Tozlu kitaplarla kaplı, darmadağınık bir odanın ortasındaki yegâne mobilya olan ahşap masada, iki büklüm olmuş bir suret oturuyordu. Gecenin karanlığına göğüs geren tek savaşçı, bitmeye yüz tutmuş olan mumdu. Cılız ışığı titreştikçe, odada dolaşan garip gölgeler, acıyla çarpılmış sıska vücutları andırıyordu. Onun dışında tek hareket, parşömen yığınına bir yenisini eklemek için, aceleyle mürekkep hokkasıyla kâğıt arasında gidip gelen narin eldi.
“Bir kez daha yaklaşıyor,” diye fısıldadı kadın kendi kendine. Sesindeki korku, titreyen ellerindekinden bile belirgindi. Hep otuzlu yaşlarının sonuna geldiğinde, o korkunç ziyaretçisi, kara kanatlara binerek ruhunu almaya gelmez miydi? şimdi de geliyordu işte… Tam da sırra vakıf olmaya bu kadar yaklaşmışken!
“Bu kaçıncı,” diye düştü kalemi parşömene. Kaçıncıya ölmek zorundaydı? Ve kaç kere daha dirilmek?
O gelmeden bildiklerini –ki O bu yüzden geliyordu- aktarmanın bir yolunu bulabilseydi… Ama hayır! Asla geç kalmazdı. Daima bilinmeyeni irdeleyen, kurgulayan ve bunları yazıya aktaran kadın, sayısız yaşamları boyunca Onu hep rahatsız etmişti. Sırrı keşfettiğinde ise kısır döngü tamamlanırdı. İşte zamanı gelmişti. Bildiğini başka kuşaklara aktaramadan, O yine geliyordu.
Ama kadın bundan önce defalarca olduğu gibi, kaçmadı… Kalemini bırakmadı… Hızla, ‘belki bu defa başarırım’ umuduyla mürekkebe uzandı. Altın bukleleri yüzüne dökülürken dikkatini son yazısına vermişti…
Kanat sesini duyuyordu, gittikçe yaklaşan,
Ölümün karanlığını kabullenmişti, tıpkı mum gibi sönmeye başlayan,
Son bir umut uzatmıştı kalemini, asla parşömenle buluşamayan…
Eğreti kanatları savruldu pencerenin,
Ölüm doldu odaya ve rüzgarı savurdu her şeyi,
Mum devrildi, sessizlik eşlik etti karanlığa…
EldariL hızla başını kaldırdı biraz sersemlemiş,
Ã?nünde, bir vampir klanı için hazırladığı rütbeler ve açıklamaları duruyordu, yarım kalmış…
Uyuya kalmıştı ve bu bir işaret olmalı diye düşündü gördüğü rüyayı hatırlayınca. Çok fazla yazıyor, ama ailesi hariç pek kimseyle paylaşmıyordu. Paylaşmayı seven bir topluluğu nereden bulacaktı ki…
Derken kendisini monitör karşısında buldu. Okumaya meraklı bir topluluğun olduğunu bildiği ve buna değeceğine emin olduğu tek yere gelmişti.
Ufak tefek hikayelerimi, okuduğum ilginç konulardaki fikirlerimi –metafizik, eski medeniyetler, mitoloji, vs.- paylaşmaya hevesli biri olarak yazarlık başvurumun kabul edilmesini diliyorum…
Saygılarımla…
Yazarlık Başvurusu...
Who is online
Users browsing this forum: No registered users and 1 guest