Kardeşlik (Oyun)

[devrimk]

Meşalenin ışığı içeriyi aydınlattı. İçeride elbiseleri parçalanmış yaşlı bir adam korkudan köşeye büzüşmüş titriyordu. İhtiyarın vücudundaki yaralardan çok eziyet gördüğü anlaşılıyordu, bu kadar acıya dayanamamış ve sonunda çıldırmış olmalıydı.
İhtiyar: “Ben, ben... eskiden büyücüydüm, öyle sanıyorum. Sonra… sonra o iblis, o şeytan…” gözleri tekrar korkuyla açıldı ve kollarını yüzüne siper etti. Bir iki saniye öyle durduktan sonra aniden Yenendithas’ın ellerine kapandı “Bayım siz iyi birine benziyorsunuz, lütfen beni buradan çıkarın, yalvarırım size, yalvarırım…” sesi kısıklaşarak ağlamaya başladı.

[Tersyuz]

"Nemhir? Nemhir sen misin?" Taşlar şimdi yerine oturmaya başlamıştı. Fakat Nemhir'i altedebilen birine karşı beş acemi ne yapabilirdi?
İhtiyarın Yenendithas'a yalvardığını gören Wulfgar onun keçileri kaçırdığına kanaat getirdi.
Eliyle Yenendithas'a deli işareti yaparken yüzü buruştu, kaburgasına tekrar ağrı girmişti.
"İhtiyar doğru söylüyor uzaklaşalım buradan."

[Mark]

“Bayım siz iyi birine benziyorsunuz, lütfen beni buradan çıkarın, yalvarırım size, yalvarırım…” sesi kısıklaşarak ağlamaya başladı.

Yenendithas, adamın perişan halini gördüğünde, zalim işkencelere maruz kaldığını anladı. Bu hücre olmalıydı. İhtiyarın yaşamasına izin vermelerinin tek sebebi, demin bağırdığı -şeyin- yerini bilmemeleri olmalıydı.
Bilgiyi almak için adama neler yapmışlar böyle. Hem onlar kim, ama önce burdan çıkmalıyız.

“Ben, ben... eskiden büyücüydüm, öyle sanıyorum. Sonra… sonra o iblis, o şeytan…”

Onu kavrayan kollarından sıyrılmaya çalıştı, yenendithas. Sonra onu ayağa kaldırmak için koltuğunun altına girdi.

"İhtiyar doğru söylüyor uzaklaşalım buradan."

" Haklısın. "

" Yürüyebilir misiniz, bana tutunun. Herşey geçicek. Wulfgar, tamam çıkalım buradan. "

Yenendithas, adama destek olup onu yürümesi için teşvik etti.

[Edmond]

Huor hiçbir şey söylemeden durdu.Sonra yaşlı adama bakarken, korkuyu hissetti adamın duyduğu.Ne acı bir duyguydu.Korkmuştu, ama herhangi bir düşmandan değil, korkunun lanet acısından.Sonra açıklığa kavuşmak ümidiyle mahzenden yukarı çıkmaya başladı.

[devrimk]

Kahramanlarımız mahzenden yukarı çıktılar. İhtiyar adam bütün kalan gücünü toplamış koşarcasına uzaklaşmaya çalışıyordu. Birlikte dışarı çıktılar, çalışan zombilerin arasından geçerken Darthu sadece bir an için üst katta pencerede bir karaltı görür gibi oldu. Oliver onları görünce heyecanla bağırdı:
“VAYYY! Büyücüyü yakalamışsınız sizin kahraman olduğunuzu anlamıştım zaten.”
Beraberce uzaklaşıp güvenli sayılabilecek bir yer buldular ve kamp kurdular. İhtiyar son gücünü de harcamış durdukları yere kıvrılıp neredeyse bayılmıştı.
Oliver köyüne geri dönme vaktinin geldiğini söyledi, Darthu ufaklığı köye kadar bıraktı. Sonra hepsi yaşadıkları dehşetten ve yorgunluktan bitkin düşmüş olarak yere battaniyelerini serip uyudu.

