KAHAZOR MORTANSEN

[Gorath]

Sonsuz karlar on kasabanın üzerindeki dağlarda tüm şiddeti ile etrafı sarıyor ve karda çıkan ayak izlerinin yerini derhal bir yenisi alıyordu. Dört parmağa ait ayak izleri o karda bile çok hızlı bir şekilde hareket ediyor ve arkasında yeniden yağan kar ile örtülürken son bir kez gözüküyordu.

O gün her günküsü gibiydi karlı dağlar ama aslında her günküsü gibide değildi" Hava daha yeni aydınlanıyordu ve bir uluma daha şimdiden dağları sarmıştı. Hiçbir kurdun yaşamadığı bu soğuk dağlarda tüyler ürpertici bir uluma vardı ve bir kâbus kahkahası havayı yararak yankılanıyordu dağlarda. "Demek öğle düşünüyorsun!" diyordu kahkahanın sahibi çarpık bir ortak lisanda. "Demek benim bu diyarda kabul göremeyeceğimi düşünüyorsun!"

Yeni bir kahkaha duyulurken ve kar yeniden tipiye dönerken bir kurdun havayı yararak hızla koşan ayakları belirdi karların üzerinde" Kurt başını yukarıya kaldırdı ve büyük bir uluma ile yardı yeniden sonsuz dağların sessizliğini"

Yeşil bir el, elin sahibinden beklenmeyecek kadar büyük bir sevgi ile okşadı kurdun boynunu ve kurdun üzerinde oturan bu sevgi dolu elin sahibi yeşil suratındaki o yeşil gözlerde yaşayan büyük bir umut ile baktı dağlardan aşağıda bulunan on kasabaya"

"Ben öğle düşünmüyorum Koskas!" dedi bozuk lisanlı dili yeşiller içindeki artık bir orka ait olduğu her hâlinden belli olan ses. "Burada beni kabul edecek birisi olmalı. Burada halkının lânetini üzerinden atmak için yollara düşmüş birisi olmalı""

Gözlerini kapattı ve altında, ağzından salyalar saçan kurdun guruldayan sesi arasında yeniden sessizliğe bürünmüş dağları dinledi. "Sende hissediyorsun değil mi Koskas?" dedi yeniden konuşmaya başladığında kurdun gri kurdun boynunu okşayarak. "Burada aradığım gücün kaynağı yatıyor. O gücün doğduğunu hissettiğim günden beri arıyorum kaynağını ve en sonunda yetilerim beni b uraya getirdi." Bozuk lisandaki sesin tınısında her şeye rağmen bir umut vardı. O orklara özgü kaba dilinde bile bir huzur okunuyordu. Bu ork zaten çok önceden huzuru bulmuştu ve şimdi o huzurun kaynağını aramak için yollardaydı. Yoksa şimdi onu da mı bulmuştu?

Kurt yeniden hareket ederken ork aradığı şeyi düşündü ve yeniden suratında bir sırıtış belirdi. O kaynak gerçektende buradaydı ve kaynağına ulaşmak için yola çıkmalıydı. O, onurun kaynağına gitmek için son bir kez yollara, on kasabaya doğru hareket etti. Zaten onurla dolu olan ruhunu gücün kaynağında daha da onurlandırmak için artık yollardaydı" Orklar arasından ruhundaki büyük onur yüzünden dışlanmış olan Khazor Mortansen şimdi on kasabada sevgili kurdu ile birlikte yürüyecekti"

*Khazor Mortansen