

abimin bu kadar ozan ruhuna sahip olduunu bilseydim daa önceden ikna ederdim foruma üye olmak konusunda bizim ozanlara rakip olcak gibi güzel şiir olmuş, takdir ettim kardeş., ben yanlı bakıo olabilirim dier arkadaşlarında yorumlarını merak ediorum dorusu...
saygılarımla...

[feryat]

gerçekten güzel olmuş...

Zamanın yerinde yeller esiyordu...
İsyan kaplamış gözlerinin akını..
Zehir damlıyor gözlerinden kum misali...
Ruhu derinlikleri araştırıyor bu yağmurun altında...
Balçığa bulanmış düşleri...
Yalnızlık;
Kaderde feryat gibi...

[ulysses]

dengini aradı yalnız kılıçlar
bir sağa bir sola...
bulamadığını farkettiğinde ise,
hırladı sessizce dişlerinin arasından
zor muydu sanki rakip olmak
kınından sıyrılıp cenke durmak
yok yok bu öyle birşey değildi
hiç kimse yüreğinde onun kadar yeğ değildi

[feryat]

Metal seslerinin ardından...
Kırılmış bir yüreğin hırıltıları...
YAşları gökyüzünün,
Kaplamış hayallerinin yüzünü...
Kenarda bir yerde ıssız bir karanlıktan...
Ona bakıyor şimdi,
İnancının hatırası...

Bir an için bıkkınlık
bir an için suskunluk...
Ama cıva gibi bedenin gücü
yüreğinde buruk...
Bedel;
Sanki nefes almıyor ömrüm...

[ulysses]

hiç bir gün doğmadı güneş, bugünkü kadar şen
bir yalnızın mesajıydı bu
cevap bulan derinden
nabzı hızlandı,elleri terledi,sesinde bir titreme belirdi
sessizce sordu hiç çekinmeden
kendini gölgelere çekmeden
"selamlar sen misin bana cevap veren?"

[feryat]

Ama yinede saçlarını uzattı o gün doğa...
Cevap dediğin yabani bir sevgi...
KElimelere sığınmak mı kaderin,
Kuşkulu bir boşboğazlık ettiğin...

Başını şu gömülmüş egondan kaldır...
Bak yağmurun ardında gök kuşağı,
Renkeleri bir meleğin eti...

[ulysses]

dert ile dert ördü göğe
harman oldu acılar biçti seve seve
ben tanrıyım sen tanrısın kime ne
tatmadıktan sonra hayat şarabından bile bile

[ulysses]

dert ile dert ördü göğe
harman oldu acılar biçti seve seve
ben tanrıyım sen tanrısın kime ne
tatmadıktan sonra hayat şarabından bile bile

[feryat]

Her yudumda sıhhat yayılır bedenime...
şarabın nutkudur sesin...

Eteklerinde yağmur kraliçesinin,
Buz parçası bilemiş düşlerimi...
VE zamanı gelipte biçtiğinde tenimi,
Duman haykırıyordu ardından denizin...

Kendimi garip bir bilmecede,
Kaybettim garip gibi...
Ve şimdi susamış gönlüm bir yudum neşeye.
Olsa da yardım etse,
Bir grup dost ahalisi...

[ulysses]

kalbi kalbe kırdıran rüzgar gibi
sesimi uzağa taşı ey fani
dert etmeye mecali omayan bir köle gibi
itaat et durma geri

tut kılıcın sivri ucunu
denk eyle boynuna bari
uzun olmasın feryadın ki
yalvaran çok senden gari

[feryat]

Sızmış gönlüm bir bilinmez toprakta...
Bir bilinmez öpücük konar yüreğine,
uykusundan uyansa.
Sızdı dünyama ki dünyam âmâ,
Ağlamak denilen nacizane hata...

[ulysses]

bir damla oldu düştü gözümden gece
hiç mi hiç ağır değildi halbu ki
tutamadım kayıp gitti elimden
zaman dı kaygandı hani

[ulysses]

Eskide kaldı cenkler
tarifsiz zafer ve sevinçler
karlı dağların yiğidi
mağrur gözlerin efendisi
şimdi zamansız sessizlikle ağlayan
kendisini kendinde kaybedip
şarap testilerinde arayan
"yok" oluşun ayaklı neferi o
üzülmüşlerin ta kendisi
üzenlerden geriye kalan o
ah bu gece de bitsede
sonuna adım adım yaklaşsa
daralan kum saatinin ortasına sıkışan o!

[findor]

aramıza hoş geldin ellerine ağzına sağlık tebrik ederim..