by Elamshin » Thu Oct 05, 2006 5:47 am
Cunnigham'ın sevmediğim yanı şu dostlarım, yazar örgüyü dokuyor dokuyor, hayallerimizi genişlettikçe genişletiyor, sonuna kadar itekleye itekleye okuyorsunuz ve sonunda herşey bir iki sayfa içerisinde olup bitiveriyor. Denge yok romanda, o kadar ani bitiyor ki kınamadan edemiyorsunuz...Yalnız yaratıcılığına sözüm yok, ama karakter psikolojilerinin analizini en iyi Salvatore yapıyor ve kitabı sonuna kadar okuduğunuzda pişman olmuyorsunuz.
Cunnigham'ın sevmediğim yanı şu dostlarım, yazar örgüyü dokuyor dokuyor, hayallerimizi genişlettikçe genişletiyor, sonuna kadar itekleye itekleye okuyorsunuz ve sonunda herşey bir iki sayfa içerisinde olup bitiveriyor. Denge yok romanda, o kadar ani bitiyor ki kınamadan edemiyorsunuz...Yalnız yaratıcılığına sözüm yok, ama karakter psikolojilerinin analizini en iyi Salvatore yapıyor ve kitabı sonuna kadar okuduğunuzda pişman olmuyorsunuz.