Övey Evlat

[Oren_Dautry]

Bir whitewolf hikayesidir..devam ettirecek sadece 1 kişi olsun ve bu kişide mümkünsse whitewolf hakkında bilgili olsun...

Hikaye bir Werewolf hakkında ve lütfen yeni karakterle gelinmesin aynı karakteri hiaye devamını getirin..

[Oren_Dautry]

James üşüyerek uyandı, elleri ayakları buz kesmişti ve burnu soğuktan zonkluyordu ama bu bile yoğun kan kokusunu almasını engellemedi. Demirin keskin kokusu gözlerinin bir anda açılmasını sağladı ve telaşla etrafına bakındı. Bir kan birikintisinin ortasında oturuyordu.Ã?ıplak olduğunu farketti ve yaralı olup olmadığına bakmaya başladı telaşla. Sağlam olduğunu farkettiğinde derin bir oh çekti ve sıçak nefesinin gökyüzüne süzülüşünü izledi. Soğuktan ve uyku sersemliğinden olsa gerekti ki biraz geç idrak ediyordu olayları. Beyninin içinden kısık bir ses bağırıyordu ve git gide yyükseldi ve James beyninin içinde yankılanan şu seslerle ayağa fırladı.."Ormandasın ve çıplaksın burda ne işin var?"

Bu soru ona mantıklı gelmişti arkasını döndüğünde ise yerde yatan parçalanmış geyik cesedini gördü, üzerinde sinekler uçuşuyordu. Hayvanın derileri ve et parçaları kaburgalarının arasından sarkıyordu. Buna daha fazla dayanamadı ve olduğu yere kusmaya başladı ve midesinden çıkanlar karşısında daha büyük bir dehşete kapılmışdı. Ã?nünde yüzen kan ,kürk ve çiğ et parçalarına korkuyla bakıyor ve yavaş yavaş geriliyordu...Bunu o yapmış olamazdı, bu mümkün değildi.Bir an düşündü; "Ya ben yaptıysam?" eğer öyleyse ciddi bir hastalığı var demekti ama şu andaki asıl problemi nasıl kıyafet bulacağı ve nasıl evine döneceğiydi..

[Eldarin]

James etrafına bakındı.

Evet burası çayırlık bir alandı, etrafta bodur ağaçlar bulunmaktaydı. Gece karanlığını yaran ayışığı engebeli ovadaki çimlerin üzerinde geniş ışık göletleri oluşturuyordu.

James geyik cesedine bir daha bakmak istemedi. Başını doğruca yukarı kaldırdı. Dizleri üzerine oturdu, kollarını, belini çevrelercesine birleştirdi.

Neredeydi bilmiyordu, nasıl buraya gelmişti, o da muammaydı. Fakat ilk anda eve dönmek istemişti. Burası her neresiyse bir çıkışı olmalıydı. Neredeydi bilmiyordu ama evden ne kadar uzağa gitmiş olabilirdi ki...

James sessizliiği ürkütmek istemezcesine yavaşça ayağa kalktı. Esen yel bir anda içinin ürpermesine yol açtı.

Sonra gökteki koca aya tekrar baktı. Yarımay tüm parlaklığıyla karşısındaydı.

Ve ayışığının altında, ağacın üzerinde birkaç parça giysi gördü. Giysiler parçalanmış, ağacın yayvan yaprakları ve dalları üzerinde asılı kalmıştı...