Sabah Kragash Wulfgar’ın yaralarını iyileştirmek için dua etti, Wulfgar’ın yaraları mucizevi şekilde kapandı. Wulfgar rahibin güçlerinin artmış olduğunu fark etti.

Nemhir oldukça toparlanmış görünüyordu.
“-Beni o cehennemden kurtardığınız için çok teşekkürler çocuklar. Ã?ncelikle gidip kulemi geri almalıyım, bana yardım edebilir misiniz? Aranızda büyücü var mı? Büyü kitabı çok yardımcı olurdu.”

[Mark]

Yenendithas yardım ettiği adamın çabucak kendini toparlamasını bekliyordu. Nasıl işkencelere dayandığını bilmiyordu fakat, almak istedikleri bilgiyi vermemek için tüm gücünü kullandığını anlaşılıyordu. Dinlenmesine yardımcı olmak istemişti. Ã?ünkü, adamın hali gerçekten perişandı. Bedeninin çok fazla yıprandığından endişe ediyordu. Yemek için güzel şeyler hazırlanmasına yardım ederken, onun uyandığını gördü.

Nemhir oldukça toparlanmış görünüyordu.
“-Beni o cehennemden kurtardığınız için çok teşekkürler çocuklar. Ã?ncelikle gidip kulemi geri almalıyım, bana yardım edebilir misiniz? Aranızda büyücü var mı? Büyü kitabı çok yardımcı olurdu.”

Yaşlı adamın kendine gelmesine gerçekten çok sevinen Yenendithas, darthu ile birlikte hazırladıkları yemekten biraz tabağa koyup yanına gitti.

" Bundan herşeyi hatırladığınız sonucunu çıkarıyorum. Buyrun. " Tabağa uzattı.
" Ben Yenendithas. " Birşey düşündü, kısa bir süre arkadaşlarına baktı. Sonra devam etti.
" Yenendithas Magesblood. Büyücüyüm. Nemhirle tanıştığıma memnun oldum. " Heyecanlıydı.

" Kasabada sizi sorduğumuzda, beni sizin arkadaşınız sandılar. Ve kafamda bardak kırmalarının nedeni, herhalde siz kilit altındayken, kulenizin yeni sahibinin yaptıklarının eseri olmalı. " Wulfgara ve diğerlerine baktı. Yenendithas, adama güvendiğini hissediyordu. Deri kitabını çantasından çıkardı.

" Pek güçlü büyüler yok, biz sizi aramak için gelmiştik. " Kitabını açtı. Adamın yanına oturdu. Büyücülerin anladığı tarzda konuşmaya başladılar. Yenendithas adama, kendi kitabını anlaması için gereken şifreleri gösteriyordu. İhtiyacı varmıydı, şifreleri kitabın sahibinden öğrenmesine, yoksa kendisi de çözebilicek kadar kudretli bir büyücü müydü, bilmiyordu. Fakat bildiği birşey vardı ki, zaman çok önemliydi. Kasabalıların Nemhiri buldukları haberini aldıklarında, yine saçmalamaya başlamalarına hiç şaşırmicaktı yenendithas. şimdiden hazırlanmaya başlamak daha iyiydi. Yenendithas kitabından, istediği büyüleri seçti ve ezberlemeye başladı.

[Edmond]

Huor'un korkusu biraz olsun hafiflemişti, artık rahattı.Ardından yaşlı adama bakakaldı.Daha az evvel işkenceler çekiyor olmasına rağmen, hala kulesini almak istiyordu.Bu ne büyük cesaretti.

*Büyücü Nemhir, köylüye gerekli açıklamayı ne zaman yapacaksınız?*

Sonuçta Nemhir'in adını tekrar temize çıkarmaları lazımdı.

