İlk kan...

[Sensei]

Gecenin kara eli her etrafı yavaş yavaş okşamaya başlıyordu. Görülebilen tek ışık dolunayın tüm şehvetiyle parlayışıydı. Fakat ilerde çok sönük bir şekilde yanan ateşin ışıltısı zor da olsa seçilebiliyordu. Üzerine kara bir cüppe geçirmiş olan sensei yavaşça ışığa doğru ilerledi. Sık ve derin ormanın içinde hareket etmek gerçekten zor oluyordu. Sensei ateşe yaklaştıkça , bir çok çadırın olduğu bir kamp mekanına geldiğini seziyordu. Ona ilginç gelen şey ise hiç bir korumanın ortalarda olmamasıydı.Ã?adırlar ise gerçekten hiç te iyi durumda değildi, bunun dışında etraf gerçekten pis su birikintileri ve piç leşçil hayvanlarla doluydu. Sensei etrafı dikaktlice süzerken ona yakın olan çadırdan iki kişi çıktı,ve hızlı adımlarla ilerdeki en büyük çadıra girdiler. İkisi de gerçekten çok çelimsiz boyunları yere eğik;kısacası sağlıklı birinin sahip olduğu hiç bir şeye sahip değillerdi. Sensei yavaşça kampa doğru ilerledi, cüppersini başına eçirdi , kafasını yere eğerek cüpperisnin altından etrafı gözetlemeye başladı. İlerledikçe her geçtiği çadırın içinden çıkan ve onu izleyen şaşkın gözleri hissedebiliyordu. Yakının da bulunan bir ağaç kütüğünün üstüne oturan sensei, ona doğru yaklaşan kalabalığı cüppesinin altından süzmeye başladı. Hepsinin ondan korktuğunu hissedebiliyordu, onları sensei'nin yanına çeken teş şey meraktı. İnsanların hepsi yara içinde, vücudlarında kurumuş kanın oluşturduğu karartılar hemen farkedilebiliyoru. Sensei kanın kokusunu almıştı, uzun zamandır uyumanın vermiş olduğu açlıkla tüm vücudu kasıldı. Ama sensei açlığını yenip sırtını yavaşça arkasında buluna ağaca yasladı. Ona doğru gelen topluluk sensei'nin yaptığı her ani harekette irkilyor ve geri çekliyorlardı....


RPdışı: Arkadaşlar zaman kısıtım dolayısıyla hikayeyi parça parça yazacağım, hkayenin devamına yazı yazmamanızı rica ederim. Arkası yarın