belki çok salakça gelebilir ama eminim vardır yau birileri..
ama hayır ya saçma filan diil biz yeşilçam çocukları diil miiz
bence kitap ağlatabiliyosa en azından acıyı hissettirebiliyo demektir ki bu başarılı olduğu anlamına gelir bence. "çok acı bi olaydı bla bla.." denince kimse ağlamaz ama okuyucuya yaşatarak anlatılırsa gayet de ağlanır bence.
şahsen silmarillionu ve atlantisin çöküşünü okurken ağlamaktan kör olmuştum ben..
e hadi siz de söyleyin madem
aslında sokrates diye biri yok...aslında platon şizofren...
Ağalanmaz demiyorum. Ã?yle bir kaptırabiliyor ki insan kendini atmosfere. şimdilik aklıma şey geliyor. Ejderha mızrağında Sturm'un öldüğü sahne. Ağlaa denemz ama çok duygulanmıştım.
Chaos is the law of nature,
Order is the dream of man.
RavenLoft - Sislerin Vampiri ; beni çok duygulandırmıştı. Jander Sunstar' ın ölüşü ve ölürken söylediği son söz ; "Uzun zamandır benim için kimse ağlamamıştı". Gerçektende duygu yüklü anlar yaşatmıştı bana. (Gerçi Junder Sunstar' ın ölmediği bir plane de yaşadığı söyleniyor ama önemli değil - neyse burda o konuya girmeyelim.)
[b:bc27a75495]Ignorance is not bliss, merely uninformed misery.[/b:bc27a75495]
Kitap okurken hiç ağlamadım. Ama İkizlerin Sınavı'nda Raistlin'in kendini Cehennem'de feda ettikten sonra Takhisis ona işkence ederken Caramon'la olan çocukluk anılarının ("Bak Raist, tavşancıklar") aklına geldiği kısımda biraz duygulanmıştım.
Fizbanın oldugu sandıgım an cok kotu olmustum.Ama Fizban olumsuz cıktı.. :ayyyy!:
Herkes aya benzer.Karanlık bir tarafı vardır ve bunu hiç kimseye göstermez... Enter the Ghost Lake The waters whisper of something brooding no way out of here) Son of Dark --------------- Isim:Denikron Githalas Irk:Human Sinif:Wi
Efla wrote:Ağalanmaz demiyorum. Ã?yle bir kaptırabiliyor ki insan kendini atmosfere. şimdilik aklıma şey geliyor. Ejderha mızrağında Sturm'un öldüğü sahne. Ağlaa denemz ama çok duygulanmıştım.
Ben orada ağlamıştım ya.
Ve ağladığımı hatırladığım yegane yer de bir kitapta orasıdır.
Arada bir mooduma göre şarkılarda filan da üzüldüğüm, içlendiğim ve ağladığım olur ama, ilk defa Ejderha Mızrağı'nda Kitiara'nın mızrağı Sturm'ü deştiğinde ağlamıştım.
Ne sahneydi bea?
Gene içlendim bak.
M - There is indeed such a conspiracy "When you see filth, call it filth"
Setsuna wrote:Kitap okurken hiç ağlamadım. Ama İkizlerin Sınavı'nda Raistlin'in kendini Cehennem'de feda ettikten sonra Takhisis ona işkence ederken Caramon'la olan çocukluk anılarının ("Bak Raist, tavşancıklar") aklına geldiği kısımda biraz duygulanmıştım.
Çok güzel bir noktaya bastın, her ne kadar Raist kötülük yapsa dahi o anda çok duygulanmıştım...
-I grow tired of shouting battle cries when fighting this mage. Boo will finish his eyeballs once and for all, so he does not rise again! Evil, meet my sword! SWORD, MEET EVİL!!
Sturm'ün öldüğü sahnede ağlamadım. Ama cenaze çok kötüydü ya. Özellikle Tas ve Flint'in son hediyeleri bitirdi beni. Tüy ve tahta gül.. Bunu yazarken bile duygulanıyorum ya..
ben, efsane isimli kitabın anlatımı çok duygulandırmıştı beni.. bir de tabii ki sturm ün ölüm olayı.. insan kitabı okurken sanki hiç ölmicekmiş gibi geliyodu.. öldükten sonraki sayfalarda ne yazıyodu hatırlamıyorum üzüntüden.. tas ve flint in son hediyelerini hiç okumadım gibi...
you are not alone ; so don't be afraid in the dark and cold m'thain d'streea
Yüzüklerin Efendisi - on kitabın sonlarında, elflerin orta dünyayı terk etmesi, Frodonun hastalığı, Aragornun ölümü ve diğerleri hep ağlatmaya yaklaşır.
Ayrıca Süpermen`in ölümü diye bir çizgi roman serisi vardı o da baya bi yaklaşmıştır.
Yukarıda yazdıklarımı bir daha okursan sen kazanırsın, okumazsan ben!<br>
Ben de hiç ağlamadım ama Shannaranın Dilekşarkısında Garet Jax ve diğerlerinin ölümü çok hüzünlüydü.
Bir de Yaz Alevi Ejderhalarında Tanis'in Ölümü beni çok hüzünlendirmişti.
Ben LOTR da Frodo'nun Sam'den ayrılışında boşluğa düştüğümü hissetmiştim.Ben ilk filmi izledikten sonra diğer 2 kitabı 3 günde okumuştum deliler gibi ve frodonun Sam'i terk etmesi bana acaip koymuştu...
Hiç bir kötü varlık özgür olduğunu iddia edemez.
Ã?ünkü ''özgürlük ağacı'' zorba ve zalimlerin kanıyla sulanır.
- neyse burda o konuya girmeyelim.)