[Tersyuz]

Wulfgar'ın Kragash sayesinde yaraları mucizevi bir şekilde iyileşmişti. İlk düşündüğü lanet kitabı büyücüye verip gerisin geri dönmekti. Ama burada olanlara seyirci kalamayacağını biliyordu, buradaki kötülüğün kökünü kazımadan rahat etmeyecekti. Büyücüye belli etmeden Darthu'ya gözüyle işaret ederek kitabı gösterdi. Kitabı Nemhir'e verip vermeme kararını Darthu'ya bırakmıştı.
Sonrasında kalın ve kısık sesiyle konuştu.
"Bir taktik geliştirmemiz lazım. Sizi yenen her kimse artık daha temkinli olacaktır. Bence ona fazla fırsat vermeden hemen harekete geçelim."

[devrimk]

"Yenendithas Magesblood. Büyücüyüm. Nemhirle tanıştığıma memnun oldum."

"Magesblood? Gözüm biryerden ısırıyordu seni, ne kadar da babana benzemişsin." Bir an durdu gözleri daldı belli ki anılarına dalmıştı. "Demek seni de bu yollara itti... İlginç."

"Büyücü Nemhir, köylüye gerekli açıklamayı ne zaman yapacaksınız?"

"İnan ki şu an aklımdaki en son şey üç-beş cahil köylü. Kulemi geri alacağım öncelikle o hainin oradaki eşyaları kullanmasını engellemem lazım öncelikle."

"Bir taktik geliştirmemiz lazım. Sizi yenen her kimse artık daha temkinli olacaktır. Bence ona fazla fırsat vermeden hemen harekete geçelim."

"Beni yenen mi? Birinin yanında aylarca yalvarıp çıraklık yaptıktan sonra gece uyurken yakalamakla beni yenmiş sayılmaz o yüzsüz. Büyücülüğü zaten beş para etmez, dikkat etmemiz gereken tek nokta benden çalıp kullandığı büyülü eşyalar. Takdir edersiniz ki bazı büyülü değnekler öldürücü olabilir."

Darthu bu sözlerden sonra getirdikleri kitabın yararlı olabileceğini düşündü.
"Naolas bunu size getirmemizi istemişti, size gelmemizin asıl nedeni bu." Mühürlü paketi Nemhir'e doğru uzattı, Nemhir paketi alıp açtı. Kitabın kapağındaki bir büyücüye ait olan sembolü görünce yüzünün şekli değişti, birden asabi bir hal aldı. "Bitmedi mi onun bu hastalıklı sevdası? Hala bunlarla mı uğraşıyor? Kaç hayat söndü bu yolda? Uzak tut bu kitabı benden." Kitabı hızla ve sertçe Darthu'ya geri verdi.

Sonrasında sakinleşip ayağa kalktı. "Teşekkür ederim Yenendithas, notların hafızamı tazelememe yardımcı oldu, gidip kulemi geri almam gerek şimdi. Size benimle gelmeniz için ısrar edemem, ama gelip yardımcı olursanız memnuniyetle kabul ederim."

[Edmond]

Huor durumu tam olarak kavrayamamıştı, *Kaç hayat söndü ne demekti?* sonra dikkatle büyücüye baktı, bu görevi yapmalıydı Huor, mutlaka!

*Nemhir, elbette sizinle gelmek isteriz, fakat bir şey sormak istiyorum, o kitapta tam olarak bu kadar tehlikeli olabilecek ne var?*

O kitabı kesinlikle Nemhir'e vermek istiyordu.

[Tersyuz]

Wulfgar savaşa girmeye hazırdı. Cevaplanmamış çok soru vardı, ama o kafasından çok kaslarıyla çalışırdı. Doğrusu Nemhir'in kulesini o hale getiren büyücüyle tanışmayı ve pençelerini üstünde denemeyi istiyordu.
"Ben hazırım gidip şu büyücüyü görelim." Kurt sırıtışı tekrar yüzüne oturmuştu.

[Mark]

" Sizi izlemekten onur duyarım, Usta. " Yenendithas, adama böyle hitap etmeye başlamaya karar verdi. Daha hiç büyü yapmamıştı, adam fakat yaptığında ne kadar güçlü olduğunu görmek için sabırsızlanıyordu.

" Üstelik bu kitabı size getirmek için gelmiştik. Bence de, sizinle gelmeliyiz. Bahsettiğiniz büyülü eşyaların yanlış ellerde yapacağı tahribatı önlemeliyiz. Benim de, bir büyülü eşyam var. Elminster'in hediyesi. "
Gururla asasını gösterdi.

" Yanınızdayım, Nemhir Usta. " Asası elinde, büyücünün yanında, konumunu aldı.

Kuleyi temizlediklerinde, kitap konusunu yeniden açıcaklardı. Görevimiz kitabın ona verilmesi, kitaba ne olucağına o karar vermeli, diye düşündü. Hem bu kitaptan neden bu kadar korktu acaba içinde neler saklıydı. Mühürünü kırmamak ve sözünü tutmak için kitaba dokunmamıştı. Üstelik yanlış birşey de, yapmak istemiyordu, yarıelf yenendithas.

[devrimk]

“Nemhir, elbette sizinle gelmek isteriz, fakat bir şey sormak istiyorum, o kitapta tam olarak bu kadar tehlikeli olabilecek ne var?”

Yaşlı büyücü dalgın dalgın Huor’a baktı. “Ne mutlu ki hiçbir şey bilmiyorsun. Eğer biraz akıllıysan bu şekilde devam et. Bunu yapmak size ters gelebilir ama o kitabı da yok edin.”

Darthu kitabı sıkı sıkı tuttu. “Eğer istemiyorsanız Naolas’a geri veririz, böyle bir şeyi bizim yok etmeye hakkımız yok.”

“Darthu bana inan o kitabı yok etmesi gereken kişi sensin aslında.” dedi Nemhir. Darthu cevap verecekti fakat şaşkınlıktan adeta donmuştu. Nemhir’e ismini söyleme fırsatı bulamamıştı oysa adam ismini ezelden beri biliyormuş gibi rahat bir sevecenlikle söylemişti.

İhtiyar suratını astı ve yola koyuldu, onun önderliğinde kuleye kadar geldiler. Zombiler akşam bıraktıkları gibi çalışmaya devam ediyorlardı.
Nemhir emredici ses tonuyla bağırdı “Kragash bu zombileri tanrının ışığıyla yok et!”. Kragash genelde bu tip emirlere uyan biri değildi fakat düşünceyi mantıklı bulduğundan olsa gerek sessizce istenileni yaptı. Arkadaşları zaten Kragash’ın yol boyunca süren huysuzluklarının son günlerde azaldığını fark etmişti.
İri yarımork tanrısına dua etti, yakınlarında olan dört zombi kukla gibi yere devrildiler.

O anda Darthu bağırdı: “Yukarı bakın orada!”
Pencerede siyah bir silüet belirdi. “SALDIRIN! YOKEDİN HEPSİNİ!”

[Tersyuz]

Wulfgar hızla kapıya baktı, çevikliklerinin avantajını kullanarak kuleye girebilirler miydi?
Kafasında durumu tarttı.
"Ben sizi korurum kuleye doğru koşun!"
Yaklaşan zombiye vurmak üzere gürzünü çekti, bu yaratıklara karşı pek işe yaramıyordu ama bunlar en azından dev değildi.
Hele bir kuleye girsinler gösterecekti o lanet büyücüye gününü.

[Edmond]

Huor böyle olmayacağını düşünüyordu.Wulfgar'ın gürz kullandığını görünce, *Pençelerini çıkar, gürzle zorlanırsın!* diye bağırırken artık çaresiz savaşmak gerektiğini düşünüyordu.Kılıcını kınından çekip Wulfgar'ın saldıracağı zombinin hemen yanındakine saldırıyordu.

*Darthu ve Nemhir!Siz koşun!Daha Nemhir o büyücüyü öldürecek!Hadi!*